افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : سه شنبه, 23 جوزا , 1391 لینک کوتاه خبر :

آینده نامعلوم و پرسش های بی پاسخ جامعه زنان

با نزدیک شدن به زمان خروج نیروهای خارجی و رسیدن به فصل مبهم و نگران کننده پس از 2014 زنگ خطر های جدی را برای زنان، جامعه مدنی و سایر گروه های آسیب پذیر اجتماعی به صدا در آورده است. در این میان زنان بیش از هر گروه اجتماعی آسیب پذیر دیگر نگران می باشند. متاسفانه روند خشونت با زنان در این روزها سرعت یافته و همه روزه چالش های تازه ای فراروی این گروه خلق می شود.

هرچند نهادهای دفاع از حقوق بشر، جامعه مدنی و رسانه ها بارها این نگرانی ها را طرح کرده است؛‌ اما به نظر می رسد فعلا مسایل امنیتی،‌ سیاسی و اقتصادی برای دولت افغانستان و مساله چگونگی ماندن و رفتن برای ناتو و آمریکاٰ، مهلتی را برای پرداختن به موضوعات حقوق بشری و ارزش های نوین نگذاشته است.

جامعه جهانی و دولت افغانستان در اجلاس شیکاگو و نشست های قبل از آن به زنان وعده های پوشالی داده اند،‌ اما عملا هیچگونه تدبیر و سیاستی برای احیا و پاسداری از ارزش های ده ساله و حقوق گروه های اجتماعی آسیب پذیر جامعه روی دست نگرفته است.

متاسفانه با گذشت بیش از ده سال،‌ هنوز هم چالش ها فراروی حقوق زنان سرپای خود بوده و امنیت فعالیت های اجتماعی زنان سست تر می شود. به گفته مسئولان کمسیون حقوق بشر بیش از نود فیصد خشونت ها با زنان در افغانستان، از نوع خشونت های خانوادگی بوده که عمدتا توسط مردان خانواده ها صورت می پذیرد.

در کنار آن، ناامنی، فقر، بی سوادی، معافیت از مجازات، فرهنگ مردسالارانه و عدم حاکمیت قانون از عوامل عمده نقض حقوق زنان بوده که طی چند سال گذشته دولت و جامعه جهانی با وجود تلاش های زیاد، نتوانسته آن را از مسیر حقوق زنان و نهادینه شدن دموکراسی و قانونمندی بردارند..

فرار از منزل، خود سوزی و خود کشی، طلاق، فحشا و اعتیاد از نتایج و مصادیق عمده خشونت با زنان بوده که رقم آن روز بروز در کشور افزایش می یابد. طی چند سال اخیر علی رغم تلاش های گسترده دولت افغانستان و جامعه جهانی در راستای تامین حقوق زنان، هنوز هم وضعیت زندگی زنان در کشور نگران کننده بوده و همه روزه شاهد تراژیدی ها و رویداد های تلخ و غمناکی از نقض حقوق زنان در کشور می باشیم.

عوامل نقض حقوق زنان در کشو مشخص است. بی سوادی، فقر، فرهنگ مردسالارانه، مصئونیت از قانون از عوامل اصلی خشونت بازنان می باشد. اما هنوز برای رفع این عوامل و بهبود وضعیت زندگی زنان در کشور کارهای چشمگیری صورت نگرفته است. کمتر ناقضان حقوق زنان در کشور محاکمه و مجازات گردیده و پرونده های ننگین و وحشیانه خشونت با زنان مورد دادرسی عدلی و قضایی قرار گرفته است.

ناقضان حقوق زنان همواره گریزان از قانون بوده و نهادهای امنیتی و قضایی کشور در محاکمه و دادرسی از آنان اقدامات جدی نکرده اند. همین امر سبب گردیده تا فرهنگ معافیت در کشور ترویج و نقض حقوق زنان به موضوع ساده و کم اهمیت در نگاه دستگاه های امنیتی و عدلی تلقی گردند. دو راهکار موثر و کوتاه در راستای تامین حقوق زنان وجود دارد.

اولا اینکه نهادینه کردن حقوق زنان را به عنوان یک موضوع اجتماعی و فرهنگی تلقی کرد و برنامه های فرهنگی و اجتماعی را در این راستا روی دست گیرند. دوم اینکه به فرهنگ معافیت پایان داده و نهادهای امنیتی و قضایی نقض حقوق زنان را به عنوان جرم جدی تلقی کرده و عاملان ان را مورد باز پرسی قرار دهند.

 

 

 

 

 

 

 

روزنامه افغانستان

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار