افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : تحلیلی -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : یکشنبه, 29 جولای , 2012 لینک کوتاه خبر :

مبارزه با فساد بازیچه نیست؛ هزینه است!

در حالی که رئیس جمهور با صدور فرمان مفصلی نحوه اصلاحات اداری و مبارزه با فساد اداری را به نهادهای دولتی گوشزد نموده است، موضعگیری ها در برابر آن متفاوت گزارش شده است.

بی بی سی از منابعی در کاخ ریاست جمهوری نقل کرده است که «این فرمان و ضمایم آن در نوع خود بیسابقه است و براساس وعده ای تهیه شده که آقای کرزی در جریان دیدار و سخنرانی‌اش با سه قوه دولت افغانستان در زمینه اصلاحات اداری و مبارزه با فساد سپرده بود.»

در بیرون از دولت اما نگاه ها به فرمان رئیس جمهور متفاوت است. برخی از آگاهان به مسائل سیاسی صدور این فرمان را بیش از آنکه در راستای مبارزه با فساد در ششمین دولت ناکام جهان موثر بدانند، معتقد اند که این فرمان در بهترین حالت، سندی برای ناکامی های دولت افغانستان به شمار می آید. به باور آنان در این فرمان به خوبی و به صورت مفصل به کاستی ها و نواقص حکومت افغانستان در عمل به وظایف خود اشاره شده اما راهکار درخوری برای مبارزه با فساد نشان داده نشده است.

گفته شده است که رئیس جمهور کرزی در این فرمان 146 ماده ای به ارگان های حکومتی مسئولیت داده است تا در عرصه‌های حکومتداری، مبارزه با فساد، حاکمیت قانون و خودکفایی اقتصادی اقدامات هماهنگ و مشخص انجام دهند. اما مخاطب فرمان رئیس جمهور نهادها و مقاماتی هستند که خود عامل گسترش فساد در ده سال گذشته به حساب می آیند. در این فرمان به هیچ نوع به یک تغییر ساختاری برای ایجاد سازوکارهای مناسب برای مبارزه با فساد توجه نشده و این مسئله دقیقا پاشنه آشیل فرمان رئیس جمهور را تشکیل می دهد. زیرا مبارزه با فساد در صورتی میسر است که مسئولیت ها به افراد واجد صلاحیت و عاری از فساد واگذار شود اما بدون ایجاد تغییر ساختاری و نهادی فرمان رئیس جمهور برای مبارزه با فساد چیزی جز ادامه نمایش های سابق نخواهد بود و چنین چیزی نه کشورهای کمک دهنده را قانع می سازد و نه باور مردم را نسبت به دولت افغانستان تغییر می دهد.

برخی دیگر نیز فرمان تازه رئیس جمهور را اولین گام مثبت برای مبارزه با فساد می خوانند اما گامی که بسیار دیر برداشته و اکنون حکم نوشدارو پس از مرگ سهراب را یافته است. از این دید فرمان رئیس جمهور نشانگر اراده ای برای مبارزه با فساد است، اراده ای که در ده سال گذشته وجود نداشت اما آیا این عزم جدید می تواند بر جزمیات فساد، تبعیض و ناکامی در عرصه های مختلف سیاسی، اقتصادی و اجتماعی چیره شود؟

به نظر می رسد که نگاه اول با واقعیت بیشتر نزدیک باشد تا دیدگاه دوم. حقیقت این است که گناه را با گناه نمی توان شست و فساد را با فاسد نتوان از بین برد. تا زمانی چرخه حکومت بر چرخ سابق خود می گردد و نشانه ای عملی برای مبارزه با فساد دیده نمی شود، هیچ امیدی برای محو فساد و ایجاد حکومتداری خوب، وجود نخواهد داشت. این فرمان را نیز باید به سیاق وعده ها،  مطالبات و سخنرانی های مکرر رئیس جمهور برای مبارزه با فساد گذاشت که هرگز با قراین عملی تصدیق نگردیده است. مبارزه با فسادی که ده سال تمام، تمام نیروهای داخلی و خارجی انرژی خود را صرف ایجاد، گسترش و تعمیق آن کرده اند، هزینه می طلبد و ظاهرا رئیس جمهور کرزی حاضر به پرداخت این هزینه نیست. کمترین هزینه مبارزه با فساد، قربانی کردن بخشی از اعضای کابینه و افراد درون تیم حاکمیت و دور نمودن آنان از مسند تصمیم گیری است، تا راه برای ایجاد حکومتداری خوب و مبارزه با فساد باز گردد. آیا رئیس جمهور می تواند چنین هزینه ای را پذیرا شود؟

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار