افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : پنج‌شنبه, 13 ژوئن , 2013 لینک کوتاه خبر :

كرزي قاعده سياست را باخته است

كاخ سفيد آب سردي بر دست‌هاي آقاي كرزي ريخت و تمام معادلاتِ او را نه تنها نقش برآب ساخت كه عملاً از او در انظار عمومي، يك دروغ‌گو و فريب‌كار درست كرد.به دنبال سخنانِ هيجان‌آميز و توام با نخوتِ آقاي كرزي مبني بر اين‌كه امريكايي‌ها از «ما خواهان ايجاد ۹ پايگاه نظامي شده‌اند و ما اين پايگاه‌ها را در اختيارشان مي‌گذاريم به اين شرط كه به خواست‌هاي ما پاسخ دهند»، سخن‌گوي كاخ سفيد اعلام كرد كه «امريكا به دنبال ايجاد پايگاه‌هاي دايمي در افغانستان نيست و حتا اين كشور نمي‌خواهد كه در افغانستان حضور نظامي داشته باشد مگر به درخواستِ دولت اين كشور».
حالا مشخص نيست كه در اين ميان كي راست مي‌گويد و كي دروغ؛ ولي در اين‌كه آقاي كرزي آب را ناديده موزه را از پا بيرون كرده است، هيچ جاي ترديدي نيست. شايد هم امريكايي‌ها عمداً خواستند كه از رييس‌جمهوري افغانستان، چنين چهره‌يي براي جهانيان و مردم افغانستان نشان دهند؛ مردي كه از سياست فقط چند ژست را بلد است و مي‌داند كه چه‌گونه در كنفرانس‌هاي خبري در داخل كشور با خبرنگاران شوخي كند، و كسي كه دم‌دمي مزاج است و روي حرفش نمي‌توان حساب كرد. اين چهره‌يي است كه امريكايي‌ها از آقاي كرزي با اظهارات اخيرِ او نشان دادند. زيرا پيش از اين، همواره آقاي كرزي تلاش مي‌كرد كه نشان دهد اين امريكايي‌ها استند كه در ايجاد پايگاه نظامي و حضور دايمي در افغانستان اصرار دارند و از اين مسأله سود مي‌برند و او به اين دليل در امضاي توافق‌نامۀ امنيتي با اين كشور هيچ عجله‌يي ندارد.
آقاي كرزي حتا براي امضاي توافق‌نامۀ امنيتي با امريكا، از برگزاري لويه‌جرگه سخن مي‌گفت و مي‌خواست موضوع را چنان بزرگ و حساس نشان دهد كه مردم به جز از خودش، به هيچ فردِ ديگري اعتماد نكنند. اما حالا كه معادلات برهم خورده و مشخص شده كه اين آقاي كرزي بوده كه مي‌خواسته از آب گل‌آلود ماهي بگيرد، چه حرفي براي گفتن و چه پاسخي به پرسش‌هاي مردم دارد؟
بدون شك بار اول نيست كه آقاي كرزي مرتكبِ اين‌گونه خبط‌هاي سياسي مي‌شود و به همين دليل هم نگرانِ پيامدها و واكنش‌هاي مثبت و منفيِ آن نيست. اما مسالۀ اساسي اين جاست كه چرا آقاي كرزي اين‌همه تلاش داشت كه از امضاي توافق‌نامۀ امنيتي بهره‌برداري كند و واقعاً چه منافعي را او براي خودش در اين بازي خطرناك، محاسبه كرده بود. چون به هر حال، او از اين‌همه چانه‌زني و مغلق كردنِ موضوعِ توافق‌نامۀ امنيتي، پيام‌هاي خاصي را مي‌خواست صادر كند و به نتايج مشخصي هم دست بيابد. شايد او مي‌خواست به مردم افغانستان بگويد كه در آخرين ماه‌هاي حكومت‌داري‌اش، از يادِ آن‌ها غافل نبوده و كاري كرده است كارستان. به اين معني كه توافق‌نامۀ امنيتي را با امريكا در بدل امنيتِ سراسري و كمك‌هاي هنگفت اقتصادي اين كشور، به‌دست آورده است و اين دستاوردي نيست كه بتوان از آن چشم پوشيد و يا آن را كوچك جلوه داد.
از سوي ديگر، شايد به كشورهاي همسايه گفته باشد كه او براي امضاي توافق‌نامۀ امنيتي در برابر بسياري از خواست‌هاي امريكا مقاومت كرده است و حالا توافق‌نامه‌يي را امضا خواهد كرد كه از آن كشورهاي همسايه هرگز متضرر نمي‌شوند. شايد او به جهانيان هم اين پيام را رسانده باشد كه متحدي بهتري از او در افغانستان نخواهند يافت و اگر مي‌خواهند كه در افغانستان و منطقه حضورِ درازمدت داشته باشند، خوب است كه در پي جلبِ همكاري‌هاي او برآيند.
اما حالا همۀ اين معادلات نقش برآب شده و آقاي كرزي شرمنده‌تر از گذشته در صحنۀ سياست دستِ خالي باقي مانده است.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار