بخش : اخبار -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : چهار شنبه, 12 نوامبر , 2014 لینک کوتاه خبر :

وابستگی رسانه ها به غرب تا کی ادامه دارد؟

رسانه های که اتهام وابستگی سیاسی بیرونی را از خود رد می نمایند فراموش نکنند که تمامی شان به ارتکاب جرم پخش فرهنگ بیگانه که مغایر منفعت ملی و خلاف ارزشهای انسانی و اسلامی است متهم هستند.

 

 

در آستانه تشکیل کابینه جدید دولت وحدت ملی، که قرار وزیران جدید معرفی شوند و احتمالا وزیر اطلاعات و فرهنگ نیز جابجا خواهد شد، نگاهی داریم به میزان وابستگی رسانه های تصویری، که در زمان حکومت حامد کرزی به اوج خود رسید:

 

پیش از این اتهاماتی از جانب امنیت ملی افغانستان مبنی بر وابستگی های مالی و سیاسی رسانه های تصویری افغانستان به کشورهای خارجی مطرح شد و رسانه های که مورد اتهام قرار گرفته اند ضمن رد صریح این اتهام، خواستار ارایه اسناد و مدارکی که دال برمجرمیت شان باشد گردیدند.

 

مساله رد اتهام وابستگی سیاسی و رسیدگی به اسناد و مدارک اثباتیه جرمی برمی گردد به مقامات عدلی و قضایی کشور که در مطابقت به قوانین و مقررات نافذه کشور به آن عمل می گردد.

 

ولی بیایید وابستگی این رسانه ها را به کشورهای خارجی از نظر اخلاقی و فرهنگی که نهایت خطرناک و کشنده است مورد مطالعه قرار دهیم و به مثابه شهروندان کشور خویش که حق داریم اظهار نظر منصفانه را در مورد نشرات این رسانه ها داشته باشیم سخن به میان آریم و آن این است که آیا نشر برنامه های مبتذل و غیر اخلاقی رسانه های تصویری مانند نشر آهنگ های برهنه و مغایر ارزشهای اسلامی و انسانی و پخش فیلم های هنری خارجی و دارای صحنه های احساسات برانگیز شهوانی مخصوصا محصول سینماهای هالیود و بالیود وابستگی اخلاقی و فرهنگی بیگانگان نیست؟

 

و نیز نشر اخبار مدهش و وحشت زا آن هم در صدر اخبار رسانه به مثابه نشر و پخش فرهنگ خشونت و دهشت نیست؟

و آیا با فرهنگ اسلامیت و افغانیت سازگاری دارد؟

 

و یا هم نشر سریال های کشورهای بیگانه که هیچ پیامی به جز اشاعه فرهنگ بت پرستی و اعتقاد به غیر از خدای یکتا، تعمیم مفاسد اخلاقی و تزلزل روابط مقدس خانواده ها، تشویق به فحشا و گسترش روابط نامشروع جنسی، حتی با محارم، ترغیب جوانان به فرار از منزل، سرکشی از مقررات وضع شده اخلاقی و اسلامی در جامعه و دهها مرض مهلکی که خطرات آن به مراتب بزرگتر و مدهش تر از وابستگی سیاسی رسانه ها به بیگانگان است.

 

زیرا حل وابستگی سیاسی به سادگی و با تادیب فرد وابسته مقدور و متصور است. ولی آنچه در اذهان و افکار عامه درج می گردد، علاج آن نه تنها دشوار بلکه در مواردی ناممکن می شود.

 

رسانه های که اتهام وابستگی سیاسی بیرونی را از خود رد می نمایند و یا هم آن عده رسانه های که مورد اتهام قرار نگرفته اند فراموش نکنند که تمامی شان به ارتکاب جرم پخش فرهنگ بیگانه که مغایر منفعت ملی و خلاف ارزشهای انسانی و اسلامی است متهم هستند که باید به آن پاسخ دهند.

 

اگر پاسخ این باشد که مدرک عایداتی و جذب بیننده و علاقمند را از این مجرا جستجو می نمایند، باید بدانند که از نظر اخلاقی و اسلامی هرنوع عاید و مفادی که اساس و مبنا اش حرام باشد خودش نیز حرام بوده و استفاده از آن پیگرد شرعی و قانونی دارد و می باید از آن اجتناب گردد.

 

به هرحال اعتقاد مردم افغانستان این است که اگر در مورد وابستگی سیاسی و منابع مالی رسانه اسناد و شواهد موثقی وجود ندارد، برائت شما در دستگاه عدلی و قضایی که اساس حکم آنها را موجودیت اسناد و شواهد دال بر مجرمیت تشکیل می دهد، تضمین است ولی وابستگی فکری و فرهنگی شما با بیگانگان همچو آفتاب روشن است.

 

گفته مردم افغانستان این است که رسانه های محترم تصویری، صوتی و چاپی افغانستان مطابق رسالت و وظیفه که مطابق قانون اساسی و سایر قوانین نافذه کشور دارند، نشرات نمایند و برنامه های خود را مطابق اقتضاء و شرایط اخلاقی و اجتماعی افغانستان عیار سازند و جوانان را دعوت به زندگی مسالمت آمیز و دور از خشونت خانوادگی و مشکلات اخلاقی دعوت نمایند تا عوایدی را که از این مجراء بدست می آورند حلال باشد و نیز بار مسوولیت های دنیوی و اخروی از شانه ها در پیشگاه خداوند و هم ملت افغانستان مرفوع گردد.

 

هرچند که بارها و بارها این موضوع را مطرح ساختیم و برخی از علما که هنوز دین خود را به دنیا نفروخته اند، این مطلب را به مسوولان گوشزد کرده اند، ولی اوضاع بدتر شده که بهتر نشده است ظاهرا امر از جای بلندی به این رسانه ها حکم شده و یا دالرهای کشورهای غربی ضداسلامی، بسیار شیرین و چرب تر از آن هستند که بخواهند این بزرگواران را به یاد آخرت بیندازد.

 

که امیدواریم دولت وحدت ملی که از ابتدا دم از اصلاحات زده ، به این موضوع نیز رسیدگی جدی نماید.

گزارش تصویری
پربازدیدها
آخرین اخبار