افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : شنبه, 21 جولای , 2012 لینک کوتاه خبر :

افغانستان در برزخ بیم و امید

افغانستان در آستانه خروج کامل نیروهای بین المللی و نزدیک شدن به پایان سال 2014 میلادی، میزبان میهمانان عالی رتبه کشورهایی است که در تحولات ده سال گذشته افغانستان بیشترین تاثیرگذاری را داشته اند و یا می خواهند پس از سال 2014 نقش برجسته تر و پررنگ تری در رویدادهای سیاسی و نظامی افغانستان داشته باشند.

سفر همزمان صدراعظم جدید پاکستان و صدراعظم بریتانیا به کابل نشانه اهمیت تحولات آینده افغانستان و تاثیر آن بر امنیت منطقه ای و بین المللی می باشد. این نگرانی که پس از خروج نیروهای بین المللی از افغانستان بار دیگر این کشور به پایگاه امن تروریستان تبدیل خواهد شد و نه تنها امنیت و ثبات افغانستان که امنیت و ثبات کل منطقه و حتا جهان را با تهدید مواجه خواهد کرد، بسیار جدی است. مردم افغانستان نیز پروسه خروج نیروهای بین المللی از افغانستان را شتاب زده و زودهنگام می دانند و خطر ناامنی و آغاز یک دوره جنگ های داخلی دیگر را بعید نمی پندارند.

با وجود نگرانی های فوق این پرسش به وجود می آید که هدف و فلسفه حضور نیروهای بین المللی در افغانستان چه بود؟ و پس از ده سال چه دستاوردی برای مردم افغانستان داشته است؟ اگر هدف مبارزه با تروریزم، تامین امنیت و حفظ ثبات سیاسی در افغانستان بوده که تاکنون این کشور با اهداف فوق بسیار فاصله دارد؛ بنابراین دلیل خروج نیروهای خارجی از افغانستان چیست؟ و چرا جامعه جهانی مردم افغانستان را در میان دوزخ جنگ های داخلی تنها می گذارد؟

همین پرسش ها در سطح بین المللی نیز مطرح است. مردم جهان که طی سالهای گذشته به افغانستان کمک کرده و از حضور نظامیان کشورش به افغانستان حمایت کرده، اکنون می پرسند که آیا خروج نیروهای بین المللی از افغانستان به معنای پیروزی این نیروها در افغانستان خواهد بود؟ آیا جامعه جهانی توانسته است به اهداف از پیش تعیین شده اش در افغانستان برسد؟

آیا دیگر تروریزم امنیت آن کشورها را تهدید نخواهد کرد؟ آیا امکان وقوع حملات مشابه یازدهم سپتمبر دیگر منتفی می باشد؟ این پرسش و دهها پرسش دیگر فراروی جامعه جهانی و مقامات عالی رتبه سیاسی و نظامی کشورها قرار دارند که آنان مجبورند در برابر آنها پاسخگو باشند. نشست ها، گفتگوها و رایزنی ها و سفرهای پی هم مقامات بلند رتبه کشورهای همسایه و جهان هم بیشتر از همین نگرانی ها و خلق پرسش هایی ناشی می شود که تا هنوز پاسخ آنها قطعی نشده است.

همانطوری که جامعه جهانی در ده سال گذشته افغانستان را مورد حمایت قرار داده و چالش ها و موانع مختلف را از سر راه دولت افغانستان برداشته است، در سالهای آینده نیز اراده جدی شان را از امنیت، بازسازی و شکوفایی اقتصادی و توسعه سیاسی افغانستان ابراز داشته و گام هایی عملی را نیز در این راستا برداشته اند.

کنفرانس بن 2، اجلاس شیگاگو و اخیراً نشست توکیو بزرگترین دستاوردها را برای آینده افغانستان داشته است. اما این دستاوردها تا هنوز در مرحله تئوری است و عملی شدن آنها در سالهای آینده به انجام تعهدات متقابل از سوی حکومت افغانستان بستگی دارد.

اگر حکومت افغانستان با یک تعامل مثبت با جامعه بین المللی بتواند اعتماد آنها را نسبت به مصرف درست کمک ها جلب کند و از سوی دیگر تلاش نماید تا ظرفیت نیروهای امنیتی و اداری را ارتقاء دهد و کیفیت کاری را در افغانستان بهبود بخشد، در این صورت می توان انتظار داشت که تعامل دوامدار با جامعه جهانی و برخورداری از حمایت های سیاسی و کمک های اقتصادی آن، خلأ خروج نیروهای بین المللی را جبران نماید.

تاکید صدراعظم بریتانیا و صدراعظم پاکستان بر صلح و ثبات در افغانستان، نشانه آن است که کشورهای همسایه و جهان هم اکنون به یک درک مشترک از اوضاع سیاسی افغانستان رسیده و بر استراتیژی مشخص تر در رابطه با مسائل افغانستان اشاره می کنند و این می تواند علامت خوبی برای حکومت افغانستان باد تا سیاست های ناهمسویی منطقه ای و جهانی را بر محور یک استراتیژی کلان امنیتی و سیاسی سامان دهد.

 

 

روزنامه افغانستان

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار