افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : دوشنبه, 10 دسامبر , 2012 لینک کوتاه خبر :

تلفات جانی و مالی از ما، بهره ها از شما !

در حال حاضر تمامی نیروی هوایی کشور تحت نفوذ کامل آمریکا و ناتو قرار دارد و تمامی پرواز های داخلی و خارجی بدون هماهنگی با دولت افغانستان و وزارت هوانوردی کشور ، صورت می گیرد. یعنی خارجی ها آنقدر افغانستان را مثل خانه خود می دانند، که همه زحمات مربوط به این بخش را یک تنه پذیرفته اند و هیچ کس حق دخالت در کارهای آنان را ندارد !!!

به گزارش بخش سیاسی شبکه اطلاع رسانی افغانستان، پروسه انتقال امنیت در حالی در جریان است که نیروی هوایی افغانستان در حال حاضر تنها به 10 درصد توانایی در بخش خود دست یافته و اعلام کرده است که اگر نیروهای ناتو در سال 2014 از افغانستان خارج شوند، نیروهای هوایی کشور به تنهایی قادر به حفظ تمامیت ارضی و دفاع از حریم هوایی نخواهند بود.

مقامات ناتو نیز این را بهانه قرار داده و اعلام کرده اند نیروهای هوایی ناتو نیز مانند بسیاری دیگر از مدعیان، بعد از سال 2014 در کشور ما می مانند و به تقویت و حمایت نیروهای افغانستانی ادامه خواهند داد.

بنا بر آمار موجود افغانستان در گذشته قریب به 400 هواپیمای جنگی، چرخبال، ترانسپورتی و کمکی داشته اما در حال حاضر فقط دارای 54 چرخبال و هواپیمای ترانسپورتی میباشد که مسلم است نیروهای هوایی با این تعداد قادر به دفاع از حریم هوایی افغانستان نخواهد بود. به همین دلیل هزاران هواپیمای ناتو که اکنون در آسمان کشور در حال پرواز می باشند کنترول هوایی کشور را انجام می دهند.

ناتو و آمریکا وعده داده اند که تا سال 2016 میلادی در مجموع 145 چرخبال و هواپیمای ترانسپورتی در اختیار افغانستان قرار میدهد، در حالی که بنا به گفته فرمانده هوایی کشور، ارتش افغانستان دست کم به 260 هواپیمای نظامی و ترانسپورتی نیاز دارد که بخش عمده آن باید جنگنده های جت باشد.

خوشبختانه با کمک 700 میلیون دالری جامعه جهانی کارهای قابل ملاحظه ای در ساخت زیر بناهای قوای هوایی کشور صورت گرفته و چندین میدان هوایی ساخته شده و تعدادی نیز در حال اکمال است. توقع برای آمادگی کامل قسمت هوایی ارتش در مدت زمان کوتاه منطقی به نظر نمی رسد اما واقعیت این است که به دلیل هزینه زیاد این بخش چه از نظر تعلیماتی و چه از نظر پرسنل و تخنیک هوایی با مشکلاتی فراوانی روبرو است.

یکی از بزرگترین چالش های پیش رو در نیروهای هوایی تعلیم و تربیت پرسنل میباشد. در حال حاضر افراد این بخش کسانی هستند که در دوران هوایی قبلی مشغول به فعالیت بوده اند که بیشتر آنان را افرادی با سن بالا تشکیل می دهد در حالی که ارتش افغانستان خواستار جذب نیروهای جوان و مستعد کشور می باشد.

نبود پرسنل فنی، نداشتن سیستم کنترول بر فضای کشور یا سیستم رادار، نداشتن سیستم دافع هوا و جنگنده های شکاری از جمله عواملی است که نیروی هوایی افغانستان را برای بدست گیری کامل امنیت هوایی و ارضی کشور دچار مشکل کرده است.

هرچند برای رفع این کاستی ها، قرار است یک برنامه مشخص از سوی دولت بررسی شود تا تجهیزات مورد نیاز قوای هوایی و زمان تقریبی برای کنترول کامل حریم هوایی از سوی افغانستان در آن مشخص گردد، اما معلوم نیست این طرح تا چه زمانی محقق شود چه رسد به اجرایی شدن آن.

قابل تذکر است که در حال حاضر تمامی نیروی هوایی کشور تحت نفوذ کامل آمریکا و ناتو قرار دارد و تمامی پرواز های داخلی و خارجی بدون هماهنگی با دولت افغانستان و وزارت هوانوردی کشور ، صورت می گیرد. یعنی خارجی ها آنقدر افغانستان را مثل خانه خود می دانند، که همه زحمات مربوط به این بخش را یک تنه پذیرفته اند و هیچ کس حق دخالت در کارهای آنان را ندارد !!!

این اختیارات مطلق نیروهای خارجی در حالی است که به گفته سخنگوی وزارت دفاع، ماهانه 300 نفر از ارتش و پولیس در مناطق مختلف کشور کشته می شوند و این روند رو به افزایش است. اما تعداد کشته شدگان نیروهای ناتو در افغانستان از اواسط سال جاری میلادی، به طور پیوسته در حال کاهش بوده است.

آمریکا و کشورهای عضو ناتو به بهانه برقراری دموکراسی، تامین امنیت و مبارزه با تروریزم قریب به یازده سال است که با حدود 150هزار نیرو وارد افغانستان شده اند اما اکنون می بینیم هنوز کشور ما از ابتدایی ترین مولفه های امنیتی برخوردار نشده است.

انفجارهای متعدد، ترور و خشونت در مناطق مختلف به ویژه کابل، محصول حضور این نیروها بوده که آرامش را از مردم سلب کرده اند به این امید که امنیت به کشور بازگردد. اما با گذشت زمان می بینیم که آنها قصد دارند روز به روز بر تسلط خود بر تمامی افغانستان اضافه نمایند و کنترول اوضاع را به صورت کامل بر عهده گیرند و در ظاهر خود را دلسوز مردم افغانستان نشان دهند.

نهایت امر هم این می شود که می بینیم ماهیانه صدها تن از هموطنان ما کشته و زخمی و بی خانمان می شوند، در عوض جیب غربیها پر پول تر می گردد و از آنجایی که دولتمردان افغانستان هم خرجشان از غرب می رسد، چشم به روی بسیاری از حقایق می بندند که اگر این کشور، کشور ماست چرا کنترول هوایی آن بصورت مطلق در اختیار خارجی هاست؟!

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار