افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : تحلیلی -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : یکشنبه, 2 دسامبر , 2012 لینک کوتاه خبر :

چرا آمريكا طرح پايگاه نظامي در افغانستان را تعقيب مي كند؟

آمريكا در افغانستان به دنبال چيزي فراتر از دستاورد‎هاي اقتصادي، سياسي و نظامي مي باشد. ادعاي مبارزه با تروريزم و كمك به مردم افغانستان براي ساختن يك اداره ي حكومتي پايدار و سالم، فقط بهانه يي براي حضور دراز مدت آمريكا در افغانستان است.آمريكا و غرب هرگز با هدف كمك به مردم افغانستان يا هر جاي ديگر دنيا، متقبل ميلياردها دلار هزينه و تحمل مشكلات لشكر كشي به مناطق مختلف جهان نمي شوند، بل براي آمريكا و كشورهاي غربي، منافع ملي خود آن ها و ايجاد زمينه هاي سيطره و سروري شان بر مناطق مختلف جهان، مهمترين اولويت است.حمايت مطلق و بدون قيد و شرط غرب از القاعده در سال هاي نه چندان دور و مبارزه نه چندان جدي با اين سازمان در حال حاضر، به روشني نمايانگر استفاده ابزاري غرب از اين فاكتور هاست. بنابراين هز گز نمي توان حضور دراز مدت آمريكا در افغانستان را در قالب منافع ملي خودما تعبير و توجيه كرد.
جدا از نگاه استراتژيك به طرح پايگاه دايمي آمريكا در افغانستان، از نگاه درون سازماني نيز دلايلي وجود دارد كه آمريكا را واداشته است تا اين طرح را در پاليسي خودش در افغانستان لحاظ كند.
آمريكا به عنوان محور ناتو، در درون اين سازمان ، اكنون با چالش هاي روبرو است كه الزام اين كشور را به خاطر تشكيل پايگاه دايمي بيشتر مي كند. عدم هماهنگي ميان كشور هاي عضو ناتو و آمريكا در امر مبارزه و تداوم جنگ عليه تروريزم در افغانستان، اختلاف نظر بر سر جدول زماني هماهنگ براي خروج اعضاي ناتو از افغانستان ميرساند كه ناتو فاقد ساختار منسجم است يعني آمريكا در سال هاي نه چندان دور از همكاري ناتو در افغانستان مستفيد نخواهد شد زيرا كشور هاي عضو ناتو منافع ملي ايشان را بر سياست هاي ناتو اولويت مي دهند. از اينجاست كه تمايل آمريكا براي ايجاد پايگاه هاي دايمي در افغانستان نه تنها براي جلوگيري از شكست روحيه ي نظاميان شكست خورده ي اين كشور كه در صورت خروج بدون دست آورد از افغانستان دامنگير آن ها خواهد شد، طرحريزي شده است، بل براي مجادله و پيشگيري از شكست نقش موثر ناتو كه نخستين گام از محدوده ي مرز هاي سنتي خود را با حضور در افغانستان برداشته است، نيز پيش بيني شده است؛ بنابراين با توجه به اهدافي كه آمريكا دارد و محور هاي كه برمبناي آن تا اكنون از هيچگونه سرمايه گذاري و اقدامي دريغ نكرده است، موقعيت استراتيژيك افغانستان در زمان جنگ سرد آمريكا با شوروي سابق نيز قابل ملاحضه بود و اكنون نيز سياست خارجي آمريكا براي تسلط همه جانبه به منطقه، مستلزم توجه به اين موقعيت استراتژيك و تاسيس پايگاه دايمي نظامي در آن است.  تنش هاي داخلي آمريكا نيز ازعمده انگيزه هاي سياسي آمريكا براي عملي كردن طرح پايگاه دايمي در افغانستان است. زيرا مخالفت حزب جمهوري خواه با حزب دموكرات در آمريكا به صورت مشخص روي جدول زماني خروج نظاميان اين كشور از افغانستان و برخي از موارد ديگري چون كاهش فشار نظامي بر گروه هاي شورشي در افغانستان تقابل ديدگاه ها در ساختار دروني آمريكا را نشان مي دهد. بعد ديگر اين چالش، افزايش مخالفت ها و شكل گيري افكارعامه در آمريكا بر ضد حضور نظاميان اين كشور در افغانستان و متقبل شدن خساره ي ناشي از آن براي خانواده هاي سربازان آمريكايي مي باشد. مسئله ي كه هيچ يك از حزب هاي مطرح در آمريكا تداوم جنگ در افغانستان را ديگر بهانه ي براي پيروزي در انتخابات آينده ي اين كشور قلمداد نخواهند توانست.
چالش هاي كه آمريكا در افغانستان با آن روبرو است؛ اولينش اين است كه سياست آمريكا با سياست دولت افغانستان در اين كشور هماهنگي كامل ندارد. دوم تكرار رفتار هاي ضد ارزشي از سوي نظاميان آمريكايي در افغانستان، باعث ايجاد تنفر در افكارعامه ي افغان ها مي شود كه در نتيجه نظر مثبت براي حضور درازمدت آمريكايي ها با گذشت هر سال كاهش مي يابد. نكته ي سوم اين كه آمريكا يك شريك مطمئن، درست همانگونه كه خود از آن تعريف مي كند، در محيط داخلي افغانستان ندارند به اين معنا كه تا حال ساختار موجود در افغانستان نتوانسته است در چهارچوب كه آمريكايي ها تمايل دارند به پيش برود.
بخش ديگري از چالش ها براي آمريكا در سطح منطقه است. نخستين مشكل آمريكا در منطقه، عدم وجود يك متحد استراتيژيك تاثيرگذار در منطقه براي آمريكا است تا در مديريت بحران افغانستان آمريكا را همكاري كند. نزديك ترين كشور دولت پاكستان بود كه در راستاي منافع آمريكا در منطقه فعاليت مي كرد. اينك براي مقامات آمريكا محرز شده است كه پاكستان در سياست هاي خارجي اش حتي با شركاي استراتژيكش شفافيت ندارد. آمريكا متوجه شده است كه پاكستان در زمان جنگ افغانستان با روسيه نهايت منافع خودش را از كمك هاي ايالات متحده كسب كرده است. بعد از پايان جنگ با ايجاد بحران در افغانستان وسطح منطقه نيز در آمد هاي بسياري را به دست آورده است. به همين ترتيب در زمان جنگ با القاعده نيز پاكستان چندين سال تمام آمريكا را در غارهاي تورا بورا و بيابان هاي شرق افغانستان سرگردان وتباه كرد.به نظر مي رسد كه اعتبار آمريكا حتي در نزد دوستان سر سپرده اش چون پاكستان نيز از دست رفته است.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار