افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : سه‌شنبه, 16 آوریل , 2013 لینک کوتاه خبر :

رسانه هاي افغانستان به كدام سو مي روند؟

افغانستان كشوري است كه تاريخ با سابقه اي در زمينه رسانه و فعاليت هاي رسانه اي ندارد و دقيق تر اينكه بعد از تجاوز و اشغال افغانستان بود كه صدها رسانهء چاپي، شنيدني، ديدني و ديجيتال مشغول به فعاليت كردند.

رسانه ابزاري است كه مي تواند در مسير مثبت و منفي مورد استفاده قرار گيرد چنان چه حكومت ها و رژيم هاي استكباري با بهره گيري فراوان از تبليغات رسانه اي در راستاي رسيدن به اهداف شوم ،غير انساني و ناعادلانهء خويش از هيچ تلاشي فروگزار نكرده اند كه به عنوان نمونه و در سطح بين المللي ميتوان ازرسانه هايي مانند شبكه هاي جهاني بي بي سي ، آزادي ، آشنا ، دويچه وله و ده ها و صدها خبرگزاري و راديو و … را در زمرهء رسانه هايي از اين دست حساب كرد.
رسانه ها كه اكثرا دم از آزادي ، استقلال ، غير وابستگي و فراگيري ميزنند در ماهيت و نوعيت خود بلندگوهايي پر هياهو، جنجالي و احساس برانگيزند، اما حقيقت اين است كه در كنار اين صفات و در اكثر موارد آنها را جانبدارانه ، خائنانه و  وابسته مي ‌يابيم.
شايد بدين سبب است كه سكوت، حمايت و جانبداري انها در برخي حوادث و وقايع، ماهيت و چهرهء اصلي خدمات و نشرات انها را اشكار مي سازد. چه بسيار حوادث و وقايعي غم ‌انگيزي كه برخلاف حوادث معمولي بدون حتي كدام گفتار و نوشتاري به فراموشي سپرده شده و بسيار جنايات و مظالمي كه كمتر به آنها توجه مي ‌شود و چه بسيار رخداد هاي كه نه تنها جزئيات اصلي بلكه همه ماجرا ناديده گرفته مي‌شود، حتي آنهايي كه تاثير واهميت ‌شان انكار ناپذير است.
در هر كجا حقي مطرح شود، وجيبه اي نيز مطرح است. همزمان  با نشرات رسانه اي احساس مسئوليت در برابر ملت و مصــالح جامعه نيز مطــرح مي گردد. اين اصل در همه كشور ها مراعات مي شود. اما در افغانستان چنين چيزي نه در رسانه ها بلكه در نويسندگان و مديران آن ها نيز ديده نمي شود. نشرات و مطالب اكثريت قريب به اتفاق رسانه ها با هم شباهت دارند و تنها تفاوت در نام برنامه هاي رسانه هاست.زيرا تمامي مطالب و موضوعات چاپ و نشر شدهء آنها بر اساس چوكات و طرزالعمل اشغالگران و مزدوران داخلي آنها طرح و برنامه ريزي ميشود.
اگر نگاهي بي طرفانه به ۱۱ سال تجاوز ، اشغال و حضور نظامي غرب در افغانستان و رويداد هايي كه طي اين مدت در عرصه هاي مختلف نظامي ، اقتصادي ،فرهنگي و سياسي اين كشور رخ داده است بيندازيم ، بدون شك رد پاي استفادهء بهينه از وسايل ارتباط جمعي را در تثبيت و تحكيم اين اشغال و در عملكرد امريكا و مزدوران درباري آنها مي توان ديد .البته واضح است كه امريكا بعلاوهء مزدوران داخلي آنها طي اين مدت در سطح بين المللي ، منطقه اي و افغانستان حد اكثر تلاش شان را در راستاي استفاده از ابزار هاي ارتباط جمعي به خرج داده اند و در اين راه تا حدود زيادي موفق نيز بوده اند.
بدون يك اقتصاد و تجارت شكوفا در افغانستان مهمترين راه تغذيه رسانه ها ( آگهي تجارتي و تبليغات) رونق نخواهد گرفت . رسانه ها براي شروع كار و فعاليت خويش به سرمايه و پشتوانهء مالي نسبتا زيادي ضرورت دارند كه واضحا معلوم است ، در افغانستان و خصوصا در اوضاع كنوني كشور تامين و حصول منابع مالي براي رسانه ها و ادامهء كار آنها مشكل اساسي و عمده محسوب مي شود.
نمونه هاي زيادي از نشريات مستقلي كه درآمدي براي ادامه و بقاي كار و فعاليت و يا گسترش سطح نشراتي خويش نداشتند و سرانجام پس از چندي متوقف شده اند را در پايتخت كابل و شهرهاي ديگر افغانستان سراغ داريم.از اينرو مديران رسانه ها مجبورند تا با حمايت و پشتوانهء مستقيم و غير مستقيم افراد، كشورها، سازمانها و منابع خارجي به كار خويش ادامه دهند و اين كار آن ها مانع از نشر و اشاعت خبرها، راپورها، معلومات دقيق، بي طرف و موثق از محل واقعه و با استناد به شواهد موجود مي شود. در اين راستا جامعه ، مردم و حقائق براي رسانه ها هيچ معنا و مفهومي ندارند.
با استناد به معلومات نشر شده مبني بر همكاري و حمايت مالي كشورهاي اشغالگر از رسانه ها و تبليغات رسانه اي بوضوح ديده ميشود كه رسانه ها و مطبوعات در كشور اكثرا وابسته ودر خدمت اشغالگران و خواسته هاي آنان بوده و هستند.  در سال  ۲۰۰۲  زماني كه كشورهاي مختلف جهان ۲،۵ ميليارد دالر براي كمك به افغانستان در نظر گرفتند قرار بر اين شد كه  ۸/۳  ميليارد آن به شكل كمك هاي غيرنقدي و تجهيزات و امكانات باشد. كه در اين كمك هاي غيرنقدي تجهيزات رسانه اي هم در نظر گرفته شد. ميليون ها دالر از پايان جنگ تاكنون صرف ايجاد رسانه ها و ادامهء نشرات و تبليغات رسانه اي از جانب اشغالگران در افغانستان شده است.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار