اقدامات نظامی؛ راه حل التهاب افغانستان نیست!

زمان انتشار : سه شنبه, 20 ژوئن , 2017 , بخش : مقاله , کد مطلب : 43623 , نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ ,
+
-

افغانستان

روزنامه عمان، برضرورت تغییراستراتیژیک امریکا درمبارزه با تروریزم درافغانستان تاکید کرد.
روزنامه عمان (چاپ عمان) در یادداشتی به قلم محمد حسن داود و با عنوان مبارزه با تروریزم… اشتباه کجاست، بر ضرورت تغییراستراتیژیک امریکا در مبارزه با تروریزم در افغانستان تاکید کرد.
امریکا با تکیه به راه حل‌های صرفا نظامی و بدون بکارگیری تلاش‌های دیگری برای تحقق همه جانبه صلح واقعی در کشور ملتهب افغانستان، خلاف جهت درست مبارزه با پدیده تروریزم قدم برداشته است.

تنش های امنیتی کلان و انفجارهای خونباری که به افغانستان طی هفته های گذشته ضربه زده سوال های مهمی را درباره ثبات مطلوب در کشور مطرح می کند.

افغانستان طی چهار دهه اخیر با آتش جنگ های داخلی، حملات تروریستی و مداخله های بین المللی روبرو بوده و آن را از همه اشکال ثبات سیاسی، امنیتی و اجتماعی محروم کرده است.

افغانستان گاهی قربانی کودتاهای نظامی خونبار بوده و گاه دیگر در باتلاق تجاوز شوروی سابق گرفتار آمده و برای یک دهه کامل در جنگی فراگیر به سر می برد .

افغانستان پس از آن اسیر سلسله جنگ های داخلی شد تا زمانی که جنگ علیه تروریزم به قومندانی امریکا به راه افتاد تا اولین جنگ قرن یازدهم در پی حملات یازدهم سِپتِمبر 2001 باشد و همچنان پیامدهای آن تا به امروز گریبان گیر افغانستان است.

این سوال مطرح می شود که در جنگ علیه تروریزم به قومندانی امریکا در افغانستان که با کشتار هزاران نفر و نابودی گسترده و محرومیت های فراگیر از صلح همراه شده اشتباه کجا بوده بخصوص که با وجود اینکه پلان ها و تلاش های زیادی برای الحاق بسیاری از گروه های مسلح در روند دستیابی به صلح در افغانستان به کار بسته شد.

بی تردید افغانستان تقریبا به نقطه صفر بازگشته و این یعنی جنگ امریکا با تروریزم در افغانستان در تحقق اهدافش ناکام بوده آن هم به دلیل اینکه در مسیر معکوس حرکت کرده است.

برای نمونه امریکا به جای اینکه تلاش های واقعی برای ریشه کنی پدیده تروریزم از افغانستان و ایجاد صلح واقعی در کشور مبذول کند وقت و هزینه خود را صرف تعقیب و ترور سرکرده های فراری القاعده و در راس آن اسامه بن لادن کرده و طیارات بدون سرنشین امریکا هم هزاران ملکی بی گناه را در افغانستان و پاکستان به خاک و خون کشید.

این گونه است که ورود نیروهای امریکایی به خاک افغانستان با نابودی بی حد و سرحدی همراه شد به گونه ای که خروج بخشی از این نیروها نه تنها موجب صلح در افغانستان نشد بلکه می توان گفت امریکا افغانستان را سر دو راهی خطرناک و در مرحله جدیدی از جنگ های داخلی رها کرد که نشانه های آن در ناامنی ها و انفجارهای خونبار اخیر نمایان است.

به نظر نمی رسد که در مرحله پیش رو، وضعیت افغانستان رو به بهبود باشد همان گونه که دان کوتس، رییس امنیت ملی امریکا اخیرا تاکید کرد که اوضاع امنیتی و سیاسی افغانستان حتی با افزایش مختصر کمک نظامی امریکا و شرکایش تقریبا بدون شک در سال 2018 عیسوی بدتر خواهد شد.

در عین حال بر اساس ارزیابی های نظامی امریکا حکومت افغانستان تنها می تواند ادعای تسلط بر 57 فیصد از خاک کشور را داشته باشد و جز و تام های اردوی ملی افغانستان از پایگاه های پراکنده نظامی و قریه یی وادار به عقب نشینی می شوند.

کوتس به قانون گذاران در ارایه ارزیابی سالانه تهدیدها علیه امنیت ملی امریکا گفت: افغانستان تلاش خواهد کرد اتکای خود را به حمایت خارجی محدود کند تا شورش را مهار کند یا به یک موافقتنامه صلح با طالبان دست یابد.

جان نیکلسون، قومندان نیروهای امریکایی و ناتو در افغانستان نیز در فِبریوری گذشته اعلام کرد که برای شکست بن بست جنگ با طالبان به چندین هزار نیروی بین المللی نیاز است.

این در حالی است که رییس امنیت نظامی امریکا تاکید کرد که تا زمانی که نیروهای امریکایی با عساکر افغان در مناطق نزدیک به خطوط رویارویی با گروه های تروریستی همکاری نکنند و تا زمانی که شمار نیروهای امریکایی افزایش نیافته و کار جمع آوری اطلاعات و شناسایی تقویت نشود اوضاع امنیتی افغانستان وخیم تر خواهد شد.

در پی عقب نشینی بیش تر نیروهای ناتو، حملات تروریستی در بهار و تابستان امسال افغانستان افزایش یافته است، افغانستان تنها با طالبان روبرو نیست بلکه داعش هم جای پایی در کشور پیدا کرده است و دولت و گروه طالبان را تهدید می کند.

شاهدان و مسئولین افغان گفته اند تروریست های داعش برای اولین بار مساحت گسترده ای از افغانستان را تحت سیطره خود گرفتند به گونه ای که مناطق شرق افغانستان را از چنگ طالبان درآوردند که این خود تهدید جدیدی برای ثبات افغانستان است.

شاهدانی هم که از درگیری ها در ولایت ننگرهار گریخته بودند، گفتند که صدها نفر از شبه نظامیانی که با داعش بیعت کردند طالبان را بیرون کرده و زمین های خشخاشی را که منبع درآمد مالی طالبان در مبارزه با دولت افغانستان بود، به آتش کشیدند.

شبه نظامیانی که به داعش در افغانستان پیوستند همچنین اقدام به نشر اعلامیه هایی کردند که آن را توصیه های ابوبکر البغدادی می خوانند.

در سایه این حقایق، اوضاع افغانستان همچنان خطرناک و پرتنش است، کشور هنوز با شکاف داخلی، درگیری و ناکامی روبروست و دخالت نظامی بین المللی هم نتوانسته آن را به ثبات دایمی برساند از همین رو علاوه بر گسترش گروه های شبه نظامی، فساد هم به اوج خود رسیده است.

در داخل دولت وحدت ملی افغانستان اختلافات سیاسی کماکان وجود دارد و مذاکرات صلح با طالبان به نتیجه ای نرسیده است.

با گذر زمان شدت حملات تابستانه طالبان بیشتر شده کما اینکه این روزها از رسانه ها پی در پی اخبار حملات تروریستی این گروه در افغانستان را می شنویم.

چیزی که اوضاع را در افغانستان دشوار می کند بدتر شدن مشکل نبود چشم اندازهای اقتصادی برای افغانستان و شدت گرفتن روند اخراج اجباری پناهنده گان افغان از دیگر کشورهاست.

شمار زیاد بیجا شده گان داخلی هم بر فشارهای اجتماعی و اقتصادی کشور افزوده شده و دولت کنونی کارآمدی خود را در مقابله با این مشکلات نشان نداده است.

به عقیده بسیاری از ناظران و تحلیلگران و کارشناسان بین المللی اوضاع افغانستان متغیر و متفاوت است.

برخی مناطق افغانستان مثل ولایت های پنجشیر، دایکندی، بامیان و شمال شهر مزار شریف به طور نسبی متاثر از اقدامات خشونت بار گروه های مسلح نیستند و بالعکس اوضاع در مناطق درگیری مثل شمال کندز، جنوب هلمند و شرق ننگرهار متشنج است.

ناظران معتقدند مناطقی در افغانستان که شاهد درگیری سنگین و دایمی باشند بسیار محدود است که بی ثباتی بر آنجا حکومت می کند اما در بخش های قابل توجهی از افغانستان زنده گی طبیعی جریان دارد.

پشتیبانی های بین المللی از افغانستان در مسایل امنیتی و روند توسعه اقتصادی ادامه دارد به گونه ای که با ایجاد تحولات مثبت مانع سوق یافتن درگیری ها در افغانستان به یک جنگ فراگیر و همه جانبه شده است.

اوضاع اقتصادی و ساختار اصلی افغانستان هم به رغم تنش های کلان داخلی بهتر شده اما شمار ملکیان قربانی هم در سال 2016 بیش از هر زمان دیگری بوده و همین امر موجب شده که نهادهای بین المللی خواهان ارزیابی جدید اوضاع در افغانستان شوند.

در سایه تشدید تنش های امنیتی در افغانستان دولت وحدت ملی به دنبال ایجاد راه حل هایی برای حل و فصل بحران سیاسی به منظور رسیدن به اندازه ای ثبات در بخش هایی از افغانستان است.

در عین حال دولت در خزان سال 2016 توانست به توافق صلحی با شبه نظامیان معارض مسلح و گلبدین حکمتیار رهبرحزب اسلامی دست یابد.

دولت افغانستان همچنین موفق شده با توسعه طلبی های گروه های مسلح و وابسته به آنچه داعش خوانده می شود در شرق و جنوب افغانستان مقابله کند.

اما همه شواهد و تحولات اخیر نشان می دهد که افغانستان هنوز پس از همه این سال ها جنگ و دخالت های کلان غربی و امریکایی از صلح و ثبات واقعی به دور است.

نتیجه گرفته می شود که امریکا با تکیه به راه حل های صرفا نظامی و بدون بکارگیری تلاش های دیگری برای تحقق توسعه همه جانبه و صلح واقعی ملل این منطقه پرالتهاب در مسیر معکوس مبارزه با پدیده تروریزم قدم برداشته است.

اشتراک گذاری »