افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : یکشنبه, 7 آوریل , 2013 لینک کوتاه خبر :

شيطان بزرگ افغانستان را بهشت نخواهد ساخت

 

سرآغاز سلسله كنفرانس هاي نمايشي براي فروش دين، وطن، ناموس و عزت افغاني با كنفرانس بن كه درماه قوس ۱۳۸۰ خورشيدي از سوي كشورهاي غربي به رهبري آمريكا در آلمان داير گرديد، آغاز يافت كه فصل تازه و نويني را در تاريخ تجاوزات و اشغال غير قانوني كشور عزيز ما افغانستان گشود.
در اين همايش و نمايش تشكيل دولت انتقالي، ايجاد دولت موقت، تصويب قانون ديموكراسي غربي، برگزاري انتخابات نمايشي رياست جمهوري، انتخابات و انتصابات شوراي ملي و همزمان با ان عمران، بازسازي و مدرنيزه كردن افغانستان يكي از شاخصه هاي عمده و اهداف اساسي آن بيان گرديد.
اما علاوه بر اينكه كنفرانس بن نتوانست گره اي از اين ريسمان باز كند بلكه تمامي كنفرانسهاي توكيو، برلين، لندن، روم، پاريس، شيكاگو، كابل و بعد از آن پيمانهاي استراتژيك، توافقات امنيتي و تفاهمنامه هاي بين الدول همه و همه نتوانستند جهت اين حركت رو به بن بست را تغيير داده وآرامش و امنيت مورد نظر خويش را به كشور برگردانند.
در اينجا لازم ميدانم تا براي معلومات بيشتر خوانندگان مروري كوتاه در مورد زمان كنفرانسها و تعهدات كشورها در مورد افغانستان را ذكر نمايم:
– كنفرانس توكيو جنوري ۲۰۰۲ تعهد ( ۴/۵) ميليارد دالر كمك براي بازسازي
-كنفرانس برلين مارچ ۲۰۰۴جامعه جهاني تعهد ۸ مليارد دالر اگرچه مزدوران افغاني با تقاضاي ۱۲مليارد دالر به كنفرانس رفته بودند
– كنفرانس لندن فبروري ۲۰۰۶ با شركت ۷۰ كشور و سازمانهاي غربي  تعهد ۱۰ ميليارد دالر براي بازسازي افغانستان در اين كنفرانس حتي سندي به نام “توافقنامه افغانستان” نيز به امضا رسيد
– كنفرانس روم جولاي ۲۰۰۷ با تعهد ۳۶۰ مليون دالر
– كنفرانس پاريس، جون ۲۰۰۸ تعهد ۱۰ مليارد دالر به باز سازي افغانستان
– كنفرانس لندن ۸ جنوري ۲۰۱۰ با حضور بيش از ۷۰ كشور و نهادهاي كمك كننده داير وتعهد ۱۰ مليارد دالر
– كنفرانس بن دوم بتاريخ  ۸ سپتامبر۲۰۱۱ باشركت ۱۰۰هيات و نماينده گان كشور هاي مختلف دايرگرديد
– كنفرانس شيكاگو ۲۰ مي ۲۰۱۲ تعهد ۱،۴ مليارد دالر. اضافه بر اين تنها ايالات متحدهء امريكا بيش از ۵۰ ميليارد دالر را در دوره هاي مختلف به بازسازي افغانستان كمك نموده است.
علاوتا بيش از يازده سال است كه قواي ائتلاف غربي  با اعزام يك صد و پنجاه هزار نيروي جنگي با ساز و برگ پيشرفتهء نظامي و استخدام صدها هزار تن بنام سرباز اردوي ملي، پليس ملي و امنيت ملي و هزينه ميليارد ها دالر پول نقد و ريختن خون هزاران تن جوان، نتوانسته اند به آرزوها و تعهدات خويش مسلط گرديده و به آن فائق آيند.
افراد و گروه هاي غارتگر و چپاولگر داخل نظام وابسته و مزدور با استفاده از اين موجوديت و چتر حفاظت اشغالگران ، به دارايي هاي عامه يورش برده، فساد اداري را افزايش داده، قتل، كشتار و اختطافها را گسترش ميدهند تا از اين فرصت طلايي حد اعظم استفاده نامشروع را نمايند.
كنفرانسهاي فوق صرفا مثالي براي مشت نمونهء خروار هستند. بعد از انكه اشغالگران در بدل كمكهاي بشردوستانه و بلاعوض خويش افغانستان را به نمونهء دنيوي جنت روي زمين تبديل كردند، نوبت به توافقات و پيمانهاي امنيتي رسيد. كمتر كشوري مانده است كه پاي خود را جاي پاي ابرقدرت استعماري جهان غرب (آمريكا) نگذاشته و پيمان و يا موافقتنامه اي را با كشور افغانستان امضاء نكرده باشد.
تنها دست آورد مثبت تمامي كنفرانسها و موافقتنامه هاي استراتژيك كه همهء ملت و جهانيان به چشم سر ميتوانند در كشور مشاهد كنند، اعمار و موجوديت پايگاها و مراكز نظامي در ولايات، ولسواليها، قريه جات و حتي شاهراه ها و سركهاي كشور است كه آنهم پس از تخليه توسط جنگنده هاي بمب افكن اشغالگران با خاك يكسان مي شوند.
ولي نتايج و پيامدهاي منفي كه اين همه كنفرانسها، توافقات امنيتي و پيمانهاي استراتژيكي براي اين ملت و مردم درپي داشته است ميتوان علاوه بر قتل، كشتار، مهاجرتها، فقر و بيكاري در آثار ناگوار و جبران ناپذير جاني، روحي و مالي بر وضعيت مردم و كشور خلاصه كرد، وضعيتي دردآور كه گويا فرجام ناپذير است بلكه روز به روز به شكل مرموزي توسط دستان پيدا و پنهان كشورهاي اشغالگر اين وضعيت اوج مي گيرد.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار