- خبرگزاری افغان تلکس - https://www.afghantelex.com -

آتش در خرمن فرهنگ

جنگ بدون آتش همان تهاجم فرهنگي و استحاله كردن است.اساسا “تهاجم فرهنگي” در مقايسه با تهاجم نظامي يا اقتصادي، داراي ويژگي‏هاي منحصر به فردي است. تهاجم فرهنگي معمولاً نامرئي و نامحسوس است؛ دراز مدت و ديرپاست؛ ريشه‏اي و عميق است؛ همه‏جانبه است؛ حساب شده و داراي برنامه و ابزارهاي گسترده است؛ گسترده و فراگير است؛ كارساز و خطرزاست.

علاوه بر اين‏ها، “تهاجم فرهنگي” همانند كار فرهنگي، يك كار آرام و بي‏سر و صداست و قربانيان آن بيش‏تر قشر جوان هستند.
در تهاجم نظامي، دشمن با تجهيزات و امكانات نظامي وارد معركه مي‏شود، اما در “تهاجم فرهنگي” نيازي به لشكركشي و هزينه‏هاي هنگفت نظامي نيست؛ هم‏چنين دشمن در اين تهاجم براي تحميل حاكميت فرهنگ خود از همه‏ي حربه‏هاي سياسي ـ اقتصادي، نظامي، رواني و تبليغاتي بهره مي‏گيرد. در “تهاجم نظامي” تنها بخشي از مرزها و سرزمين‏هاي مجاور در تيررس مستقيم دشمن قرار مي‏گيرد، اما در “تهاجم فرهنگي” سلاح‏هاي مخرب دشمن تا عمق خانه‏ها پيش مي‏رود و ذهن و قلب انسان‏ها را نشانه مي‏گيرد. به همين دليل است كه پس از جنگ جهاني دوم، آيزنهاور رئيس جمهور وقت آمريكا اعلام كرده بود كه: بزرگ‏ترين جنگي كه در پيش داريم جنگي است براي تسخير اذهان انسان‏ها .
در يك نگاه كلي شيوه‏هاي تهاجم فرهنگي غرب را نيز مي‏توان از دو بعد خارجي و داخلي مورد توجه قرار داد.
در بعد خارجي، مهاجمان با امكانات و موقعيت‏هاي مختلفي كه در مجامع بين‏المللي در دست دارند، از طريق شبكه‏هاي گسترده‏ي بنگاه‏هاي تبليغاتي و سخن‏پراكني خود مي‏كوشند با عناويني چون نقض حقوق بشر، حمايت از تروريسم، وجود خفقان و سانسور، نبودن آزادي براي زنان و مطبوعات و نويسندگان، جنگ‏طلبي، ماجراجويي و…و با حربه‏هاي شناخته شده و تكراري، تصويري تحريف شده و ناخوشايند از فرهنگ مقابل در اذهان مردم دنيا ترسيم نمايند و طبيعي است كه در اين راه، زشت‏ترين و شيطاني‏ترين حربه‏ها را برمي‏گزينند.
در بعد داخلي تهاجم فرهنگي غرب در كشورهاي اسلامي به دو شيوه‏ي زير رخ مي‏نمايد:
1 ـ ترويج افكار و انديشه‏هاي غيراسلامي و حتي ضداسلامي، تبليغ افكار التقاطي، تقدس زدايي و توهين به مقدسات، سست نمودن پايه‏هاي اعتقادي جوانان نسبت به برخي از اصول و آرمان‏ها.
2 ـ تجددگرايي، علم‏زدگي و عقل‏گرايي افراطي، تلاش در راه تطهير غرب و غرب‏گرايي، بي‏اعتبار نشان دادن علوم و معارف اسلامي به بهانه‏ي عدم تطابق با دانش‏هاي نوين بشري، طرح جدايي دين از سياست، ترويج بي‏حجابي و بدحجابي و پوشش‏هاي مستهجن و خلاف شؤون اسلامي، رواج مدهاي غربي و بي‏بند و باري، تهيه و پخش فيلم‏هاي شديدا ضد اخلاقي ويدئويي، نوارهاي كاست مبتذل از خوانندگان فاسد و توزيع عكس‏هاي مبتذل در سطح گسترده، توليد و پخش مشروبات الكلي و مواد مخدر در سطح جامعه، چاپ و نشر كتب و مجلات ضداخلاقي، جنايي، عشقي و رمان‏هاي مبتذل، تشكيل مجالس لهو و لعب و…، مشتي از خروارها توطئه‏ي دشمن است. ابزار تهاجم فرهنگي تنها محدود به موارد فوق نيست، بلكه تمام موارد فرهنگ‏هاي مكتوب، شفاهي، عمومي و تصويري نيز از ابزارهاي ديگر اين تهاجم هستند .
فرهنگ غربي با استفاده از ابزار فوق تخريب فرهنگ اسلامي را مد نظر قرار داده است. مواردي از قبيل تشكيك در حقانيت دين اسلام، انتشار كتاب‏هاي ضد ديني مانند آيات شيطاني، نفي مقدسات اسلامي و نيز تحديد دين و تلاش براي حذف دين از عرصه‏ي اجتماع از اين موارد به شمار مي‏آيد