افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : سه‌شنبه, 24 دسامبر , 2013 لینک کوتاه خبر :

كرزي به محض دريافت مطالباتش پيمان را امضا خواهد كرد

مساله ديگر اين كه اگر پيمان امضاء هم بشود كرزي مي خواهد شخص او در نظر ايران و پاكستان به نوعي اعتبار بدست بياورد. به اين معنا كه به كشورهاي منطقه وانمود كند كه من خيلي مقاومت كردم و اين پيمان را امضاء نكردم ولي بالاخره با فشارهاي مردم و لويه جرگه و… مجبور شدم آن را امضاء كنم.

حاجي داود كارشناس و رئيس مركز نشرياتي افغانستان در رابطه با تحولات كنوني افغانستان، روابط پشت پرده ميان كابل و واشنگتن، توافقات نسبي ميان اين دو كشور اعلام كرد :
چند روز پيش جان كري وزير دفاع امريكا گفت، اين پيمان بايد به وسيله رئيس جمهور آينده افغانستان به امضاء برسد ولي در كنار اين مساله ديروز سخنگوي وزارت امور خارجه امريكا گفت، اين پيمان بايد هر چه زودتر امضاء شود. مقامات كاخ سفيد هم تاكيد كرده اند كه اين پيمان هر چه زودتر بايد امضا شود .حامد كرزي رئيس جمهوري افغانستان هم روز (جمعه) در ملاقات با اعضاي كميسيون دفاع و امنيت پارلمان گفت، وقتي شرايط ما بر آورده شود، اين پيمان را امضاء خواهيم كرد.
بنابراين فكر مي كنم با توجه به اين دو مساله، كرزي مي خواهد يك سري امتيازاتي كه نمي تواند آن را به زبان بياورد از امريكا بگيرد و از موضع امريكا هم معلوم مي شود كه موضع اين كشور ضد و نقيض است. به نظر من امريكائي ها در منطقه خواهند ماند. كرزي هم اين را مي داند و مي خواهد از امريكا امتياز بگيرد. در چنين وضعيتي دو طرف مي دانند كه خواسته طرف مقابل چيست ولي متاسفانه نه كرزي خواسته خود را به طور علني مطرح مي كند و نه امريكا. گرچه برخي مقامات امريكايي مي گويند، اگرما از افغانستان برويم صلح و امنيت در افغانستان و منطقه با تهديد مواجه مي شود ولي عده اي از امريكائي ها مي گويند كه نمي دانيم در اين شرايط چه كار كنيم. به نظر من اين مساله در داخل امريكا با اختلاف نظر مواجه است. اين اختلاف نظر بين مقامات دولتي و ژنرال هاي ارتش آمريكاست.
ژنرال هاي امريكا عقيده دارند كه اگر افغانستان را ترك كنند دستاوردهاي آنها از جمله 600 ميلياد دلار و بيش از 3 هزار كشته آنها هدر مي رود، ولي امريكائي ها نتوانسته اند به يك سياست واحد دست يابند. در افغانستان هم اختلاف نظر وجود دارد. كرزي به دنبال بهانه است، چون چارجوب اصلي اين پيمان را در ماه مه سال 2011 به وسيله كرزي و باراك اوباما رئيس جمهوري آمريكا به امضا رسيده است و پيمان امنيتي به نوعي يك ضميمه و بخشي از قرارداد اصلي است.
مساله دوم از نظر حقوقي اينست كه خود كرزي و جان كري اعلام كرده اند كه ما به توافق و تفاهم رسيده ايم و امريكا الان همين سخن را به طور دليل ارائه مي دهند كه ما يك بار با كرزي معامله را تسويه كرده و به توافق رسيده ايم. به نظر من كرزي از كار خود چند هدف را تعقيب مي كند.
1) اول اينكه مي خواهد بين مردم اين تبليغات مطرح شود كه كرزي مي خواهد يك نفر از تيم خود را در صدر دولت آينده قرار دهد.
2) دوم اينكه از اين تبليغات و سخنان ضد و نقيض خود مي خواهد براي مردم ثابت كند كه من طرفدار امريكا نيستم و من به طور مستقل به قدرت رسيده و به حرف و اراده خود عمل مي كنم و نمي گذارم امريكائي ها در افغانستان دست به نقض قانون بزنند.
3) دليل سوم اينست كه مذاكرات كرزي و طالبان و پاكستان هم به طور مستقيم و غير مستقيم ادامه دارد.
اگر طالبان و پاكستان اين اطمينان را به كرزي بدهند كه شما براي پنج سال آينده در افغانستان باقي مي مانيد، در اين صورت كرزي اين پيمان را امضاء نخواهد كرد ولي اگر پاكستان و طالبان به كرزي بگويند كه ما با شما مذاكره نمي كنيم و با امريكا گفتگو مي كنيم در اين صورت كرزي اين پيمان را امضاء خواهد كرد.
مساله ديگر اين كه اگر پيمان امضاء هم بشود كرزي مي خواهد شخص او در نظر ايران و پاكستان به نوعي اعتبار بدست بياورد. به اين معنا كه به كشورهاي منطقه وانمود كند كه من خيلي مقاومت كردم و اين پيمان را امضاء نكردم ولي بالاخره با فشارهاي مردم و لويه جرگه و… مجبور شدم آن را امضاء كنم. من الان فكر مي كنم اين پيمان به هر صورت امضاء خواهد شد و امريكائيها افغانستان را رها نمي كنند. كرزي مي خواهد از اين فرصت به نفع خود استفاده كند.
وي همچنين در رابطه با توجيه امريكايي ها براي ماندن در افغانستان بدون امضا پيمان گفت: در افغانستان ما انتخابات در راه داريم و با برگزاري انتخابات تمام اين مسائل روشن خواهد شد. هر رئيس جمهوري كه به قدرت برسد اين پيمان را امضاء خواهد كرد. براي اثبات اين ادعا بايد بگويم كه از 14 ديماه تبليغات انتخاباتي در افغانستان آغاز مي شود و در اين تبليغات هم مشخص خواهد شد و هر نامزد تاكيد خواهد كرد كه اگر من رئيس جمهور شوم اين پيمان را امضاء خواهم كرد. سخن كرزي فقط تا 15 روز ديگر اعتبار دارد و بعد از اين سخن كرزي را كسي نخواهد شنيد. در سه ماه باقي مانده براي انتخابات رياست جمهوري هيچ كاري در رابطه با صلح و امنيت انجام نخواهد شد و بعد از انتخابات امريكا به راحتي اين پيمان را با رئيس جمهور آينده امضاء خواهد كرد.
وي افزود : طرفداران و مخالفان امضاي پيمان امنيتي در افغانستان به گروه هاي مختلف تقسيم شده اند.
1) يك گروه كه تعداد آنها خيلي كم است از جمله كرزي كه اگر خواسته هاي شخصي آنها بر آورده شود اين پيمان را امضاء مي كنند.
2) گروه دوم هم كساني هستند كه به بركت و قدرت امريكا به افغانستان آمده و در 12 سال گذشته ميلياردها دلار به جيب زده اند. اگر يك فرد 12 سال وزير، سفير و استاندارو… باشد در كشورهاي جهان سوم خيلي پول به جيب مي زند كه تمام پيشرفت و سرمايه آنها مرهون حضور امريكاست. اينها طرفدار امضاي اين پيمان هستند.
3) گروه سوم كساني هستند كه برخي اعضاي خانواده آنها در ايران و پاكستان و غيره زندگي مي كنند و خودشان در افغانستان تحت سلطه طالبان هستند. اينها كه مردم روستا هستند و در 12 سال گذشته از هر نوع كمك انساني محروم مانده اند، مخالف امضاي اين پيمان هستند و اينها در انتخابات هم شركت نمي كنند.
4) گروه چهارم مردم شهري هستند كه از كمك هاي امريكا و جامعه جهاني استفاده كرده اند.
اينها طرفدار امضاي پيمان و برگزاري انتخابات هستند. كساني كه انتخابات را باور دارند طرفدار امضاي پيمان امنيتي با امريكا هستند و بالعكس كساني كه به انتخابات باور ندارند مخالف امضاي اين پيمان هستند اين دو امر لازم و ملزوم يكديگرند و در افغانستان اگر فقط 30 درصد از مردم هم در انتخابات شركت كنند مي توان آن را انتخابات سالم خواند. انتخابات ما مانند انتخابات در ايران و پاكستان نيست كه بيش از 50 يا 60 درصد مردم در ان شركت كنند. جامعه جهاني هم اين را مي داند كه اگر 30 درصد از مردم هم در انتخابات افغانستان شركت كنند كفايت مي كند. البته بيشتر مردم مخالف امضاي پيمان امنيتي با امريكا هستند.
در ميان نامزدهاي انتخاباتي همه خواهان امضا توافقنامه هستند
وي اعتقاد دارد : بر اساس اطلاعات من كه سخنان و مصاحبه هاي اين 11 نفر را شنيده ام همه مي خواهند اين پيمان امضاء شود، ولي يك فرق در ميان آنها وجود دارد.  يك گروه كه هشت نه نفر هستند مي گويند اين پيمان در آن واحد امضاء شود و دو يا يك نفر از نامزدها مي گويند كه شروط كرزي درست است و بايد به برقراري امنيت در افغانستان كمك شود آنگاه اين پيمان امضاء شود. مثلا برادر كرزي مي گويد اين پيمان بايد در آن واحد امضاء شود. در مجموع هيچ كدام از نامزدها مخالف امضاي پيمان نيستند.
نامزد مورد نظر كرزي كيست ؟
وي اعقتاد دارد كرزي، بيشتر از برادر خود قيوم كرزي حمايت مي كند و قيوم گفته است كه من اگر قدرت را در دست بگيرم كارهاي باقي مانده را به اتمام مي رسانم و كرزي واقعا يك رهبر خوب براي افغانستان است. نفر دوم زلماي رسول است كه خواهان ادامه همين نظام با يك سري اصلاحات است.
يك نكته در اينجا وجود دارد، كه قيوم كرزي خواهان امضاي پيمان در آن واحد است اين درحاليست كه حامد كرزي اين را نمي خواهد. ولي در افغانستان معاملات مخفيانه وجود دارد و مردم فكر مي كنند، هر كس كه امريكا از او حمايت كند مي تواند به مقام رياست جمهوري برسد. مثلا در همين لويه جرگه كه نود و نه درصد اعضاي آن افراد كرزي و طرفداران وي بودند ولي وقتي كه بين كرزي و امريكا اختلاف بوجود آمد 2500 نفر از 3 هزار نفر اين جرگه طرف امريكا را گرفتند. در افغانستان وضعيت اينگونه است .
طرفداران كرزي دو انتخاب دارند. اگر كرزي پيروز شود كه چه بهتر و اگر شكست بخورد اينها پيشاپيش معاملات خود را با امريكا هم درست كرده اند. يعني در افغانستان متاسفانه در دوازده سال گذشته راهكردها و طرفداري ها همه و همه بر اساس ماديات سنجيده مي شود و وطن دوستي و لياقت و شايستگي وغيره در نوبت دوم قرار دارد. اينجا ملاك اينست كه با يكي معامله كن و خود را به قدرت و كرسي برسان و دوازده سال در ناز و نعمت زندگي كن هيچ كس به مسائل معنوي و ارزش ها اهميت نمي دهد. مثلا از همين 10 نفر نامزدهاي رياست جمهوري نه نفر آن كساني هستند كه در دولت كرزي پست و مقام داشتند و وزير و امير كرزاي بودند و مردم مي دانند كه اينها فرق چنداني با كرزي ندارند.
امريكا در زمان حمله به افغانستان ادعا مي كرد كه در افغانستان يك دموكراسي را برقرار مي كند كه براي منطقه الگو و نمونه باشد
اين ادعاهاي پوچ بوش رئيس جمهوري سابق آمريكا بود.  تيم ناكام و خونين بوش باعث خونريزي در افغانستان و عراق شد و در عراق تا امروز خون مردم بيگناه ريخته مي شود و هر ماه تعداد آنها به بيش از 1000 نفر مي رسد، مسوول تمام اين بدبختي ها بوش و تيم بوش است. من در همان زمان كه بوش اين ادعاها را مطرح مي كرد گفتم كه دموكراسي در هر كشور بر اساس شرايط سواد و فرهنگ و اقتصادي و.. آن كشور بوجود مي آيد. باراك اوباما رئيس جمهوري امريكا كه الان در صدر قدرت است اصلا حرف هاي بوش را قبول ندارد.
اوباما چند روز پيش تكرار كرد كه ما با طالبان نمي جنگيم و با آنها كاري نداريم، ما با كساني مي جنگيم كه امنيت امريكا و جهان را خراب مي كنند. يعني اينكه در سياست امريكا هم تغيير مهمي بوجود آمده است .متاسفانه افغانستان از فرصت بوجود آمده درست استفاده نكرد. پاكستان با استفاده از فرصت جنگ سرد به يك قدرت هسته اي تبديل شد، ولي ما از اين 600 ميليارد دلار به عقب رفتيم و همان گونه كه قبلا بي چيز بوديم الان هم بي چيز و گدا هستيم. تمام اين تقصيرها به گردن اين اداره است . اداره اي كه امريكا آن را در بن بوجود آورده بود و كساني كه الان نامزد شده اند از اين 11 نفر بيشتر آنها در اجلاس بن هم بودند. متاسفانه افراد دلسوز و قابل قبول براي ملت كه در دزدي و فساد دست ندارند در صدر و مطرح نيستند و تمام اينها كساني هستند كه اگر 30 درصد از مردم هم در انتخابات شركت كنند يكي از اين 11 نفر به قدرت رسيده و همان آش و همان كاسه ادامه خواهد داشت.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار