افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : اخبار -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : سه‌شنبه, 22 می , 2012 لینک کوتاه خبر :

سوالاتی که در نشست شیکاگو بی پاسخ ماند!…

 اجلاس دو روزه سران كشورهای عضو سازمان پیمان آتلانتیك شمالی (ناتو) یكشنبه و دوشنبه در شیكاگو برگزار شد که وضعیت ادامه حضور نیروهای نظامی ناتو در افغانستان بعد از سال 2014، تصمیم گیری درمورد اجرای طرح سامانه موشكی ناتو در اروپا، همكاری های مشترك نظامی ناتو با دیگر كشورها و ضرورت كنترل تسلیحات نظامی از موضوعات مطرح در این اجلاس دو روزه بود.

این نشست برای افغانستان که به دنبال دریافت کمک های مالی بود و برای اعضای ناتو که نوعی رها شدن از گرداب افغانستان را دنبال می کنند،حائز اهمیت بود. اما بیشتر خواسته های آمریکا اهمیت داشت تا بتواند از ناتو به عنوان یک ابزار برای پیشبرد منافع و اهداف توسعه طلبانه خود استفاده نماید.

آنچه اینجا برای مردم ما اهمیت دارد این است که دولتمردان افغانستان در این نشست برای افغانستان چه کردند؟ آیا منافع کشور ما در این کانفرانس مد نظر گرفته شد؟ آیا پلان و برنامه روشن و واضحی برای چند سال اخیر افغانستان، طرح ریزی شد، یا اینکه باز هم هرکس به هرکس است و هرکه هرکار خواست می کند؟

سخنان رئیس جمهور در این نشست را اگر شنیده و یا دیده باشید، جز تشکر بابت پذیرایی و غذاهای خوشمزه، همان درخواست های مالی گدا صفتانه، التماس برای ماندن خارجی ها در افغانستان و ادامه حمایتشان، برادر خواندن طالبان ناراضی و دوست و برادر گفتن پاکستان هیچ چیز دیگری نبود. همان سخنانی که در کانفرانس های قبلی هم مطرح شده بود.

اما در این نشست چندین سوال بی پاسخ ماند، بدون اینکه حتی هیات افغانستانی حاضر در کانفرانس به ذهنشان هم خطور کرده باشد! البته تقصیر دولتمردان افغانستان هم نیست. بیچارگان در تحیر و تعجب این همه زرق و برق فرو رفتند و به این فکر بودند که چگونه چنین مکانی در کابل فراهم کنند. همین سیر در خیال و رویا هم سبب شد تا از مطرح کردن این سوالات غافل بمانند.

اختلاف کشورها برای زمان خروج نظامیان ناتو از افغانستان یکی از این سوالات است. سران ناتو برغم اختلاف های موجود با برخی كشورها از جمله فرانسه تاكید داشتند كه سال 2014 از كشور ما خارج خواهند شد و نیروهای امنیتی افغانستان از اواسط سال 2013باید مسوولیت تامین امنیت داخلی را بر عهده بگیرند.

اینكه در صورت خروج زودهنگام نیروهای فرانسوی از افغانستان، نظامیان چه كشوری جایگزین نیروهای فرانسوی خواهد شد و همچنین اینكه این عقب نشینی چه تاثیری در تصمیم دیگر كشورها خواهد داشت از ابهام های نشست شیكاگو بود، كه پاسخی به آن داده نشد. البته شاید بتوان گفت این ابهام را باقی گذاشتند تا بهانه ای باشد برای حضور برخی دیگر از کشورها در افغانستان به جای نظامیان فرانسه.

اینكه چه تعداد نیروی نظامی خارجی بعد از سال 2014 باید در افغانستان باقی بمانند و كار آنها در كشور ما دقیقا چه خواهد بود از دیگر سوالات مهمی است كه نشست شیكاگو پاسخی برای آن نداشت و مردم ما هنوز نمی دانند که تا چه سالی چه تعدادی نظامی خارجی در افغانستان حضور خواهند داشت؟
از دیگر سوالات مبهم اجلاس شیکاگو، نقش کشورهای همسایه در تثبیت اوضاع افغانستان است. متاسفانه به نقش با اهمیت همسایگان در امور افغانستان هیچ اشاره ای نشد، در حالی که می توانست کمک شایانی به تامین امنیت و ثبات در کشور ما داشته باشد.

استفاده از سلاح های شیمیایی، فسفری، میکروبی توسط نیروهای نظامی آمریکا در جنگ افغانستان، از موضوعات های مهمی بود كه در اجلاس شیكاگو مورد غفلت قرار گرفت و به هیچ عنوان به این موضوع مهم و حساس پرداخته نشده است. چرا که افغانستان تبدیل به آزمایشگاهی برای این سلاح های آمریکایی شده است.

اما سوال مهمی که به آن پاسخ داده شد و برای کرزی و هیات همراهش مهم بود، میزان کمک مالی این کشورها به افغانستان است. در این اجلاس هزینه ارتش افغانستان طی ده سال از سال 2014 به بعد، رقمی معادل چهار و یک دهم میلیارد دالر پیش بینی شد.

محترم کرزی تقبل کرد 500 میلیون دالر آن را از محل خزینه دولت افغانستان بپردازد. آمریکا نیز پرداخت دو میلیارد دالر را متقبل شد. آلمان 190 میلیون دالر، انگلیس صد میلیون دالر در سال و ایتالیا سیصد و شصت میلیون یورو طی سه سال، از مجموع این مبلغ را نیز متعهد شدند. اما باز هم مشخص نشد که هر کدام در چه بخش این هزینه را مصرف خواهند کرد؟ حتی میزان دخل و تصرف دولت افغانستان در این کمکها نیز معلوم نشد و هنوز کسی نمی داند که این دولتها خودشان این بودجه را هزینه می کنند یا وزارت مالیه افغانستان؟

به هر حال ما امیدواریم که این نشست برای افغانستان مفید واقع شود!!!

 

 

 

 

افغان پیپر

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار