افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : چهارشنبه, 16 ژانویه , 2013 لینک کوتاه خبر :

بازشناخت ریشه فساد در افغانستان

تجلیل از روز جهانی مبارزه با فساد اداری در کشوری که از نگاه فساد رتبه اول را در جهان کسب کرده، جالب و در عین حال کمدیک به نظر می رسد. فساد اداری در کنار معضله تروریسم، هراس افگنی و کشت و قاچاق مواد مخدر، ضلع مهم نابسامانی ها و ناکامی های یازده سال گذشته به حساب می آید.

تا هنوز هم جامعه جهانی و هم دولت افغانستان از ریشه های عمیق فساد اداری در افغانستان اظهار نگرانی کرده و بر مبارزه مشترک علیه این پدیده شوم تاکید ورزیده است. ولی با همه این تاکیدات راهکاری های مبارزه با فساد اداری مانند مبارزه با تروریسم و مبارزه با کشت و قاچاق مواد مخدر به بن بست مواجه شده و کوچکترین انکشافی در این بخش مشاهده نمی شود.

حکومت افغانستان بیش از ده اداره و کمیسیون را در راستای مبارزه با فساد تاسیس کرده است؛ اما در عمل نه تنها نتوانسته در شناسایی، دستگیری و محاکمه عاملان فساد گام هایی ارزنده بردارند که سطح فساد در ادارات را افزایش داداه است. این نکته روشن است که در گسترش فساد در افغانستان هم نهادها و کشورهای خارجی نقش داشته اند و هم ادارات داخلی؛ اما تعجب اینجا است که جامعه جهانی و حکومت افغانستان به جایی این که ریشه های فساد را در این کشور جستجو نمایند، به اتهام زنی علیه همدیگر پرداخته اند. این فرافکنی ها بر روند همکاری های مشترک در این زمینه تاثیر گذاشته و مبارزه با این پدیده را با چالش مواجه ساخته است.

رییس جمهور نیز به مناسبت تجلیل روز جهانی مبارزه با فساد گفته است که: فساد در افغانستان یک حقیقت تلخ است. قسمتی از این فساد که در ادارات ماست، فساد کوچک است، رشوه است، از خود ماست. قسمت دیگر فساد که فساد بزرگ است و به صدها ملیون دالر می رسد، از ما نیست.

از آنجایی که کشورهای خارجی بیش از هشتاد فیصد کمک ها را از طریق موسسات خودشان به مصرف رسانده اند، بیشترین مسوولیت ها در این زمینه به عهده دارند. از این رو این سخنان رییس جمهور را که عامل افزایش فساد در دولت را قرار دادهای ملیاردی خارجی ها دانسته اند که به اراکین دولت و وابستگان آنان داده شده، می توان مورد تایید قرار داد.

ولی نکته قابل تامل در سخنان رییس جمهور این است که به هر حال با این گفته ها و تحلیل ها نمی توان مقامات بلند پایه دولتی را از فساد بزرگ و کوچک تبرئه کرد. فساد بزرگ از سوی خارجی ها با همکاری وهمدستی مقامات بلند پایه دولتی صورت گرفته است ومنافع آن قرار دادهای ملیاردی نیز به جیب آنان واریز گردیده است. مقامات دولتی به هر حال در فساد بزرگ به عنوان شریک جرم و در فساد های کوچک به عنوان عامل جرم قابل تعقیب می باشد. حال سوال این است که اگر حکومت افغانستان نمی تواند جلوی فساد در موسسات خارجی را بگیرد؛ چرا در مورد تعقیب، محاکمه وافشای نام مقامات دولتی کوچکترین اقدامی نمی کند؟

خارجی ها تنها بخشی از کمک های خودشان به مردم افغانستان را به غارت برده اند، اما مقامات حکومتی هم در غارت کمک های خارجی سهیم بوده اند وهم در ادارات از طریق اختلاس و رشوه ستانی دارایی های ملی را غارت کرده اند. با این وجود باید اذعان نماییم که ریشه تمامی مشکلات در نحوه کمک رسانی کشور های خارجی به افغانستان نیست؛ بلکه زمینه ها و بسترهای مناسب فساد در داخل حیف ومیل کمک ها را تسهیل نموده است. پس از سال2014 تنها چیزی که اتفاق می افتد کاهش کمک های بین المللی و در نتیجه کاهش منابع فساد در کشور خواهد بود؛ اما حلقه های فساد همچنان بر دارایی مردم افغانستان مسلط خواهد بود.
بزرگترین انحراف ما این است که همواره مشکلات کشور را به دخالت ها و انگیزه های خارجی نسبت می دهیم و تلاش می کنیم عوامل و زمینه های داخلی بحران را انکار نماییم و این اشتباه ما را از باز اندیشی در اندیشه ها و رفتارهای واپس گرایانه و منفعت جویانه باز داشته و مسیر اصلاحات را برای همیشه به بن بست کشانیده است.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار