افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : پنج‌شنبه, 3 ژانویه , 2013 لینک کوتاه خبر :

دریغ است که وطن ویران بماند!

آمریکا مثل هر قدرت استعمارگر دیگر سیاست تفرقه بیانداز و حکومت کن را پیش میبرد. از ده سال بدینسو آمریکا و متحدانش ملیت های وطن ما را به جان هم انداختند و میکوشند افغانستان را عمیق تر در اغتشاش و بی‌اتفاقی فرو برند. اینان مذکور طوری تبلیغات راه انداخته اند که گویا رمز بهروزی افغانستان و حل مسئله وطن نگون بخت ما در برپایی سیستم فدرالی نهفته است! درحالیکه برای کم‌آگاه ترین افراد هم روشن است وقتی کشوری استقلال و آزادی نداشته و اسیر چنگال مشتی جنایت پیشه باشد، نوع سیستم دولتی کمترین ارزشی ندارد و چانه زدن روی شکل نظام تنها از عناصر میهن فروش و ضد مردمی ساخته است. شکل نظام حاکم چه فدرالی باشد چه غیر از آن، نمیتواند ماهیت آنرا تعیین کند. وقتی عناصر ضدمردمی، چپاولگر، دزد و بیگانه‌پرست در راس قدرت باشند که لگام هرکدام شان بدست کشورهای مختلف است، طرح خاینانه فدرالیزم فقط به معنی‌ پارچه پارچه کردن افغانستان و سپردنش به عناصر ضد ملی است که هرکدام به آسانی بتوانند با اربابان خارجی شان جور آمده بخش ‌های مربوط شان را در برابر پول و مقام به لیلام بگذارند و افغانستان را از نقشه جهان بردارند.

آمریکا با سران طالبی و گلبدینی باده سر میدهند، اما عساکر بیمار و درنده‌اش مردم عزادار ما را زیر نام تروریست میکشند و بر اجساد شان میشاشند. اگر ما مثل مردم آزادی دوست ویتنام و عراق علیه اشغالگران و مزدوران وطنی‌ شان دست به مبارزه و قیام نزنیم، حتما روزی خواهد رسید که بر دهن زنده و مرده و زن و اولاد و خود ما نیز خواهند شاشید. هرچند مزدبگیران وقیح آمریکا شاشیدن عساکر بادار بر اجساد و هزاران تعدی و توهین دیگر بر هموطنان ما را با بیغیرتی و سکوت برگزار کنند، اما از دنیا اگر یک روز هم بماند مردم افغانستان این بیشرافتی اشغالگران و کرختی میهن فروشان را با مبارزه و راندن آمریکا و ناتو از کشور شان پاسخ خواهند گفت.

برهموطنان آزادی خواه، نیروهای ملی، دموکرات، میهن دوست و استقلال طلب ماست، تا خشم و نفرت خویش را در افشای ماهیت هرچه بیشتر دشمنان مردم ما با تشدید مبارزه علیه آمریکا و عمال رنگارنگش به نمایش گذارند تا به آنان بفهمانیم که مردم این خطه چنانچه سر دادند و میهن را به استعمار انگلیس و روس ندادند، پایگاه های آمریکا و دست درازی های پاکستان هرگز تحمل نخواهند کرد.

بهانه ی يورش وحشيانه آمریکا به افغانستان ظاهراً از ميان بردن سازمان القاعده و سرنگونی حکومت طالبان در افغانستان عنوان شد؛ ولی آگاهان سیاسی ومردم افغانستان از نخستين روز اين تجاوز ظالمانه،به وجود نقشه ها وطرح های شومی پنهان در این واقعه پی بردند، نقشه سیاهی که بر آنست که تا کار به پایان نرسیده ی استعمار تاریخی را به انجام برساند. وسرزمین آزاده ی نیاکان مارا با خطرات بزرگ و فاجعه انگيز، مواجه سازد. آیا این چنین خواهد شد؟ آیا قامت راست سرزمین آزاده که در برابر انگلیس وروس راست وپایدار ماند این بار برزمین خواهد افتاد؟ آیا افغانستان دوباره به سوی نبرد دیگر در گذر است؟ آیا تاریخ دوباره این ملت جنگدیده را خواهد آزمود؟ مگر این ملت درس خودش را کامل نیاموخته است؟ یا تاریخ مجبور است این درس را دوباره برای این مردم تکرار کند؟ چه آنکه هر ملتی که تاریخش را خوب نیاموخته باشد، روزگار مجبور است که آن درس را دوباره برای آن ملت تکرار کند. آیا اشغالگران دوباره مردم مارا در بند حقارت خواهد کشانید؟ آیا مردم ما دوباره ذلیل خواهد شد؟ آیا استعمارگران به اهداف شوم وشیطانی خودش خواهد رسید؟ آیا جنگ برای همیشه از افغانستان تمام خواهد شد؟ آیا نسل فردای ما جنگ را جز در خاطرات پر افتخار پدرانش تجربه نخواهد کرد؟ آیا این لهیب آتش که ما در آن می سوزیم دامن فرزندان مارا نخواهد گرفت؟

پاسخ روشن به اين پرسش ها اکنون آسان نخواهد بود؟ زيرا تا هنوز در خَم يک کوچه ايم و بازی های فراوان استعماری درشرف تکوين است. اما هر افغان آگاه و کنجکاو با آسانی قادر به درک اين حقيقت آشکار خواهد شد که اگر استعمار لانه خودش را در دیار ما دایمی کند، آنهم با سند رسمی “معاهده استراتژیک” گزند وگزیدگی استعمار در این سرای همیشگی خواهد شد ودر آن صورت است که بدتر از آنچه که هستیم خواهد شدیم ودیگر آسایش و عزت برای ابد حرام مان خواهد بود.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار