افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : دوشنبه, 17 دسامبر , 2012 لینک کوتاه خبر :

طالبان چگونه ماندگار شد؟!

طالبان پیش از آنکه یک جنبش باشد یک اندیشه است. یک اندیشه ی مسلط که به  مثابه یک قدرت بروز کرده است. طالبان تنها گروهی است که جنبش خود را فدای اندیشه اش کرد نه اندیشه اش را فدای جنبش اش. پدیده “انتحار” نیز تنها برهمین اصل قابل تفسیر است.

هر جنبشی با از دست دادن پایگاه قدرتش نا امید ونابود می شود. جز جنبش های اید ئولوگ، چه آنکه ریشه در اندیشه دارد وامید به حقانیت اش. طالبان زخم خورده را در آوان سقوط کابل هیچ سازمانی تیمارنکرد. طالبان تنها در دامن مردمی پرستاری شد که با تمام وجود به طالبانیسم معتقد بود. حضور وفعالیت طالبان در مناطق وقبایل خاص دقیقا به همین معناست. طالبان پس از شکست از افغانستان ره به همان سو گشود که در همانجا پرورش یافته بود وبا همان مردم انس گرفته بود. مدارس پاکستان جای تعلیم وتربیت واجنسی های پاکستان سرزمین موعود طالبان است. مردم قبیله نشین در دوطرف خط دیورند طالبان را پیشوایی زمان شان می دانند. برهمین اساس می توان گفت که همین مردم ساده انگارند که طالبان را می ستایند وبرایشان جان می سپارند. انتحار بدین معناست که؛ ازخود وخانواده اش می گذرد تا از جان برای طالبان مایه  بگذارد.

همراهی پاکستان با آمریکا همبستگی این قبایل را با طالبان تقویت بخشید. کم مهری وبی وفای پاکستان با طالبان موجب پیوند عاطفی وعقیدتی میان طالبان وساکنان امتداد خط دیورند گردید.

حمله آمریکا به عراق موجی ازنفرت و فرصت را در میان تندروان پاکستان پدید آورد. ازین رو حلقه هایی در داخل پاکستان کمک به نیروهایی پراکنده طالبان را آغازکردند وجنگ را در افغانستان گسترش دادند. با ظهور مجدد طالبان در افغانستان، طالبان پاکستانی نیز روحیه گرفت و در آن سوی مرز تجدید قوا کرد. بدین ترتیب طالبان دوباره آرایش نظامی دادند و نا امنی دوباره در منطقه حاکم شد.

آمریکا اما، این آرایش مجدد طالبان را چندان جدی نپنداشت. چه آنکه وجود جنگ های فرسایشی ونگرانی منطقه از باز آمدن طالبان، توجیهی خوبی بود برای حضور بلند مدت آمریکا در افغانستان. واز دیگر جانب آمریکا بر صداقت پاکستان تردید نداشت. تردید وبحران از زمانی پدید آمد که میان آمریکا وپاکستان اختلاف در تعریف منافع ملی  به وجود آمد. واین اختلاف هنگامی هویدا گردید که آمریکا با هندوستان پیمان هسته ی امضا کرد واز انعقاد این پیمان با پاکستان صرف نظرنمود. پاکستان نیز از همان راه گذشته رفت و به آستان چین باستان ادای ارادت کرد. چین رقیب حال وآینده آمریکا، رفیق دیرینه اش پاکستان را نا امید نساخت وبه توسعه راکتورهای هسته ی که زمانی خود در پاکستان ساخته بود تعهد دوباره بست.
با گسترش اختلاف منافع آمریکا وپاکستان، نا امنی ها در میان قبایل آن سوی خط دیورند گسترده تر شد و از اجنسی ها به دره سوات امتداد یافت. بعید نیست که بن لادن در همین آوان در ابیت آباد پاکستان رحل اقامت گسترده باشد. با دستگیری بن لادن در پاکستان اختلافات استراتژیک میان آمریکا وپاکستان برای همه نخ نماشد. ورابطه این دو متعهد دچار تنش گردید. بدین سبب طالبان هر روز قوی تر از دیروز تبارز کردند. تا آنجا که دیگر گزینه حذف طالبان از روی میز آمریکا ودولت افغانستان برداشته شد. اکنون طالبان پاکستانی در دامن پاکستان اند وپاکستان از ایجاد هر نوع مشکل برای گروه حقانی به آمریکا  شدیدا هشدار داده است. آمریکا وافغانستان نیز برآن است که طالبان افغانی را در دامن خویش بگیرند. ولی طالبان این تر دامنان را مردار می دانند وبا آنان با فاصله سخن می کنند. بر همین اساس آمریکا سال گذشته طالبان را به رادیکال ومیانه رو تقسیم کرد. واینک با حمایت آشکار پاکستان از طالبان پاکستانی وشبکه حقانی،آمریکا طالبان را به افغانی وپاکستانی تقسیم بندی نموده است. وبر آنست که طالبان افغانی را به میز مذاکره بکشاند.  به نظر می رسد که حس بی اعتمادی آمریکا از پاکستان به افغانستان نیز سرایت کرده است. آمریکا برآن بود تا از دولت پاکستان و دولت کرزی عبور کند و باب گفتگو را مستقیما با طالبان بگشاید. تلاش آمریکا برای تشکیل نمایندگی طالبان در کشور قطر این فرضیه را تقویت می کرد. برهمین تلقی، گویا آمریکا به دنبال جایگزین کردن و یا حداقل سهیم ساختن یک عنصر جدید در دولت افغانستان می باشد. شواهد نشان می دهد که این عنصر، طالبان افغانی ویا طیف گلبدین حکمتیار خواهد بود. اما آیا طالبان این را خواهد پذیرفت؟ شکی نیست. زیرا طالبان برای رسیدن به هدفش حتی حاضر است خون سرخ هزاران بی گناه را بریزد، گذشتن از روی فرش قرمز آمریکا که به مراتب  برای شان سهل است وآسان. بدین ترتیب؛ آیا دوباره روز از نو خواهد شد و بازی از نو!

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار