بخش : تحلیلی -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : جمعه, 5 جوزا , 1396 لینک کوتاه خبر :

مارگزیده باید از ریسمان سیاه و سفید بترسد!

 

یک تحلیل گر پاکستانی، به مقامات کشورش توصیه کرد که تبعات همراهی با امریکا و عربستان در دهه 1980 را فراموش نکنند…

یک تحلیل گر پاکستانی در مقاله ای نوشت در شرایطی که این کشور هنوز هم درحال پرداخت مصارف سنگین همراهی با امریکا و عربستان در دهه 1980 برای به راه انداختن مجاهدین در افغانستان است، تکرار همراهی پاکستان با ایتلاف های سعودی-امریکایی هرگز به صلاح این کشور نیست.

 

جلیس حاضر در مقاله خود که روز گذشته در روزنامه انگلیسی زبان نیشن پاکستان نشر شد، با اشاره به عضویت پاکستان در ایتلاف نظامی تحت رهبری عربستان که ریاض مدعی است با هدف مبارزه با تروریزم تشکیل شده است، نوشت: پاکستان در شرایط کنونی، در وضعیتی نیست که بتواند در جنگ های خارجی اشتراک کند خاصتاً در شرایطی که رفع مشکلات داخلی کشور از جمله مشکلات امنیتی، به شدت نیازمند همه توان و نیروهای نظامی پاکستان است.

 

وی اینگونه نوشته است که همکاری های بین المللی برای مبارزه صادقانه با تروریزم کار خوبی است اما در مورد همکاری پاکستان با ایتلاف هایی نظیر ایتلاف نظامی عربستان باید گفت که پاکستان باید توان و انرژی خود را صرف حل مسایل داخلی و کمک به امنیت افغانستان کند؛ مُـلکی که چین، روسیه، ایران و کشورهای آسیایی میانه من‌حیث دوستان پاکستان نیز تلاش دارند به امنیت و ثبات آن کمک کنند.

این تحلیل گر با اشاره به اجلاس اخیر سران عربی-امریکایی در ریاض گفت: این اجلاس اگرچه محل گردهمایی رهبران تعداد زیادی از کشورهای مسلمان بود، اما تنها تریبونی برای مطرح شدن اظهارات و مواضع رییس جمهوری امریکا و مقامات عالی سعودی بود و سران دیگر کشورهای اشتراک کننده در این اجلاس، تنها نظاره گرانی ساکت بودند.

 

جلیس حاضر در مقاله خود می افزاید: البته سکوت بسیاری از سران اشتراک کننده در اجلاس ریاض به معنای همراهی و موافقت همه آنها با نقشه های امریکا و عربستان برای عمیق ترن کردن شکاف های موجود میان جوامع اسلامی و کشورهای منطقه و شعله ور تر ساختن آتش جنگ در منطقه نیست.

 

وی می نویسد: مشخص نیست که ایتلاف نظامی تحت رهبری عربستان براساس کدام قانون بین المللی قصد دارد نیروهای این ایتلاف را برای جنگ به داخل کشورهای مستقل اعزام کند. یا شاید هم عربستان بخواهد از ایتلاف امریکایی الگو برداری کند؛ ایتلافی که به دلیل حضور امریکا در راس آن، تا کنون هرجا را که دلش خواسته، بمباردمان کرده و به هرجا که خواسته، حمله ور شده است بدون اینکه توجهی به مقررات بین المللی داشته باشد.

 

این تحلیل گر پاکستانی در بخشی از مقاله خود آورده است: حالا که دیگر درخصوص اهداف عربستان از تشکیل این ایتلاف تردیدی نیست و همچنین کاملا مشخص شده که این ایتلاف تحت قومندانی کدام قدرت(امریکا) قرار دارد، آیا پاکستان باید همچنان متواضعانه عضو این ایتلاف باقی بماند؟ چرا پاکستان باید مجبور به جانبداری از طرف های خاص باشد؟

 

جلیس حاضر می نویسد: دیگر برکسی پوشیده نیست که همکاری طولانی مدت و نزدیک پاکستان با امریکا در زمینه مبارزه با تروریزم در افغانستان، به نتیجه مطلوب نینجامید زیر هدف اصلی و واقعی امریکا از این همکاری، مبارزه با ترویزم نبود.

 

وی در پایان مقاله اش می نویسد: ما هرگز نباید تبعات همکاری پاکستان با امریکا و عربستان در دهه 1980 را فراموش کنیم. در آن زمان ما با امریکا و عربستان متحد شدیم تا مجاهدین (طالبان) را در افغانستان به راه بیندازیم اما امروز بعد از گذشت سالیان سال، پاکستان همچنان درحال تحمل تبعات و پرداخت مصارف اتحاد آن روز با امریکا و عربستان است.

لطفا نشر دهید ...
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on RedditShare on TumblrEmail this to someone

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
آخرین اخبار