افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : اخبار, خبر ویژه, مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : سه‌شنبه, 2 ژوئن , 2015 لینک کوتاه خبر :

چقدر به جلو رفته و چقدر به عقب برگشته ایم!

امیدواری مردم این بود که بعد از تشکیل حکومت به اصطلاح وحدت ملی و ایتلاف دو جناح رقیب ” تحول و تداوم” و ” اصلاحات و همگرایی” به رهبری داکتر اشرف غنی و داکتر عبدالله اوضاع امنیتی و اقتصادی کشور بهتر شود، غافل از اینکه آمریکاییها آب دیگی را داغ کرده اند که منفعت های بی شمار خودشان در آن خواهد پخت.

 

این را به آسانی می توان از نحوه جنگ خارجی ها در کشور ما علیه طالبان دانست که بسیار شبیه کارتون تام و جری یا همان موش و گربه است. به کمی دقت می توان فهمید این جنگ سیزده سال که به ملت ما تحمیل شده، چيزي نيست مگر يك نمايش تلويزيوني. با این تفاوت که در کارتون تام و جری كسي كشته نمي‌شود، ولي در این جنگ خون بسیاری فدایی خواسته های سلطه طلبانه مقام های کاخ سفید می شود.

 

در كارتون تام و جري، يكي بدون ديگري بي‌هويت مي‌شوند به اين معني كه تام همان‌قدر به جري وابسته است كه جري به تام، و هرگز اين دو نمي‌خواهند كه يكديگر را از ميدان بيرون كنند. تام در موجوديت جري، هويت خود را به‌دست مي‌آورد و همين طور جري در موجوديت تام.

 

در عين حال كه هر دو در پي زيان رساندن به يكديگرند، ولي نمي‌خواهند كه واقعاً يكديگر را بكشند و يا از صحنه بيرون كنند. گاه تام به كمك جري مي‌آيد و همين‌طور گاهي جري به كمك تام؛ ولي همين‌كه يكديگر را از مخمصه ا‌ي بيروني نجات دادند، باز به دنبال هم مي‌افتند.

 

به راستی جنگ در کشور ما، جنگي ا‌ست كه پايان ندارد؛ ولي در عين حال، جنگي مسخره و شوخي‌آميز نیز است؛ جنگي كه يك طرف، هويت خود را در موجوديت طرف مقابل مي‌بيند و نشان می دهد که این جنگ هرگز در راستاي اهداف مقدس و انساني نیست.

 

راندن طالبان از کجا به کجا صورت می گیرد. یک روز در جنوب و شرق و روز دیگر در شمال و غرب. به بیان دیگر چند صباحی آن ها را به تفریح و هوا خوری روان می کنیم و پس از یک تعطیلات مختصر باز آش همان است و کاسه همان!

 

اگر گفته شود نیروهای نظامی داخلی در این طرح مشترک تجربه زیادی ندارند و از علم و دانش لازم برای پی ریزی به اصطلاح یک مبارزه همه گیر و همه جانبه برخوردار نیستند تا بتوانند حملات طالبان و اکنون شبه نظامیان داعش پوش را خنثی کنند، ولی قطعا این سخن را درباره یکصد و پنجاه هزار نظامی خارجی در طی سیزده سال نمی توان گفت.

 

البته شاید طالبان پاکستانی هم بدشان نمی‌آید که با این موش ‌و گربه‌بازی‌ها قدرتی نشان دهند و ضعف دولت اشرف غنی را در شکست دادنشان به اثبات برسانند و هر از چند گاهی امتیازی از رییس جمهور جدید بگیرند و البته زهر چشمی!

 

اين نگاه اثبات می کند که كه غرب در منطقه، اهداف کلانی را پیگیری می کند و مبارزه با تروریزم و طالبان و داعش تنها یک بهانه است و بس.

هرچند معلوم نيست كه تام و جری صحنه‌ي افغانستان، نهایت مقصودشان چیست و چه زماني به اهداف خود نايل مي‌آيند؟ اما سخن اصلي اينجا است كه بر خلاف كارتون تام و جري، جنگ در کشور ما هر روز بیشتر از پیش قرباني مي‌گيرد و بيشترين قرباني اين جنگ هم مردم افراد غیر نظامی هستند؛ مردمي كه از سال‌ها به اين‌سو در انتظار آرامش و امنيت اند و مي‌خواهند كه به حداقل رفاه و سعادت دست پيدا كنند.

 

درباره برقراری امنیت و نابودی طالبان نیز در دولت فعلی تنها در حد حرف شعار وجود دارد و عمل وجود ندارد. گلایه ما از آمریکا یا طالبان و یا حتی جامعه جهانی نیست که در این بازی هر که فکر خود بوده است، گلایه ما از دولتمردان افغانستان است که چرا اقدام چشمگیری انجام نمی دهند.

بدون شک اگر دولت جدید قصد ایجاد اصلاحات امنیتی داشت، اوضاع اکنون متمایز از دولت کرزی بود، ولي دولت به دليل علايق قوم‌محورانه و قدرت‌مدارانه نه تنها نمی تواند منافع ملي كشور را مدون كند، بلكه خود گاهی در برابر آن اقدام كرده و كشور را به‌جاي اينكه به سمت آرامش و امنيت هدايت كند، به بحران‌آفريني و فرقه‌گرايي سوق داده است.

 

هرچند اگر از حق نگذریم افغانستان 2015 هرگز با افغانستان 2001 قابل مقایسه نیست. ما خیلی چیزها را به دست آورده ایم و در عوض بسیاری از ارزشها و عناصری که می‌توانست ما را مدیریت و رهبری کند از دست داده ایم. اگر دموکراسی و ارزش‌های آن به صورت نسبی و کم و بیش در ظاهر رونما شده است، در عوض بسیاری از ارزش‌های درون دینی که می‌توانست ما را به گسستن زنجیرهای مريی و نامريي که بر دستان این ملت بسته شده است، یاری کند، را از دست داده ایم.

 

سخت است که باور کنیم ما فقط به دست آورده ایم و برد یکسر از آن ما بوده است، سخت است که چشم ها را ببندیم و از یاد ببریم که بسیاری از خانه ها قربانی داده اند و غبار دردی عمیق بر صورت کودکانی نشسته است که شاید تا آخر عمرشان در انتظار بازگشت پدرهاشان نشسته باشند. خانه هایی که ویران شده در کنار بلند منزل هایی که ساخته شده، سیلی تلخی است که بر صورت ادعاهای کاذب ما همواره نشانی از خود به جای گذاشته است، فقط اندکی واقع بینی لازم است تا باور کنیم که ما راه زیادی را به جلو و مایل ها به عقرب برگشته ایم.

 

حال باید دید که در این بازی موش و گربه افغانستان که تام و جری از بازی سیاستمدارانه بازیگران آن شرمنده شده اند، برد با چه کسی بوده است؟! و چه زمانی این بازی خاتمه می یابد تا مردم افغانستان ببینند بعد از این بازی چه به سر خود و کشورشان آمده است؟

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار