افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : سه‌شنبه, 22 ژانویه , 2013 لینک کوتاه خبر :

در مسيرسراب صلح جوي خون جاريست!

در سالهاي واپسين يكي از برنامه هاي كه بيشترين هزينه ها را بر دولت افغانستان تحميل كرده است برنامه صلح بوده است.

اما به رغم تمامي تلاشها و هزينه هاي كه پرداخته شده است هنوز هم صلح در افغانستان به سرابي مي ماند كه تلاشهاي بي وقفه براي رسيدن به آن همچنان ادامه دارد. به نظر مي رسد حكومت افغانستان بار ديگر تلاشهاي خود براي برقراري صلح و ثبات دايمي در كشور را شدت بخشيده است. در همين حال، يوناما “دفتر سياسي سازمان ملل در افغانستان” نيز ابراز اميدواري كرده است كه با كشاندن گروه هاي درگير در جنگ افغانستان و همه جناح هاي سياسي در ميز مذاكره، زمينه را براي پايان دان به خشونت ها در افغانستان فراهم كنند.
در همين راستا قرار است كشور تركمنستان ميزبان مذاكرات بيشتر مخالفان و نمايندگان دولت افغانستان در اينده نزديك باشد. اما اكنون پرسش اساسي اين است كه آيا براستي مي توان به نتيجه بخش بودن چنين تلاشهاي اميد واربود؟
تجربه يك دهه گذشته نشان مي دهد چنين نشست هاي پرهزينه كه در گذشته نيز برگزارشده و نهادهاي عريض و طويلي براي اين هدف نيز تاسيس شده است اما برآيند كار چيزي نبوده كه از اين نشست ها انتظار مي رفته است. اكنون آيا شاهد تغييري در رويكردها و عملكردهاي دولت يا مخالفان مسلح هستيم كه بتوان به آن تغييرها دل خوش كرد؟
و آيا شرائط تازه و جديدي فراهم شده است كه بتواند اميدواري ها به پايان جنگ را تقويت كند؟ بسياري بر اين باوراند كه آمريكا و هم پيمانانش مي خواهد به هر قيمتي افغانستان را در سال 2014 ترك كنند و اكنون اين مسئله باعث شده است كه تلاشها براي كشاندن مخالفان مسلح پاي ميز مذاكره و تفاهم شدت يابد. به همين دليل آمريكا از نشست پاريس حمايت كرده است. وزارت خارجه آمريكا مي گويد: گفتگوها تنها راه بهتر براي حل بحران افغانستان است و به همين دليل از تلاش هاي كابل براي آغاز گفتگو ها با گروه هاي مخالف پشتيباني مي كنند.

اگرچه آمريكا از گفتگوهاي غير رسمي براي صلح اعلام حمايت كرده است ولي واقعيت اين است كه عملكرد اين كشور بگونه ي نيست كه طالبان را به ميز صلح بكشاند. پذيرفتن قانون اساسي و قطع ارتباط با گروه هاي شورشي مانند شبكه القاعده و حقاني پيش شرط هاي اصلي آمريكا براي پيوستن اعضاي گروه هاي شورشي به روند صلح خوانده شده است. فراخواني كه نه تنها طالبان آنرا تاكنون رسما نپذيرفته است بلكه اين گروه رسما اعلام كرده است با امضاي پيمان استراتيژيك دولت افغانستان و آمريكا و تداوم حضور نيروهاي خارجي در افغانستان مخالف اند. گروه طالبان بارها تاكيد كرده كه آغاز گفتگو ها با جانب افغانستان مشروط بر خروج كامل نيروهاي خارجي از افغانستان است.
بنا براين نه در شرائط و عملكرد طالبان تغييري ديده مي شود و نه در مشي دولت افغانستان و حاميان بين المللي آن تا بتوان به نتيجه بخش بودن تلاشهاي صلح اميدوار بود.
بنا براين طبيعي است تا زمانيكه تغييراتي در رويكردهاي دو طرف جنگ به ميان نيايد هيچگونه پيشرفتي درزمينه هاي صلح هم بوجود نخواهد آمد. در شرائط همسان يك دهه گذشته معلوم است كه تلاشهاي صلح بي نتيجه خواهد بود و تداوم چنين تلاشهاي آب در هاون كفتن است.
با توجه به آنچه گفت آمد اگر طرفهاي درگير جنگ در افغانستان واقعا بدنبال تامين صلح اند بايد در سياست ها و رويكردهاي خود تغييراتي به نفع صلح بوجود آورند تا بسترها و زمينه هاي لازم صلح در افغانستان فراهم گردد. طالبان اگر بدنبال صلح اند بايد دست از خشونت و كشتار و ترور بكشند و قانون اساسي افغانستان را بپذيرند در غير اين صورت صلحي امكان پذير نخواهد بود.
در مقابل دولت افغانستان نيز بايد تضمين كند كه زمينه هاي مشاركت سياسي ازاد و عادلانه تمامي گروه هاي سياسي كه دست از خشونت برمي دارند را در رقابتهاي سياسي فراهم مي نمايد.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار