افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : جمعه, 8 حمل , 1393 لینک کوتاه خبر :

وطنــدار…؟ نمی شــنوی بانــگ بلنــد اشــرف غنــی را…؟

وطنــدار…؟ نمی شــنوی بانــگ بلنــد اشــرف غنــی راکــه تکــرار در تکــرار میگــوید (تمــام خــرده هویت هــا «بایــد»تحت نــام «افغــان»گــردآیند).
این روز ها نامزد های ریاست جمهوری و سخنوران شان،حکمیانه سر تکان می دهند و مشفقانه اظهارمی دارند که ما گرفتار«بحران های متعدد اجتماعی،اقتصادی…»هستیم که ایجاب می کند برای برانداختن این ناهنجاری ها، تبعیض ها و بی عدالتی ها باید راهکاری غیاثپورکاظمیجست و«بسته»های راه گشا پیشنهاد می دهند.
که در این جمع،تعدادی به تلویح درخفاء و علنی «تطبیق شریعت را گوشزد میکنند »؛گویا حضرات تازه متوجه شداند که عدم تطبیق شریعت باعث همه این گرفتاری های ما است!!

باری، بی مهابا باید پرسید، کدام شریعت؟ زیرا انواع واقسام ” شرعیت “، قرائت ها ونمایندگان آن را داریم.

به قول معروف قرائت که طالبان ار شرعیت دارند؟،یا شما برداشت جدیدی دارید که مردم نمی دانند؟.
چون،آنچه در این دور و زمان باعث حیرت مردم متدین و مسلمان این کشور ولی بی خبر از همه جای و همه جریانات پشت پرده دنیا می شود فهم خود شان ازدین و شریعت است با سبعیتی که «طالبان شریعت مدار- حزب اسلامی شریعت مدار»در کشتار از خود نشان می دهند.

اجساد شکنجه شده و تکه پاره و طناب پیچیدهء مسافران راه کندهار کابل،غوربند،هزاره جات… که به جرم پارسی زبان بودن، هزاره بودن،تاجیک بودن، ازبیک بودن،سرباز بودن،خبرنگار بودن،معلم بودن،ریش نداشتن… مرتباً در سراسر کشورو بویژه در این مسیر ها یافت می شوند به اضافه حملات انتحاری.همزمان با حیرت، این پرسش را در فضائی عمومی ایجاد کرده که این همه نفرت و خشونت از کجا میاید؟.

که شما کاندید های شریعتمدار ریاست جمهوری به اضافه جواب به این سوال از تجانس و عدم تجانس خود با این تفکرخشونت طلب باید بگوئید، تا مردم بدانند با کدام منادیان شریعت طرف هستند.

اما از نظر ما آشکار است که جواب به این پرسش مردم، در شرایط کنونی بدون وارسی سیر تاریخی گذشتهء این «شریعت خشونت طلب»و«مجری»های اصلی آن نمی‌تواند واجد نتیجهء معناداری باشد، چرا که تحولات کنونی، هم از لحاظ نظری و هم به دلایل عملی، بر سکّوی آن گذشته ممکن شده اند.

به فهم و باور این قلم در ایجاد شریعت خشونت طلب نقش شیطنت بار انگلیسی ها و گردانندگان کارتل های نفتی بخصوص بعد از جنگ دوم جهانی ودیگر قدرت های ذینفع در منطقه دخیل میباشد. با این استدلال، که هرزمان وهر کجا که برای اهداف اقتصادی و اجتماعی و سیاسی و تاریخی شان لازم باشد، با استفاده از عوامل بومی خود که در کشورهای مختلف میتوانت شکل های مختلف و پیش زمینه های تاریخی متفاوت داشته باشد، دست به هر تر فندی،از تعصب قومی- مذهبی گرفته تا ایجاد مذهبی،ملتی و هویتی میزنند که (پشتونیزم در شکل های مذهبی- غیرمذهبی آن وشاخه بیرونیش در پاکستان) در کشور ما این نقش چند بعدی را با بیشرمی تمام به خوبی بازی میکند. و همین جریان انحرافی است که به اشاره کشور های بزرگ حتی در کلام خدا(ج) دخالت کرده تبصره و ترجمه و توضیح دلبخوا وارد می کنند. در واقع، این گونه مذهب سازی یعنی تفسیر کردن محتوای «دین» بر اساس مقتضیات اقتصادی و اجتماعی و سیاسی و تاریخی این قدرت های بزرگ، آغازیست برای کشاندن در خط انحراف

و بگونه ای یکی از آن دلایل متعدد این نفرت وخشونت،برداشت انحرافی از «دین – شریعت»می باشد که مردم رابه تفرقه ومخالفت بی لزوم وامیدارد.

باری، اگراز این منظر به قرائت طالبان از شریعت نگاه کنید، مجموعه ایست از « باور ها- عملکرد » های که پایه و مایهء «شریعی » ندارند و بصورتی دلبخواه در مدارس تحت نظارت «آی-اس-آی»در پاکستان سرهمبندی شده و بصورت تشکلی بظاهر منسجم درآمده اند و کارکردشان هم « عملی ساختن سیاست عمق استراتیژیک پاکستان-دیگران» درمنطقه است. و چون قابلیت اثبات این قرائت از«دین» از طریق تحقیق در تجربه تاریخی وفقهی امکان پذیر نیست و دچار عوارض می شود، بدین سبب بمنظور اثبات انسجام و صلابت ظاهراین قرائت ومنشاء دروغبافی و اغراق و خیالپردازی و خرافه پروری خود،

شروع به دستکاری آگاهانه در یافته های دینی و شریعی می کنند. در واقعیت پنداری ِ نظریه های منبعث از این قرائت تعصب بخرچ میدهند، تحمل نظرات مخالف و نفی کننده را ندارند و لاجرم به پیشداوری نسبت به صحت نظریه های وابسته بخود میرسند. که مرحله بعدی کوشش برای دستیابی به قدرت حاکمه باهروسیله ای واستفاده از هربازوی مقتدری با توجیه«امارت اسلامی»درقلمرو«امت اسلامی» بمنظور تحمیل «باور» های خود، و ارزش های هنجاریِ ناشی از آنها بر همگان بود که تجربه تاریخی این همه را شاهد بودیم.و پیامد منطقی وعملی این جریان جیزی نبود و نیست جزتقسیم مردمان به دو اردوگاه دوست و دشمن، یا خودی و ناخودی و اعمال تبعیضات سیستماتیک و گوناگون در بین این گروه ها، تمایزات مختلف بین زن و مرد، شیعه وسنی، اهل کتاب و کافران ودرنهایت تضاد با تنوع و تکثر و رنگارنگی.

بلی، شریعت ساخت مدرسه های پاکستان به کمک ویاری کشور های صنعتی و اعراب «هیولا» زائید!! هیولای نفرت و انهدام که آمده تا جهان را تخریب و به قدوم خویش خونین کند. این هیولارا میشود در قامت طالبان و القاعده… به نظاره نشت. پروژه ای طالبان که در ابتدا برا عده ای بسیار بدیع، طبیعی، هیجان آور و شگفت انگیز می نمود اما چندان نگذشت که به کابوسی فراتر از هر تصور و پیش بینی تبدیل شد. این د ایناسورهای خون خوارو نوآفریده با جلیقه های انفجاری که شهر به شهر و کوچه به کوچه کشور دنبال انسان میگردند در دنیای مدرن ما نمی گنجند.ازطرفی معلوم هم نیست چگونه می توان آن را مهار کرد و دو باره به صندوق چاه «ویل» برگرداند.

بدین اعتبار، شریعت «طالبانی» بارزترین نمونهء این شریعت آفرینی و « دین مذهب» سازی جعلی در راستای اهداف کشور های قدرتمند بین المللی و صاحب منافع در منطقه و عامل خشونت است.

حالا،شما چند نفرکاندید های ریاست جمهوری وشریعت مدار.من با فرم ساده و کاملاً مستند،این مصداق استفاده از شریعت را در اختیار شما گذاشته ام.اگر شک دارید یا می خواهید بیشتر برسی کنید، این گوی و این میدان.

اما، لازم میاید که برای مردم بگوئید که شریعت شما در مقابل کشتن بدون محکمه،شکنجه اسیران، تمایزات مختلف بین زن و مرد، شیعه وسنی، اهل کتاب و کافران، حملات انتحاری ودرنهایت با تنوع و تکثر و رنگارنگی چگونه بر خورد میکند؟.

طرفه آنکه بایدخدمت این دوستان دانشمند و کاندید ریاست جمهوری« که هم به تلویح و هم به تصریح، چنین مینمایند که پاسخ همه مشکلات کشور را فقط ما می دانیم و کلید راه حل یعنی« شریعت» تنها در دستان ماست» بعرض برسانم.

مردم این کشور همیشه و اکثریت شان به وجود خداوند اعتقاد داشته اند.ابزاری عبادت این مردم طوری است که هیچ موجود زنده ای را آسیب نمی رساند، خدا(ج) در نگاه این مردم، بیچارگی را چاره، درد را درمان،دادرس عادل، و از خانه راندگی را مأوا است؛ معشوق و محبوب و معبود است؛ دلیل راه گمشدگان،دشمن ظلم وتبعیض، بخشاینده و مهربان،آفریدگار همه عالم و پناه بی پناهان است؛ می شود با او بی واسطه دوستی کرد، معامله کرد، بگردش رفت، خندید و گریست. چه کسی می تواند به ما بگوید که درک و برداشت «طالبان- دیگران»از دین وخدا(خ) «بهتر» از درک و برداشت این مردم از دین و خدا(خ)است؟، با چنین کارکرد وسیع روانشناختی، اجتماعی و هستی شناختی. پس بین باور این مردم و شریعت خشونت طلب هیچگونه سنخیتی وجودندارد،

این دین وخدایش در دوران ما به نماینده،سخنگو،وکیل – وصی که تفقه کنند،حد ببندن، حدیث بگویند،که تفسیرکنند و شریعت تطبیق کنند نیازندارد. دین وایمان داشتن کاملاً یک امری فردی وخصوصیست.نباید بادین حکومت ساخت چنانچه شما دوستان عزیزهر قدر هم در انجام این کار موفق باشید،موفق تر از ایران نخواهید بود که آنها در نهایت به استبداد مطلق «ولایت فقیه» رسیدن،و طالبان که«ابلیس وار»، بنام خدا(ج)،دست به کشتن خدا(ج) و بندگان راستینش زدن. پس راه دیگری باید جست سوای این راه رفته وتجربه شده.

دوستان عزیزوشریعت مدارشما باید قبول کنیدکه«جامعه» از افراد، گروه ها و نهادهای گوناگون و رنگارنگ با افکار وباورهای گوناگون ساخته شده است، و جامعه ای سالم، متمدن، پیشرفته، و دارای آینده محسوب می شود که این رنگارنگی را پذیرفته و در حفظ آن بکوشد، و از فرهنگ قهر و نفی و حذف به هر دلیلی بپرهیزد، و بنای کار خود را بر همزیستی و پذیرش دیگری و دیگران بگذارد، آنگاهست که کلید واقعی حل تمام مشکل کشوردر دست ما قرار خواهد گرفت. در واقع «فهم حضور دیگری» و کوشش برای رسیدن به «فهمی متقابل» از یکدیگر با هر رنگی، باوری،فکری،قومی،مذهبی،زبانی و اعتقادی ازشاه کلید های تمام مشکلاتست؛ و برای رسیدن به چنین «مفاهمه» ای چاره ای جز گفتگوی مسالمت آمیز با یکدیگروبر قراری حکومت دموکراسی سکولار نیست،چون دموکراسی عالیترین،کاراترین و پایدارترین نوع حکومتی است که بشر تا اکنون ابداع کرده است.***

از اینجا پلی میزنم به یک بخش دیگری از انتخابات که این روزها خیلی داغ است. «تداعی معانی» یکی از کارکرد های ذهن آدمیزاد است که موجب می شود تا هر «معنی» «دعوت کنندهء» صد معنی دیگری شود. دراینجا می خواهم به تداعی که مدتی است ذهنم را به خود مشغول داشته بپردازم،این شباهتی است بین یک حادثه تاریخی وجریان که در کشور ما در حال شکلگیری است. توضیح میدهم،هر زمان به شعارهای «اشرف غنی احمد زی» و صدای خشن اش و اینکه مثلی طالب که دیگران را مجبور میکند تا زیر بیرق جهالت آمیز وقرائت غلط او حرکت کنند، این آدم درس خوانده ی، ظاهر ساز، حیله گر که غیر قوم خود دیگران را ” خرده هویت ” می نامد، وبزور میخواهد زیر بیرق قوم خود بکشاند،

فکرمیکنم ناخدآگاه شاه اسماعیل صفوی و عملکردش در آن شب جمعه ی بهاری سال ۹۰۸ هجری (۱۵۰۱ میلادی) که قرار بود فردایش اسماعیل صفوی خود را شاه ایران بخواند و اعلام کند که تشیع مذهب رسمی قلمروی صفوی ایران است مجسم میشود.بگذارید چنین شروع کنم.

صبح جمعه آنروز، مسجد جامع تبریز، سپاه هراس آفرین جوانان قزلباش، خنجرها و شمشیرهای بران در دست با سبیل های چخماقی و کلاه های سرخ و رداهای بلنددر یک صف،گروه های تبرزین و چماق بدست «تبرآئیان» در کوچه وخیابان و برزن وبازار در حال آماده باش و گشت. اینک شاه اسماعیل به طرف منبر مسجد می رود، روی یکی از پله های منبر می ایستد شمشیر خود را از غلاف بیرون می کشد و با بانگ بلند فرمان میدهد”تبرا کنید!” وجوانان عبوس و ترشروی قزلباش خنجرها و شمشیرها در دست می گویند “هر کدام نمی گوئید کشته شود”. غلغله و فریاد مردم وسر انجام همه از ترس گفتند “بیش باد و کم مباد” و ایران سنی بعد از جاری شدن دریا خون شیعه شد.

بلی،همشهری و وطندار عزیز«تو»و«من»که هیچ از گذری روزگار نیاموختیم در بزنگاه تاریخ هنوز بازی آغاز نشده به چند تکه تقسیم شدیم، این داستان راگفتم تابدانی که تاریخ دارد تکرار میشود،در گذشته های نچندان دور دین مردم،مذهب مردم،ملیت مردم و هویت مردم به زور تغییر داده شده، پس آگاه باش که سپاه هراس آفرین«هویت ربایان» با خنجرها و شمشیرهای بران در دست، دستار سیاه و رداء های بلند،در راه است تا هویت و گذشته تو را نابود کنند.مگر تو «باشندی دره کیان – جزجان… کری؟ نمی شنوی بانگ بلند اشرف غنی احمدزی راکه تکرار در تکرار میگوئید(تمام خرده هویت ها «باید»تحت نام «افغان»گردآیند).

منبع:http://www.khawaran.com/

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
آخرین اخبار