افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : اخبار, تحلیلی, سیاسی -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : دوشنبه, 30 ژانویه , 2017 لینک کوتاه خبر :

نارضایتی سران حزب جمعیت از ساختارحکومت

حزب جمعیت

اخیراً خواستۀ تغییرساختارسیاسی نظام از ریاستی به پارلمانی، توسط سران جمعیت اسلامی بیشتر مطرح می شود…

 

مدتی است که نخبگان سیاسی افغانستان در دو صف مجزّا تعدادی طرفدار نظام ریاستی متمرکز و برخی نیز طرفدار نظام پارلمانی غیرمتمرکز شده‌اند.

 

در جبهۀ طرفداران پارلمانی شدن افغانستان، اکثراً سران حزب جمعیت اسلامی به چشم می‌خورند.

 

داکتر عبدالله عبدالله رییس اجراییه، از بدو امضای توافقنامۀ حکومت وحدت ملی با رییس جمهور اشرف غنی بر عملی شدن این توافقنامه پافشاری می‌کرد؛ اما تاکنون در راستای تعدیل قانون اساسی گامی برداشته نشده است.

 

اخیراً خواستۀ تغییر ساختار سیاسی نظام از ریاستی به پارلمانی، توسط سران جمعیت بیشتر به چشم می‌خورد که در تازه ترین مورد در سالگرد شهدای سالنگ ولایت پروان، یونس قانونی و داکتر عبدالله عبدالله  بر ناکارآمدی نظام ریاستی در افغانستان تأکید کردند.

 

گفته می‌شود که در حکومت وحدت ملی، بخشی از نظام حکومت وحدت ملی تحت نظر داکتر عبدالله عبدالله است، با این وجود سران حزب جمعیت نسبت به نقش و نفوذشان در نظام نگران هستند و به تکاپو افتاده‌اند.

 

تأثیرپذیری بخش‌های مهم نظام در افغانستان از دولت، منجر شده تا کنترول عزل و نصب‌ها و تصمیم‌های مهم در کشور توسط تیم ریاست جمهوری صورت گیرد و همین مسأله از گذر افول قدرت تاجک‌ها در دولت، به نگرانی‌ها و تنش‌های درونی حزب جمعیت منجر شده است.

 

یکی از دلایل چرخش زیاد عطامحمد نور رییس اجرایی حزب جمعیت و مذاکرۀ جنجال برانگیزش با رییس جمهور نیز مبتنی بر همین عامل است؛ در حالی که عطامحمد یکی از حامیان اصلی تیم اصلاحات و داکتر عبدالله عبدالله در سومین انتخابات ریاست جمهوری و از منتقدین سرسخت اشرف غنی بود.

 

طی دوسال گذشته، بارها عطامحمد نور در جلسات حزبی از سمبلیک بودن نقش ریاست اجرایی افغانستان در مقایسه با نقش و صلاحیت‌های ریاست جمهوری اعتراض کرده بود.

 

مسأله به همین موارد ختم نمی‌شود؛ عبداللطیف پدرام نمایندۀ بدخشان در ولسی جرگه نیز، چندی قبل طی سخنرانی در این جرگه از جایگاه تاجکان در ساختار قدرت پرسید و رهبران سیاسی را متهم به معامله گری و بازی با سرنوشت تاجک تبارها کرده بود.

 

 

تمرکز قدرت در نظام ریاستی که پلان اصلی آن در کنفرانس بن جرمنی بنا شد، فضای محدودی را برای بازیگران غیرپشتون ایجاد کرده و حضور یک بازیگر جدید می‌تواند به کمرنگ شدنِ نقش یک بازیگر دیگر منجر شود؛ امری که با حضور جنرال عبدالرشید دوستم در مقام معاون اولی ریاست جمهوری، نارضایتی داکتر عبدالله عبدالله و عطامحمد نور رقیب حزب جنبش ملی در شمال کشور را رقم زد.

 

تکاپوی اشخاصی مانند یونس قانونی برای جلوگیری از انحطاطِ بیشتر حزب جمعیت و تضعیف نقش تاجک‌ها در ساختار سیاسی افغانستان، از همین رهگذر منتج به خواست‌های مداوم برای تغییر نظام کشور شده است.

 

ایتلاف شمال در آغاز شکل گیری نظام پساطالبان در افغانستان، با داشتن چهره‌های قدرتمندی همچون جنرال قسیم فهیم و برهان الدین ربانی توانست نقش انکارناپذیری را در کنفرانس بن ایفا کند و چند وزارتخانۀ مهم را در ساختار جدید من‌حیث سهمیۀ قوم تاجک به ثبت برسانند.

 

اما اشرف غنی به گفته برخی کارشناسان، برای ضربه زدن به ایتلاف شمال علاوه بر به محدودیت صلاحیت‌های قصر سپیدار، توانسته با کمک حامیان غربی‌اش حساب‌های مالی عطامحمد نور در بانک های خارجی را مسدود کند و برای مذاکره او را تحت فشار گذارد.

 

قانون اساسی کنونی افغانستان، سیزده سال پیش با توافق بر نظام ریاستی تصویب شد که انتخاب نوع نظام مبتنی بر پایان دادن به جزایر قدرت، تصمیم‌گیری‌های ملی و افزایش حضور سیاسی در میان احزاب و جریان‌ها بود.

 

در انتخابات ریاست جمهوری در سال 1393، افغانستان به لبه پرتگاه نزدیک شد و دیری نخواهد گذشت که موعد جدید انتخابات ریاست جمهوری فرا رسد. تا اینجای کار برای سران جمعیت محرز شده که هرقدر زمان بگذرد و هیچ اقدامی برای تغییر نظام از ریاستی به پارلمانی صورت نگیرد، آن‌ها بازندۀ میدان خواهند بود.

 

ولی هنوز مشخص نیست که آیا نظام ریاستی فعلی، ظرفیت و آماده گی لازم برای تغییر نظام به سوی پارلمانی شدن را دارد و آیا برنامۀ مشخصی برای تغییر نظام پلان شده است یا خیر؟

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار