افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : چهارشنبه, 12 دسامبر , 2012 لینک کوتاه خبر :

بازسازي افغانستان؛ رويايي فراموش شده!

اكنون كه بيشتراز دوازده سال از آغازاين پروسه بازسازي افغانستان مي گذرد، بهتر خواهد بود تا آگاهان امور، سازمان هاي سياسي، نهادهاي اجتماعي، فرهنگي و حقوقي، به شمول مسئوولان دولتي افغانستان، يكجا با كشورها و موسسه هاي امدادرسان بين المللي نحوۀ تحقق و اجراي بازسازي اين كشور را ارزيابي نمايند.

بدون شك در دوازده سال گذشته كارهايي در عرصه هاي آموزش و پرورش، بهداشت، مخابرات و راه سازي، احيا و تقويۀ نظام ، بازسازي ساختارامنيتي و دفاعي كشور انجام شده است. اما با توجه به عمق ويراني هاي سه دهه جنگ، ضعف مديريت، نبود برنامۀ واحد و بالاتر از همه، فساد گستردۀ اداري، نتايج اين دستاوردها چشمگير نبوده و آنچه بيشتر نمايان است، ياس و نااميدي در ميان اكثريت مردم افغانستان است.
يك نگرش كوتاه به روند بازسازي افغانستان در دوازده سال گذشته، نا موفق بودن اين پروژۀ بزرگ بين المللي را بيان مي دارد.
فقر
يكي از چالش هاي بزرگ در اين كشور، فقر است و ظاهراً تلاش ها براي ريشه كن كردن آن چندان با موفقيت همراه نبوده است.
در گزارش اداره اكسفام (Oxfam)، سازمان بين المللي مبارزه با فقر آمده است، هرچند از سال ۲۰۰۱ تا حالا بيشتر از پانزده ميليارد دلار به افغانستان كمك شده اما هنوز بيشتر ساكنان اين كشور تغييرات ملموسي را در وضعيت زندگي خود حس نمي كنند و در چنان فقري زندگي مي كنند كه نظير آن به جز در كشورهاي شاخ افريقا در ديگر مناطق جهان به ندرت ديده شده است.
حتي در كابل پايتخت، خانواده هايي هستند كه هنوز زير خيمه ها و يا در ساختمان هاي ويران شدۀ دوران جنگ در وضعيت بدي بسر مي برند. بيشتر اين خانواده ها مهاجران بازگشته از كشور هاي همسايه هستند كه به اميد زندگي بهتر به كشور خود برگشته اند. در مناطق نسبتاً دور افتاده، اين وضعيت به مراتب بدتر است. فروش كودكان توسط خانواده هاي درمانده نقطۀ اوج اين وضعيت ناگوار را بيان مي دارد. اين خانواده ها، در برابر يك مشت پول و به اميد زنده ماندن فرزندان شان در سرماي كشنده زمستان ها، اقدام به فروش آنها مي كنند.
افغانان كه تصور مي كردند برنامه بازسازي افغانستان چيزي مشابه با پلان مارشال بعد از جنگ جهاني دوم خواهد بود، سوال مي كنند كه اين همه پول كمك شده با هدف بهبود وضعيت زندگي آنها، چگونه و در كجا به مصرف رسيده است؟
مردم اين كشور جنگزده، ميزان در حال افزايش فساد در دولت و نبود شيوه كارآمد، شفاف و مناسب مصرف كمك ها از سوي جامعه جهاني را در اين خصوص مقصر مي دانند. آنها مي گويند كه بخشي از اين پول ها، يا به هدر رفته و يا به جيب برخي از مقامات فاسد دولتي ريخته شده است.
همه اين عوامل سبب شده تا ميان مردم و دولت افغانستان فاصله ايجاد شود در صورت بي توجهي بيشتر به اين امر و عدم اتخاذ تدابير موثر و به موقع، اين فاصله بيشتر خواهد شد.
الستر مك كنچي، مدير امور كشورهاي آسيب پذير و مسئوول برنامه هاي بانك جهاني در افغانستان، از پيشرفت برنامه هاي بازسازي در اين كشور ابراز ناخرسندي كرده است.
آقاي مك كنچي در مصاحبه اي با بي بي سي، ضمن تاييد نياز افغانستان به دريافت كمك بيشتر، گفته است كه در مورد كارآيي نحوه استفاده از اين كمك ها سئوالاتي اساسي وجود دارد.
بانك جهاني اقدامات دولت افغانستان در زمينه مبارزه با فساد را ناكافي دانسته هر چند اذعان مي دارد كه با توجه به اينكه اقتدار دولت مركزي از سوي افراد متنفذ و قوماندانان محلي با چالش هايي مواجه است، پيشرفت در اين زمينه آسان نبوده است.
به گفته بانك جهاني، دستاوردهاي دولت در اصلاح ساختار اداري چندان چشمگير نبوده و لازم است بهبود در نحوه ارائه خدمات در اولويت قرار گيرد.
آقاي مك كنچي، مي افزايد، اقداماتي مانند اصلاح نظام مالياتي و دريافت ماليات بيشتر و مبارزه با فقر از سوي دولت براي دريافت كمك بيشتر و استفاده بهتر از آن ضرورت دارد.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار