بخش : یادداشت -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : یکشنبه, 9 جوزا , 1395 لینک کوتاه خبر :

بی اعتنایی امریکا به سازمان ملل و قوانین بین المللی

امریکا

امریکا به سازمان ملل، قوانین بین المللی یا مخالفان منتقد هیچ اعتنایی نمی کند و آنها را چیزهایی بی مصرف و بی ربط می داند!

در گزارشی که در نشریه امریکایی نشنال سکیوریتی نیوز روز نهم ماه می – سالروز پیروزی نیروهای شوروی و متحدین بر نیروهای فاشیستی در سال 1945- نشر شده، آمده است که «از لحاظ تهدید شرقی- که اشاره ای به روسیه است- قومندانی اروپای شرقی امریکا به سمت آموزش های لازم برای درگیر شدن در یک جنگ احتمالی حرکت خواهد کرد.»

مقاله در ادامه می افزاید: «این کار بدین معنا نیست که امریکا پروگرامی برای جنگ با روسیه دارد، بلکه صرفا تغییر ساختار نیروهای خود به شیوه ای است که هدف آن مهار مسکو و دفاع از ناتو و شرکای اروپایی است که ممکن است پرزیدنت ولادیمیر پوتین بکوشد کاری با آنها کند که با اوکراین کرده است.»

البته نویسندگان این مطلب به «کاری که روسیه با اوکراین کرده» اشاره ای نمی کنند، به این دلیل که این عبارت پوششی است برای کودتای ترتیب داده شده از سوی امریکا که دولت دست نشانده امریکا را در کیف بر سرکار آورد. سپس این رژیم به مردمان شرق اوکراین حمله کرد، به این دلیل که آنها از پذیرش کودتای مورد حمایت امریکا علیه رییس جمهورشان که به شکل دمکراتیک انتخاب شده بود و پذیرش زیرپا گذاشته شدن فرهنگشان امتناع کردند. و زمانی که امریکاییان می گویند که «پروگرامی برای یک جنگ را ندارند»،  پس جنگ های جاری در اوکراین و سوریه، نابودی یوگسلاوی و لیبیا جز بخشی از جنگ آنها علیه روسیه نباشد، چه می تواند باشد؟

سپس مقاله به «وخامت روابط بین امریکا و روسیه و اقدامات تهاجمی و ستیزه جویانه مسکو علیه کشتی های جنگی امریکا در فضاهای بین المللی اشاره می کند. این نیز یک کد است، به این معنا که روسیه به ما اجازه نخواهد داد آنها را در بالتیک، اوکراین، سوریه یا هر جای دیگر به کلی کنار بزنیم.»

این مقاله تایید می کند که آماده سازی ها برای جنگ با قوت ادامه دارد و آماده سازی نیروهای ناتو در شرق اروپا را با آماده سازی های نیروهای جرمنی پیش از انجام عملیات بارباروسا- حمله غافلگیرانه نازی ها به اتحاد جماهیر شوروی در 21 جون 1941 – مقایسه می کند. مشابهت های بین این دو هر ماه که می گذرد بیشتر می شود. دولت روسیه با آگاهی کامل از آنچه در جریان است، با شناسایی نزدیک کشتی های رزمی امریکا که وارد بالتیک شده و کالینینگراد، سن پترزبورگ و دسترسی روسیه به اقیانوس اطلس را مورد تهدید قرار داده اند، واکنش نشان داده است. این کشور همچنین سه واحد نظامی جدید را تشکیل داده است که دو تای آنها در برابر جبهه غرب و نیروهای ناتو در شرق اروپا و یکی از آنها در جبهه جنوب واقع شده اند.

همین تازه گی امریکایی ها جنرال ارشد خود در کره، جنرال اسکاپاروتی را به قومندانی نیروهای امریکایی در ناتو منتقل کرده اند و وی را جانشین جنرال بریدلاو ستیزه جو کرده اند. این جابه جایی به هیچ روی طبق روال معمول یا تزئینی نیست، چرا که بریدلاو یک افسر نیروی هوایی بود. اسکاپاروتی که حتی از بریدلاو هم ستیزه جوتر است، یک جنرال رزمی نیروی زمینی با تجربه چندین حمله امریکا به کشورهای مستقل است.

جانشین وی در کره جنرال بروکز نیز یک جنرال رزمی نیروی زمینی است که جانشین عملیات های نیروی زمینی در حمله به عراق بود و همچنین سابقه دخالت در تهاجم امریکا علیه یوگسلاوی، افغانستان و «جنگ با تروریزم» در خاورمیانه – یعنی همان جنگ در عراق و سوریه- را دارد. هر دوی این افراد جنرال های رزمی هستند نه افسران پشت میز نشین. انتصاب آنها حکایت از تشدید اقدامات تهاجمی امریکاییان در شبه جزیره کره و در سرحدات روسیه دارد. در واقع روز چهارم می روز تعیین قومندانی نیروهای ناتو در اروپا، جنرال اسکاپاروتی اظهار داشت که «ناتو باید چابک و هر شب آماده به رزم بماند.» کلمات هشداردهنده ای هستند.

پرزیدنت پوتین در تلاش برای مقابله با فشار مداوم امریکا، روز دوشنبه نهم می خواستار تشکیل یک سیستم امنیتی غیرمتعهد بین المللی برای مقابله با «تروریزم جهانی» شد. منظور او از این حرف روشن نیست. غیرمتعهد از چه نظر؟ یک سیستم غیرمتعهد چه شکل و شمایلی خواهد داشت؟

نباید از یاد ببریم که جنبش غیرمتعهد هنوز وجود دارد. این جنبش که در سال 1961 در بیوگراد توسط نهرو نخست وزیر هند، سوکارنو رییس جمهور اندونزیا، ناصر رییس جمهور مصر، نکرومه رییس جمهور غنا و تیتو رییس جمهور یوگسلاوی تشکیل شد، از خط مشی بینابینی در دو جبهه نیروهای مخالف در به اصطلاح دوران جنگ سرد حمایت می کرد. فیدل کاسترو طی یک سخنرانی در سال 1979 گفت که جنبش غیرمتعهد خواستار اطمینان از استقلال، حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و امنیت کشورهای غیرمتعهد در مبارزه خود علیه امپریالیسم، استعمار، نواستعمار و تمامی اشکال تهاجم، اشغال، سلطه، دخالت و هژمونی خارجی است.» باید اشاره کرد که این اهداف تماما در راستای سیاست های شوروی قرار داشتند، اما با چیزی که امپریالیسم امریکا می کوشید به آن دست یابد یعنی سلطه جهانی، در تضاد کامل قرار داشت.

دولت روسیه حمایت خود را از اهداف بیان شده در سخنرانی کاسترو مکررا اظهار داشت. ایالات متحده نیز مکررا اظهار داشت و ثابت کرد که این اهداف را تحمل نخواهد کرد. از این رو به نظر می آید که احیای جنبش عدم تعهد که در پایان جنگ سرد سمت و سوی خود را گم کرد، می تواند گام مهمی در ایجاد چیزی باشد که پوتین در ذهن دارد؛ یک جنبش عدم تعهد با قدرت نظامی. جنبش عدم تعهد در حال حاضر دارای 120 کشور عضو است. آیا آنها آماده گی پیوستن به روسیه برای ایجاد یک زیرساخت امنیتی مشترک را دارند؟ آیا این چیزی است که پوتین در ذهن دارد؟ پرسش های جالب، احتمالات جالب. اما آیا رهبران این کشورها یا هر یک از آنها تمایل دارد پیش از آنکه فاجعه ای رخ دهد، جرأت از خود نشان دهد و کاری کند؟

منظور پوتین چه شکل دهی یک ابتکار امنیتی مشترک با این کشورها باشد یا فقط با کشورهای بریک، دشوار می توان دریافت که بدون یک ایدئولوژی مشترک، چگونه این کشورها می توانند در کنار هم قرار گیرند. اما در این صورت شاید امروز وجود یک ایدئولوژی مشترک ضرورتی نداشته باشد و تنها به یک ترس مشترک نیاز باشد. پرزیدنت پوتین فرد بسیار هوشمندی است و شاید ایده ای ملموس را برای پیشبرد این امر در ذهن داشته باشد. ولی می توانیم امیدوار باشیم که چنین است. کاری جز امیدواری از دست ما برنمی آید. برای اینکه وقتی در سخنرانی نهم می خود می گوید «تروریزم به تهدیدی جهانی تبدیل شده است» این را نیز می داند- و همه ما نیز می دانیم- که در واقع دارد می گوید ایالات متحده به تهدیدی جهانی تبدیل شده است.

روشن است که «تروریست هایی» که جهان با آنها روبه روست نیروهای نیابتی امریکا هستند که تلاش دارند جهان را در جهت منافع امریکا بی ثبات کنند. نبرد علیه «تروریست ها» در حلب، در واقع جنگ علیه نیروهای امریکا در سوریه است. دیگر هیچ کس خود را با عبارت مبهم «تروریست ها» فریب نمی دهد. حمله نیروهای امریکا به سوریه ظرف چند هفته گذشته این را به خوبی روشن کرده است که زمینه لازم را برای چیزی کلان تر فراهم می آورد. پوتین وقتی در سخنرانی اش می گوید «معیارهای دوگانه و سهل گیری کوته بینانه نسبت به کسانی که تقویت کننده پلان های جنایی تبهکارانه جدید هستند، غیرقابل پذیرش است» همین موضوع را در ذهن دارد. این اشاره می تواند به طور خاص به اتحاد ناتو و امریکا باشد.

دعوت به ایجاد یک «سیستم امنیتی غیرمتهد» را به این شکل نیز می توان تفسیر کرد که سازمان ملل و نقش آن در قوانین بین المللی و تحکیم صلح جهانی دیگر هیچ جایگاهی ندارد. هر سال که می گذرد از دست رفتن جایگاه سازمان ملل و همراه با آن قوانین بین المللی بیشتر می شود؛ امریکا و متحدانش با هر دوی این ها با بی اعتنایی رفتار می کنند.

می توانیم انتظار داشته باشیم که بعد از انتخابات امریکا اوضاع فقط بدتر شود. دو نامزد احتمالی ریاست جمهوری امریکا هر دو به یک اندازه «بازگرداندن عظمت امریکا» یا سلطه بر جهان را در سر دارند. از آنجا که آنها در راستای منافع نخبگان حاکم هیچ راه حل منطقی را برای مردم امریکا و جلوگیری از افول اقتصادی و گسست اجتماعی روزافزونی که امریکا با آن دست به گریبان است ارائه نمی کنند، جنگ تنها راه پیش روی آنهاست.

زمان آن است که کنفرانس باندونگ جدیدی برگزار شود: کنفرانسی که پیش درآمد جنبش عدم تعهد بود و سال 1955 در باندونگ اندونزیا برگزار شد؛ کنفرانسی که در آن کشورهای آفریقایی و آسیایی مهمان پرزیدنت سوکارنو بودند. کشورهای عضو یک اعلامیه ترویج صلح و همکاری جهانی را به تصویب رساندند که شامل پنج اصل نهرو بود: احترام دوجانبه به تمامیت ارضی و استقلال دیگر کشورها، عدم تهاجم دوجانبه، عدم مداخله دوجانبه در امور داخلی، برابری و مزایای دوجانبه، همکاری مسالمت آمیز. این اصول باید از نو احیا شوند و در پرتو واقعیت در قالب یک سیستم امنیتی مشترک بین المللی از نوعی که پرزیدنت پوتین پیشنهاد می کند تجسم پیدا کند.

چرا که به قول هارولد پینتر برنده جایزه نوبل ادبیات در سخنرانی دریافت جایزه خود: «ایالات متحده به سازمان ملل، قوانین بین المللی یا مخالفان منتقد هیچ اعتنایی نمی کند، چرا که از نظر این کشور، این ها چیزهایی بی مصرف و بی ربط هستند.» او یک بار از من پرسید «چگونه پیش از آنکه همه ما را بکشند باید آنها را وادار کرد که به این چیزها اعتنا کنند؟» واقعا چگونه؟ پرسش این است.

نوشته: کریستوفر بلک[1]

لطفا نشر دهید ...
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on PinterestShare on RedditShare on TumblrEmail this to someone

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
آخرین اخبار