افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : تحلیلی -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : دوشنبه, 27 آگوست , 2012 لینک کوتاه خبر :

عبدالبصير به مرگ محكوم شد اما بيلز آزاد است؟!

استعمار، همواره به بهانه اعمار و آباداني كشورتحت سلطه، بازسازي ويرانه ها و نابودي دشمنان شان تمام مقدرات آن كشور را به دست گرفته و شهروندانش را به بردگي مي گيرد.
سيد جمال الدين افغاني براي رهايي كشورهاي اسلامي از سيطره استعمار ديار به ديار گشت و سرانجام خسته و مأيوس در گوشه اي از سرزمين اسلامي و به دور از مام وطن سر بر زمين نهاد و آرزوي رهايي امت اسلامي از چنگال استعمار را با خود به گور برد. اما شايد اين روزها استخوان هايش نيز از روزگاري كه استعمار با لباس نو و شعارهاي جذاب و دلفريب بر سر وطنش آورده، در گور بر خود بلرزد.
شگفتا كه تلاش هاي جمال اسلام پس از چندي در برخي از كشورهاي مسلمان به بار نشست و آنان با الهام از آموزه هاي عزت طلبانه آن شخصيت عظيم اسلامي توانستند عزت از دست رفته خود را بازيابند اما در وطنش هنوز همان قصه قديمي تكرار مي شود و گويا استعمار تاوان مبارزات استعمارستيزانه وي را از فرزندانش مي ستاند.
افغانستان در سي سال گذشته ميان دو سنگ آسياب استعمار شرق و غرب خورد شده است. هرچند ملت افغانستان با مجاهدت بي امان و دادن جان هاي فراوان توانستند استعمار شرق را به تاريخ بسپارند اما استعمار غرب كه قرن ها تجربه استعمارگري را با خود داشته و با انتقال جغرافياي استعمار از اروپا به آمريكا جان تازه اي گرفته، امروز با شيوه هاي جديدي ملت ما را به بند كشيده است. استعمار مدرن با ابزار مدرن با دست خود افغان ها و در قالب پيمان هاي صوري و قانوني سلطه خود را بر كشور و مردم ما تحميل كرده است. شايد در هيچ دوره اي افغانستان اين چنين تحقير نشده باشد، تا خود سلطه استعمار را با رنگ قلم دولتمردانش و با رأي نمايندگانش بر خود تحميل كرده باشد.
بر اساس اين معيار، استعمار گر از همه حقوق از جمله حق گرفتن جان شهروندان كشور تحت سلطه برخوردار است اما كشور استعمار شده و شهروندان تحت استعمار از هيچ حقي حتي حق دفاع از خود نيز برخوردار نيستند. در اين چارچوب قوانين كيفري تنها در مورد شهروندان كشور تحت سلطه قابل تطبيق است اما شهروندان كشور استعمارگر از هرگونه پيگرد و مجازاتي در قبال جنايات و رفتارهاي ضد بشري خود در كشور مستعمره مصئون هستند.
نحوه برخورد سيستم قضايي افغانستان و آمريكا نيز تنها در قالب تحليل فوق قابل توجيه است و هيچ چارچوب منطقي ديگري را نمي توان براي آن يافت.
براساس گزارش رسانه ها عبدالبصير، سرباز افغاني كه هفت ماه پيش به روي نظاميان فرانسوي آتش گشوده و پنج تن از آنان را كشته بود، اكنون از سوي يك دادگاه نظامي به اشد مجازات يعني مرگ محكوم شده است اما در آن سو از سرنوشت «رابرت بيلز» نظامي آمريكايي خبري در دست نيست. بيلز بيست و يكم ماه حوت سال گذشته در ولسوالي پنجوايي ولايت قندهار 16 غير نظامي افغان را كه غالبا زن و كودك بودند، قتل عام كرده و سپس عليرغم درخواست جامعه مدني، دولت و پارلمان افغانستان توسط مقام هاي آمريكايي از افغانستان خارج و به آمريكا منتقل شد. بيلز هنوز دادگاهي نشده و قرار است محكمه ابتدائيه وي در هفدم سپتامبر سال جاري برگزار شود.
هرچند گفته شده است كه عبدالبصير مي تواند در حكم دادگاه نظامي كه وي را محكوم به مرگ كرده، درخواست تجديد نظر بدهد اما مسئله اين است كه اين رفتار دوگانه چگونه و براساس كدام معياري جز معيارهاي استعماري قابل توجيه است؟ آيا هنوز هم مي توان چشم را بر روي واقعيت ها بسته و پيمان ميان آمريكا و افغانستان را، پيماني ميان دو كشور مستقل و داراي حاكميت ملي عنوان كرد؟

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار