یمن به وبا آلوده شد…

زمان انتشار : سه شنبه, 9 می , 2017 , بخش : تحلیلی , کد مطلب : 42002 , نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ ,
+
-

یمن

به راپور سازمان حفظ الصحه جهانی، 7ملیون و 600 هزار یمنی در مناطق آلوده به وبا زنده گی می کنند.
محاصره اقصادی یمن از سوی عربستان باعث کمبود شدید دوا و تجهیزات طبی در این شده است. یکی از تازه ترین پیامدهای این محاصره اقتصادی شیوع مریضی وبا در یمن است.
بیش از 1300 مورد ابتلا به وبا در یمن راپور شده است. سخنگوی وزارت حفظ الصحه یمن اعلام کرد دو سوم این موارد در صنعا پایتخت یمن رخ داده است.
عبدالرحیم الکحلانی گفت: موج تازه ای از شیوع مریضی وبا دیده شده است. وزارت حفظ الصحه در واکنش به این اتفاق چهار مرکز صحّی را برای رسیده‌گی به مبتلایان به وبا تعین کرده است.
کارشناسان محدودیت دسترسی مردم به آب آشامیدنی سالم و ممانعت عربستان از ورود سوخت برای به کار افتادن دستگاه های مولد برق و سامانه های تصفیه آب را از دلایل اصلی شیوع وبا می دانند.
عبدالله محمد الزهیری از شفاخانه دولتی الثوره گفت: با توجه به جنگ و تحریم عربستان علیه یمن بخش حفظ الصحه با چالش های فراوانی از جمله کمبود شدید دوا خاصتاً دواهای لازم برای تداوی مریضی هایی مانند وباو مالاریا روبروست.
در شرایطی که به نظر می رسد بخش حفظ الصحه از ظرفیت لازم برای رسیده‌گی به این وضع برخوردار نیست، مریضان بسیاری در بخش های موقت شفاخانه ها که در راهروها یا اطراف شفاخانه ها دایر شده بستری هستند.
عربستان با محاصره هوایی و بحری یمن جان هزاران مریض را در همسایه جنوبی خود در خطر قرار داده است.
ظرف یک هفته گذشته هشت مریض جان خود را از دست داده اند. داکتران هشدار می دهند با توجه به کمبود دوا و تجهیزات طبی شمار تلفات افزایش خواهد یافت. آنها همچنین نگرانی خود را از اینکه محاصره اقتصادی اعمال شده از عربستان مانع دسترسی بسیاری از گروه های امدادرسان به یمن می شود ابراز کرده اند.

نتیجه پژوهش فردی وابسته به یک سازمان امداد‌رسانی نارویی نشان می‌دهد که اوضاع در یمن بسیار بدتر از آنچیزی است که رسانه‌ها منعکس می‌کنند و تقریبا هر 10 دقیقه یک طفل بر اثر گرسنگی و مریضی جان خود را از دست می‌دهد.در پی بیش از 2 سال جنگ داخلی در یمن، مشکلات در این کشور بسیار افزایش یافته است. در ماه آوریل سال جاری، سازمان ملل راپوری را نشر کرد که به موضوع گرسنگی در این کشور می‌پردازد. فردی به نام الوحید اشتروم از یک سازمان امدادی نارویی با عنوان شورای پناهجویان نارویی (NRC) در این مورد به شبکه n-tv جرمنی گفت که آمارهای دراماتیکی از یمن نشر می‌شوند.

اشتروم که در ماه آوریل به مدت 3 هفته در یمن بوده است، افزود: یک سوم از مردم این کشور گرسنه هستند و نیم‌ملیون تن از اطفال یمنی در معرض سوء تغذیه قرار دارند. یمنی‌ها مردمی مغرور هستند و مسایل زیادی را تحمل می‌کنند. من از خانواده‌ای شنیدم که ترجیح می‌دهند تا در خانه گرسنگی بکشند اما نیاز خود را آشکار نکنند.

وی گفت: در پایتخت طبقه متوسط در حال از بین رفتن است چه معلم و چه داکتر فرقی ندارد، هیچکدام در 8 ماه گذشته معاش نگرفته‌اند. بخش عمومی به طور کامل در حال از بین رفتن هستند. مردم در حال فروش موتر خود تا تلویزیون‌شان هستند و به زودی دیگر چیزی نخواهند داشت.

اشتروم در ادامه از پدری یاد می‌کند که طفل 5 ماهه خود را به دلیل سوء تغذیه بستری کرده است و هیچ کاری برای انجام دادن پیدا نکرده است تا خانواده خود را اداره کند و مادر هم انقدر ضعیف شده که نمی‌تواند به طفلش شیر بدهد. وی علاوه بر پایتخت، وضعیت بقیه نقاط یمن را وخیم ارزیابی می‌کند و می‌گوید که مردم این مناطق محل زنده گی خود را ترک می‌کنند چرا که آنجا چیزی برای خوردن پیدا نمی‌شود و شفاخانه ای هم نیست.

وی تعداد واقعی قربانیان و افراد زخمی را بسیار بیشتر از آنچه منابع رسمی اعلام کرده‌اند، اعلام می‌کند. چرا که با تداوم بمباردمان و در شرایطی که هیچ امکاناتی از قبیل پطرول در دست مردم نیست، نمی‌توان امیدوار بود که افرادی که زنده می‌مانند در فکر راپور دادن تعداد بازماندگان و قربانیان باشند.

اشتروم در ادامه گفت: اکنون کمتر از نیمی از تجهیزات طبی کارایی دارند و این یعنی، نیمی از مردم هرگز نمی‌توانند عملیات جراحی بکنند. در یمن و سوریه افراد بیشتری به دلیل پیامدهای جنگ جان خود را از دست می‌دهند. البته اثبات این موضوع دشوار است اما اطلاعاتی که به دست آورده‌ایم موثق هستند مبنی بر اینکه در هر 10 دقیقه یک طفل به دلیل مریضی‌هایی که می‌شد از انها جلوگیری کرد، می‌میرند.

وبا، اسهال و انواع کرمها مریضی‌هایی هستند که اطفال یمنی در معرض ابتلا به آنها قرار دارند. اشتروم درباره راهکار سیاسی برای پایان یافتن جنگ هم گفت که خواست سیاسی اندکی در این زمینه وجود دارد سازمان ملل 2 سال است که در این راستا تلاش می‌کند اما تمایل آشکاری در این راستا وجود ندارد و از این اقدام می‌توان من‌حیث نوعی نقص دیپلوماسی یاد کرد.

 

اشتراک گذاری »