افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : شنبه, 2 آگوست , 2014 لینک کوتاه خبر :

گروه طالبان در كجا ايستاده!

با حمله بر برج هاي دوقلو در نيويورك ايالات متحده آمريكا جرج بوش رئيس جمهور قبلي ايالات متحده آمريكا به حكومت امارت اسلامي طالبان در افغانستان اعلان كرد كه سازمان تروريستي القاعده را از افغانستان خارج كند.

امارت اسلامي طالبان اما، از القاعده حمايت كرد. جرج بوش بعد از حمايت گروه طالبان از سازمان تروريستي القاعده رسما اعلان نمود كه حمايت كنندگان و حماميان القاعده هيچ تفاوت با القاعده ندارد. از آن به بعد گروه طالبان به عنوان گروه تروريستي فهم مي گرديد.ايالات متحده آمريكا و همپيمانانش به افغانستان حمله كردند و امارت اسلامي طالبان را در كمترين فرصت زماني ممكن به سقوط مواجه كردند. با سقوط حكومت امارت اسلامي طالبان خلاء قدرت به وجود آمد.براي پر كردن خلاء قدرت ايالات متحده آمريكا يك حكومت انتقالي و موقت تشكيل داد.

با شكل گيري حكومت جديد تغييري در برخورد حكومت و جامعه جهاني با گروه طالبان به وجود نيامد. حكومت افغانستان در تمام موارد سياست همگرايانه با جامعه جهاني را در پيش گرفتند. گروه طالبان همچنان به عنوان گروه تروريستي دانسته مي شد. هيچ تلاشي از سوي حكومت افغانستان براي خروج اين گروه از ليست سياه صورت نگرفت.اين روند تا سال 2009 ادامه يافت. اگر آغاز واگرايي حكومت افغانستان زودتر شروع شده بود اما در سال 2009 ديدگاه حكومت افغانستان نسبت به گروه طالبان تغيير كرد.

تغيير رويكرد حكومت تدريجي و مرحله به مرحله بود. اولين تلاش مبني بر خارج كردن اين گروه از ليست تروريستان بين المللي بود. در گام بعدي تلاش شد تا با خطاب قرار دادن با القاب مختلف بار سنگين جرم و جنايت را از دوش اين گروه بردارند. همزمان با تغيير رويكرد حكومت افغانستان ارگ رياست جمهوري با همكاري شوراي امنيت ملي تماس هاي را با گروه طالبان در سطوح مختلف برقرار نمودند. اين تماس منجر به آن شد كه شخص رئيس جمهور تا حدودي نسبت به گروه طالبان خوشبين گردد. رئيس جمهور خوشبين بود كه بتواند گروه طالبان را در چارچوب حكومت در بياورد. به همين خاطر رئيس جمهور شوراي عالي صلح را به وجود آورد. شوراي عالي صلح در حقيقت سازماني شد كه به صورت رسمي صلح با گروه طالبان را به پيش مي برد.

تلاش هاي حكومت افغانستان از سال 2009  تا اكنون در راستاي آوردن صلح موفق نبوده است. گروه طالبان هيچ گاه حاضر به گفتگو و مذاكره با حكومت افغانستان نشد. حكومت افغانستان در مواردي با برخي از نخبگان گروه طالبان وارد گفتگو مي شد كه به زودترين فرصت ممكن رهبري گروه طالبان بيان مي داشت كه افرادي كه وارد مذاكره با حكومت افغانستان شده است از ما نمايندگي نمي كند.حكومت افغانستان تا نزديك شدن سومين دور انتخابات رياست جمهوري تلاش هاي زيادي نمود تا گروه طالبان را وارد مذاكره و گفتگو نمايد اما در همه موارد تلاش هاي حكومت دستاوردي در پي نداشت.

در اين فرصت اما، گروه طالبان سياست دوگانه بازي نمود. از يك طرف افرادي را وارد گفتگو مي كرد و بعد از آن بيان مي داشت كه اين افراد از ما نمايندگي نمي كند و از طرف ديگر از طريق همان افراد خواست ها و تقاضا هاي خود را به حكومت افغانستان مي رساند. يكي از خواست هاي جدي گروه طالبان آزادي زندانيان اين گروه از زندانيان افغانستان و ايالات متحده آمريكا بوده است. گروه طالبان در اين بخش تا حدودي زيادي موفق بوده است. آن ها توانست بخشي از نيرو هاي خود را از زندان آزاد نمايد. رهايي زندانيان طالبان به گروه طالبان فرصت سازماندهي مجدد را داد.

قدرت عمل گروه طالبان را رهايي زندانيان بالا گرفت. با رهايي معاون ملا عمر از زندان پل چرخي قدرتمندي اين گروه محسوس تر شد. به گونه اي كه اين گروه توانست در ولايت هاي مختلف افغانستان حملات را سازماندهي نمايد و تا حدودي مزاحمت هاي جدي براي نيرو هاي امنيتي افغانستان خلق كند.‏ در ولايت جنوبي اين گروه تا حدودي موفقانه عمل نموده است. اگر چه از سوي حكومت افغانستان تلاش مي شود تا ميزان تلفات نيرو هاي امنيتي و قدرتمندي گروه طالبان به رسانه ها درز نكند اما واقعيت اين است كه گروه طالبان در ولايات جنوبي بخش زيادي را اشغال نموده است.آن ها توانسته است مزاحمت هاي جدي براي نيرو هاي امنيتي افغانستان به وجود آورد.‏

با اين بررسي اجمالي مشخص مي شود كه گروه طالبان در كجا ايستاده است. موقعيت آن ها چگونه تغيير نموده است. موقعيت گروه طالبان از دو زاويه قابل بررسي است. اول؛ ميزان قدرتمندي و سازماندهي اين گروه. از اين جهت گروه طالبان تا حدود زيادي توانست نسبت به اوائل حمله جامعه خود را سازماندهي نمايد.حملات كه اين گروه در سال 2013، 2012 رهبري و سازماندهي نموده است بيش از حملات است كه در 2006 و 2007 انجام داده است. اين بيانگر آن است كه گروه طالبان تا حدودي زيادي قدرتمند شده است. دوم؛ گروه طالبان اما، در اين مدت زماني كمتر توانست در ميان مردم جا باز كند. در سال 1996 وقتي گروه طالبان وارد افغانستان شد، مردم در بهترين وجه از گروه طالبان استقبال نمودند. اين گروه اما، به مرور زمان چهره واقعي خود را به مردم نمايان كرد. مردم كم كم از گروه طالبان فاصله گرفتند. در مدت كه حكومت جديد در افغانستان مستقر شده اند.مردم افغانستان بار ها انزجار خود را نسبت به رفتار هاي خشونت آميز گروه طالبان نشان داده است.‏

تغيير رويكرد حكومت افغانستان در قبال گروه طالبان و باج دهي يك جانبه به اين گروه يكي از دلايل اصلي سازمان يافتن مجدد اين گروه است. در صورت كه نيرو هاي انساني اين گروه از زندان ها آزاد نمي شدند امكان آن وجود نداشت تا گروه طالبان بتواند دوباره منسجم گردد.اين مهم از آنجا درك مي گردد كه بنا بر گزارش هاي رسمي نهاد هاي امنيتي افغانستان در حدود 80 در صد زندانيان رها شده دوباره به صفوف جنگ بازگشته اند.

تغيير رويكرد حكومت بدون شك هزينه مضاعف بر حكومت افغانستان تحميل نموده است. از يك طرف، ميزان جنگ و درگيري ها افزايش يافت و حكومت افغانستان متقبل هزينه هاي انساني و مادي بيشتر شد. از طرف ديگر، حكومت افغانستان حمايت ها و پشتيباني مردم افغانستان را از دست داد.آمار از ميزان تلفات نيرو هاي نظامي و غير نظامي و واكنش هاي مردم در قبال خشونت هاي صورت گرفته از سوي گروه طالبان روشنگر اين مسئله است. بخش از واكنش هاي مردم جدا خصمانه عليه حكومت افغانستان است. اين نشان مي دهد كه مردم افغانستان هم از گروه طالبان و هم از حكومت افغانستان فاصله گرفته است.

در پايان بايد گفت كه گروه طالبان نسبت به سال هاي گذشته قدرتمند تر شده است. قدرتمندي آن ها خطري جدي براي حكومت مركزي است. حكومت مركزي در صورت رفتار قاطع با گروه طالبان حمايت مردم افغانستان را با خود خواهد داشت. اما، در صورت كه حكومت افغانستان به جاي برخورد هاي قاطع و جدي با اين گروه سياست مماشات را در پيش بگيرد، هم گروه طالبان قدرتمندتر مي گردد و هم حكومت حمايت مردم افغانستان را از دست مي دهد.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار