افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : پنج‌شنبه, 21 فوریه , 2013 لینک کوتاه خبر :

توهين به مقدسات و ترويج بي بند و باري؛ از اهداف استعمار و اشغالگري

رخداد يك تحول سياسي يا نظامي در يك مقطع تاريخي در تغيير دادن و دگر گون نمودن سرنوشت مردم يك كشور و حتي در تغيير مناسبات بين المللي تأثير عميق و ماندگاري را بجا گذاشته و مي گذارد.

چه اين رخدادها از نمونه هاي تجاوز و حمله به كشوري با استفاده از زور و نيروي نظامي و چه از نوع تحولاتي باشد كه به دنبال اشغال يك كشور و تجاوز آشكار يك قدرت بزرگ به سر نوشت يك كشور آزاد و مستقل رخ داده است.
تحولات و حوادثي كه در دوران و مدت اشغال يك مملكت توسط كشور اشغالگر انجام ميشود، نيز از مهمترين نوشته هاي تاريخي هر دو كشور در صفحات تاريخ براي آيندگان به يادگار مي ماند. افغانستان نيز از اين قاعده مستثنا نيست و روزهاي تاريخي زيادي در تاريخ افغانستان اتفاق افتاده كه هر كدام نقطه پايان بخشي از تحولات سياسي و نقطه آغاز رخ داد تازه و نو بوده است.
تحول عظيمي كه دراين يك دهه در تاريخ كشور ما در حال وقوع است بدون شك عواقب مخرب و خطرناكي را براي كشورهاي اشغالگر در ابعاد مختلف سياسي، اقتصادي، فرهنگي و اجتماعي بجاي خواهد گذاشت. همانطور كه شوروي سابق تاكنون از بيماري كه درنتيجهء شكست در افغانستان به آن مصاب گرديده بود رنج مي برد.
اگرچه اين حوادث و تحولات يك دهه اشغال كشور توسط ديو غول پيكر جهان (آمريكا) از نقطه نظر نوعيت و ماهيت با حوادث تاريخ گذشتگان در نظر بعضيها متفاوت است ولي در حقيقت هيچ تفاوت در شكل و نوع استعمار و اشغال كشور وجود ندارد.
جدا از اينكه خواسته هاي استعمار و استكبار چه بوده و چيست هدف اينست كه اين ملت در طول تاريخ چندين هزار سالهء خويش اين را به اثبات رسانده است كه تن به زندگي پرمشقت را ميدهد ولي غلامي، بردگي و زندگي آسوده زير چتر ديگران را نمي پذيرد.
اگر به نزديكترين صفحه در تاريخ كشورمان نظري كوتاه بيندازيم مشاهده ميكنيم كه اتحاد جماهير شوروي سابق با مجهزترين ارتش تا دندان مسلح و با استفاده از پيشرفته ترين سلاح وقت در برابر اراده آهنين و مقاومت مجاهدين سلحشور و غازي مردان و شير زنان اين سرزمين مرد پرور طعم تلخ شكست را چشيد.
مردمي كه از خود سري هاي رژيم مزدور وقت و اشغالگران به ستوه آمده و درنگ را جايز نشمرده و دست به قيام و جهاد مسلحانه عليه تجاوز شوروي سابق به افغانستان زدند و با دادن جان و مال در راه آزادي دين و كشور از زير سيطره و سلطهء ابرقدرت شرق و دفاع از انديشه و باور هاي ديني خود مقاومت بي مانند نمودند تا اينكه عساكر اشغالگر شوروي سابق را مجبور به ترك و خروج از وطن نمودند.
شوروي ها نيز همانند آمريكائيان در آغاز با تصاوير رنگين و زيبا از يك زندگي مساوي و مساعد و بدون تبعيض براي همهء اقشار و اقوام افغانستان شروع به تجاوز و اشغال وطن نمودند، همانگونه كه امريكائيان و همكاران منطقه اي  و بين المللي اش با ورود و دخول تانكها، هيليكوپترها و سلاحهاي كشتار جمعي شان كه بر آن تصاوير زيبا و نگارين از دموكراسي، حقوق بشر، همدردي، دفاع ازحقوق زن و همنوع پروري و بلاخره بهشت برين بروي زمين ترسيم گرديده بود وارد افغانستان گرديدند. اما با گذشت زمان و به درازا كشيدن اشغال كشور روز به روز چهرهء آلوده و وحشي انها  بر همگان ظاهر گشت.
اكثريت قريب به اتفاق مردم از همان آغاز و شروع اشغال شناخت كامل از اهداف و مقاصد شوم استعمارگران داشتند ولي ديري نپائيدكه گذشت وقت و زمان خيل خواب برده و غافل را نيز بيدار ساخت و همانگونه كه در زمان اشغال افغانستان توسط شوروي ها  بعضي از رخ دادها و حوادثي كه سبب اتحاد و همبستگي تمامي اقوام افغانستان براي يك مقاومت و خيزش سراسري در افغانستان در مقابل شوروي ها گرديد همانا توهين به اسلام و مقدسات اسلامي و ناديده گرفتن  طرز زندگي اسلامي، تمسخر و بازي با كلتور و دستورات افغاني و ديگر برخوردهايي از اين قبيل بود كه يك چنين قوت سياسي را بوجود آورد كه نظير آن كمتر مشاهده گرديده است.
آمريكائيان نيز بعد از اينكه توانستند با استفاده از بمب هاي خوشه اي و چندتني كه نظير استفاده از آن ها در ديگر نقاط جهان ديده نشده بود و هدف گيري هاي كوركورانه كه منتج به كشتار هزارها تن از افراد بيگناه گشت افغانستان را به اشغال خود درآورند و به گمان اين كه ديگر در اين كشور پرنده اي در مقابلشان  قد علم نخواهد كرد شروع به انجام اعمالي نمودند كه از اهداف عمده و اساسي آنها پيش از اشغال كشور بود كه از اين جمله ما مي توانيم بعضي از آنها را مانند شروع دور جديد مظالم اشغالگران با كشتار مردان، زنان ،كودكان و تجاوز به حريم و حقوق آن ها، سرآغاز بي عدالتي، پايمال كردن كرامت انساني، توهين به دين و مقدسات ديني، فساد اجتماعي، فساد اداري، حمايت از جنايتكاران، ترويج استفاده از شراب و ديگر نوشيدني هاي حرام اسلامي، جايگزين كردن فرهنگ و كلچر غربي و بي بندباري، تفوق طلبي قومي، اضمحلال دولتمداري و آدم ربائي و غارت سرمايه هاي ملي از طريق بانكهاي چپاولگر و شركتهاي مخابراتي و ترانسپورتي را ميتوان نمونه هايي از اهداف استعمار و اشغال در كشور برشمرد.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار