افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : پنج‌شنبه, 13 ژوئن , 2013 لینک کوتاه خبر :

پيمانه سياست كرزي در پيمان امنيتي آمريكا

سرانجام رييس‌جمهور كرزي ژست‌هاي بلندپروازانه را شكست و رسماً از امضاي توافق‌نامۀ امنيتي و ايجاد پايگاه‌هاي نظاميِ امريكا در افغانستان، استقبال كرد.

در آغاز نيز به نظر نمي‌رسيد كه آقاي كرزي موضعِ جدي و غيرانعطاف‌پذيرانه‌يي در اين خصوص داشته باشد. چانه‌زني‌هاي او بيشتر از آن‌كه مبتني بر منافع ملي باشد، يك نوع واكنشِ شخصي و مقطعي بود كه عمدتاً از آبشخورِ منافعِ شخصي و گروهي تغذيه مي‌كرد.
آقاي كرزي به دلايلِ مختلف نخواست از همان آغازِ مطرح شدنِ بحث امضاي توافق‌نامۀ امنيتي با امريكا كه ايجاد پايگاه‌هاي نظاميِ اين كشور را در افغانستان در دستور كار قرار مي‌داد، موضعِ روشن و شفافي از خود تبارز دهد. نخستين دليل اين بود كه او مي‌خواست در قبالِ امضاي توافق‌نامۀ امنيتي، از امريكا امتيازگيري كند؛ به‌ويژه اين‌كه پس از سال ۲۰۱۴، او ديگر در قدرت نيست و احتمالاً عواقب ناشي از آن، دامن‌گيرش خواهد شد.
آقاي كرزي نسبت به آيندۀ سياسي خود، به‌شدت نگران است. او مي‌داند كه در بيشتر از يك دهه زمام‌داري در كشور، فعاليت‌هاي غيرقانوني زيادي انجام شده، كم‌كاري‌هاي زيادي صورت گرفته و پول‌هاي كلاني عمداً حيف‌وميل شده است. او مي‌داند كه در سايۀ حكومت‌داري‌اش، عده‌يي كه عمدتاً در تصميم‌گيري‌هاي سياسي نقش كليدي داشتند، خلاف‌كاري‌هاي بزرگي را انجام داده‌اند كه اگر روزي شمه‌يي از آن‌ها هم برملا شود، مي‌تواند عواقبِ بسيار خطرناكي براي او و اطرافيانش در پي داشته باشد.
آقاي كرزي در طول ماه‌ها چانه‌زني و گفتنِ حرف‌هايي مثل اين‌كه «ما براي امضاي توافق‌نامۀ امنيتي عجله نداريم»، نگران وضعيتِ خود بود و تلاش داشت كه امريكا را وادار به دادنِ يك رشته ضمانت‌ها سازد كه بايد پس از سالِ ۲۰۱۴ در اختيارش قرار گيرد.
دليلِ دوم اين بود كه آقاي كرزي در امضاي توافق‌نامۀ امنيتي، يك نوع تعللِ عمدي را به سود وضعيتِ خود در داخل كشور نشان مي‌داد. او مي‌خواست و مي‌خواهد از اين طريق، از خود يك چهرۀ به‌اصطلاح ملي بسازد كه سخت نگرانِ وضعيت افغانستان و آيندۀ آن است. البته اين اقدام نيز به‌نوعي مكملِ اقدام قبلي در برابر امريكاست.
به همان ميزان كه آقاي كرزي مي‌خواهد خاطرِ خود را از جانب امريكايي‌ها آسوده سازد، به همان اندازه نيز مي‌خواهد در داخلِ كشور خطري متوجه آيندۀ او نباشد. به همين دليل، گرفتنِ «ژست ملي» مي‌تواند به ميزان زيادي او را كمك كند تا در آستانۀ رفتن از قدرت، حداقل به مردم بگويد كه تمام تلاشِ خود را براي تأمين حاكميت ملي در افغانستان صورت داده است.
شايد او فكر مي‌كند كه به اين صورت مردم فراموش خواهند كرد كه چه ندانم‌كاري‌هايي از جانبِ او و گروهِ حاكم در قدرتِ سياسي انجام شده است. شايد او فكر مي‌كند كه مردم قضيۀ گرفتنِ صدها ميليون دالر پول‌هاي غيرقانوني از منابع غيرشفاف را فراموش خواهند كرد و حتا از او نخواهند پرسيد كه اين پول‌ها در چه زمينه‌هايي به مصرف رسيده است.
دليل سوم اين‌كه: آقاي كرزي به اين دليل به امضاي توافق‌نامۀ امنيتي و ايجاد پايگاه‌هاي امريكا در افغانستان موافقت كرد كه متوجهِ مسالۀ ديگري در اين خصوص شد. او متوجه شد كه با زياده‌خواهي‌هاي خود احتمال دارد «افتخار»ِ امضاي چنين موافقت‌نامه‌يي را از دست بدهد. زيرا در روزهاي اخير كه آقاي كرزي بحث عدم عجله در امضاي توافق‌نامۀ امنيتي را پيش كشيد، امريكايي‌ها نيز براي اين‌كه به او نشان دهند كه در اين معادله محلي از اعراب ندارد، گفتند كه توافق‌نامۀ امنيتي را بهتر است با دولتِ بعدي امضا كنند. اين مسأله‌يي است كه آقاي كرزي نمي‌خواهد اتفاق بيافتد و در هر صورت، تلاش دارد كه امضاي توافق‌نامۀ امنيتي با امريكا در زمان حكومت‌داريِ خودش انجام شود.
چهارم، آقاي كرزي فكر مي‌كند كه با امضاي توافق‌نامۀ امنيتي، مهم‌ترين باج سياسي را به امريكا داده و حالا توپ در ميدانِ آن كشور قرار دارد و او هر زماني كه بخواهد مي‌تواند در ازاي امضاي چنين توافق‌نامه‌يي، هر چيزي را از امريكا طلب كند. يا حداقل آقاي كرزي فكر مي‌كند كه از نظر اخلاقي، امريكا ديگر براي او مشكل‌تراشي نخواهد كرد.
به هر صورت بحث اصلي در امضاي هر قرارداد استراتژيك با هر كشوري، همان بحث اصليِ سياست است كه منافع مليِ دو طرف چه‌گونه بايد تأمين ‌شود. افغانستان در طول يك دهۀ گذشته، وارد فضاي جديد سياسي شده است و مناسبات جديد سياسي را تجربه مي‌كند. اين مناسبات، زمينه‌هاي جديد بهره‌برداري‌هاي سياسي را به سود منافع ملي كشور فراهم كرده است. امضاي توافق‌نامه در نفس امر نه چيز مذمومي است و نه چيز قابل مباهاتي، بل‌كه آن چيزي كه در اين رابطه اهميت دارد، منافع ملي كشور است. آقاي كرزي چه‌قدر در امضاي توافق‌نامۀ امنيتي به اين مسايل انديشيده است؟ چون زماني او براي اين‌كه امريكا را تحت فشار قرار دهد، براي امضاي توافق‌نامۀ امنيتي، خواهان برگزاري لويه‌جرگه شده بود، ولي حالا بدون آن‌كه يك جلسۀ كوچك را هم برگزار كند و يا اين موضوع را در پارلمان كشور مطرح سازد، ناگهان از آماده‌گيِ كاملش براي امضاي توافق‌نامۀ امنيتي و ايجاد پايگاه‌هاي نظامي امريكا در ۹ منطقۀ استراتژيكِ كشور سخن مي‌گويد.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار