افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : چهارشنبه, 15 آگوست , 2012 لینک کوتاه خبر :

پارادوکس جنگ و صلح

در حالی که تلاش های یکجانبه برای صلح با مخالفان مسلح دولت ادامه دارد و حکومت افغانستان برای نشان دادن حسن نیت خود به طالبان و سایر گروه های مسلح مخالف دولت بیش از دو سال است که به آنها امتیاز می دهند. وعده های زمین، پول، امکانات مادی و شغل مناسب از امتیازات عمومی است که برای هر مخالف مسلح در نظر گرفته شده است.

ازادی زندانیان طالبان از زندان های پلچرخی و بگرامی و تلاش برای ازادی رهبران طالبان از زندان گوانتانامو و حذف نام مقامات ارشد طالبان از لیست سیاه شورای امنیت سازمان ملل متحد و بازگشایی دفاتر نمایندگی آن گروه در برخی کشورهای خارجی، بخشی از اقداماتی است که از سوی حکومت افغانستان برای تشویق و ترغیب طالبان به پروسه صلح انجام شده است؛ اما جالب اینجا است که سخنگویان طالبان بارها مخالفت آشکار خود را با پروسه صلح اعلام داشته و هر بار دعوت حکومت را با حملات خونین انتحاری پاسخ گفته است.

در یک هفته اخیر ما شاهد دو نوع رویداد در ارتباط با حکومت و طالبان بوده ایم. از یک طرف در اثر تلا ش حکومت، نام فرد شماره دوم طالبان از لیست سیاه شورای امنیت حذف شد و از سوی دیگر اعلام گردید که پنج تن از رهبران طالبان از زندان گوانتانامو به منظور تقویت صلح در افغانستان ازاد می شوند و از طرف دیگر گزارش شد که یک هیات افغانی با ملاغنی برادر نیز در زندان پاکستان دیدار و گفتگو کرده است.

قرار است ملابرادر در اثر پافشاری حکومت افغانستان از زندان پاکستان آزاد شود. اما در همین حال، علاوه بر عملیات های نظامی و انفجار مین های کنار جاده ای که جان دهها تن از شهروندان کشور را گرفته است، یک تیم پنج نفری از افراد انتحاری که قصد حمله به خانه معاون دوم رئیس جمهور و پارلمان کشور را به طور همزمان داشتند، از سوی اداره امنیت ملی بازداشت شدند.

دیروز حملات هماهنگ سه فرد انتحاری در مناطق مختلف شهر زرنج ولایت نیمروز نزدیک به سی کشته و شصت زخمی بر جا گذاشت. افزایش حملات هماهنگ و انجام عملیات های هدفمند به مراکز غیرنظامی، بیانگر این واقعیت است که در رویکرد نظامی و امنیتی طالبان نه تنها کوچکترین تغییری رونما نگردیده که با نزدیک شدن انتخابات ریاست جمهوری و پذیرش کامل مسئولیت امنیت کشور از سوی نیروهای امنیتی، تکیه بر راهکارهای خشونت آمیز از سوی طالبان بیشتر شده است.

همین پارادوکس در رفتار سیاسی و نظامی حکومت و طالبان، دورنمای صلح و ثبات دوامدار در کشور را تیره و تاریک ساخته و به روند مصالحه و مفاهمه آسیب زده است. اگرچه بسیاری از کارشناسان و مردم افغانستان نسبت به آینده صلح در افغانستان چندان امیدواری ندارند، اما همه مردم از سیاست های یکجانبه و خودسرانه حکومت در رابطه با صلح و آشتی با مخالفان مسلح دولت نگرانی دارند.

از نظر مردم و کارشناسان این دو روند به ظاهر متضاد، که از سوی طالبان و حکومت به پیش برده می شود؛ در نهایت به یک نتیجه وحشتناک منجر می شود و آن بازنمایی قدرت نظامی و سیاسی طالبان در انظار داخلی و بین المللی و امکان معاملات پنهانی وخطرناک حکومت با این گروه در ارتباط با قانون اساسی، حقوق بشر، حقوق زنان و در کل ارزش های دموکراتیک می باشد.

آنچه تا هنوز از سوی جامعه جهانی در زمینه صلح سخن گفته شده است، تاکید روی پذیرش نظام و قانون اساسی کشور و دست برداشتن از اسلحه و بازگشت به زندگی عادی و قطع ارتباط با شبکه های تروریستی از جانب طالبان و سایر گروه های مخالف مسلح دولت بوده است. ولی این پیش شرط ها از سوی حکومت چندان جدی گرفته نمی شود.

به نظر می رسد خواست مردم با سیاست های عملی حکومت در ارتباط با پدیده صلح با مخالفان، ازهمین نقطه جدا می شود. مردم در عین حالی که از پروسه صلح و مذاکره با مخالفان حمایت می کنند؛ اما هرگز حاضر نیستند دستاوردهای ده سال گذشته را به بهای صلح از دست بدهند.

 

 

 

روزنامه افغانستان

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار