بخش : اخبار, خبر ویژه -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : یکشنبه, 23 نوامبر , 2014 لینک کوتاه خبر :

قرارداد امنیتی علت نا امنی ها است

چون قرارداد امنیتی به شورا آمده است، نا امنی ها را ایجاد می کنند تا به مردم تلقین کنند که ما مجبور هستیم قرارداد امنیتی را امضا کنیم تا از ناامنی جلوگیری کنیم. امضای این قرارداد نیز از وطن فروشی های این حکومت است.

 

مجلس نمایندگان در یک تصمیم عجولانه تایید امضای قرارداد امنیتی با آمریکا را به جلسه علنی امروز یکشنبه موکول کرد. در همین حال حمله کننده های انتحاری هر روز کابل را آماج حملات خود قرار دادند. معاون اول ریاست جمهوری در یکی از این رویدادها خودش را به محل حادثه رسانده تاکید کرد، افرادی که برای حلقات استخباراتی در افغانستان کار می کنند به زودی شناسایی و دستگیر خواهند شد. معاون اول ریاست جمهوری گفت که تاخیر معرفی کابینه و کار سرپرست وزرا بر وضعیت امنیتی تاثیر منفی گذاشته است. چگونه انتحاری ها به کابل می رسند و چرا حملات انتحاری پس از روی کار آمدن حکومت وحدت ملی افزایش یافته است؟

 

بلقیس روشن عضو مجلس سنا در برنامه «فراخبر» گفت: ناآرامی ها و انتحاری هایی که امروز در افغانستان صورت می گیرد ادامه ی جنگهایی است که در طی این 30 سال بوده است. به حکومت جدید نمی توانم بگویم حکومت وحدت ملی، بیشتر آن را خیانت ملی می دانم. چرا که تا حالا به مردم نشان داده است که جز خیانت و جنگ و کشتار مردم به خاطر قدرت چیز دیگری به ارمغان نیاورده است. موضوع انتحاری ها و ناامنی ها همانطور که جناب دوستم گفته است، توسط استخبارات خارجی و یا داخلی به کشور می آیند جالب اینجا است که دوستم جرات این را ندارد که بگوید آنها چه کسانی هستند. مطمین هستم که آنها را می شناسند چرا که آنها مردم عادی نیستند. آنها بر موترهای زرهی و ضد گلوله و شیشه دودی سوار می شوند و به راحتی به هر مرکزی که می خواهند می روند. مردم عادی به آسانی نمی توانند از این مراکز مهم امنیتی بگذرند.

 

وی عنوان کرد: گمان بر این می رود که این افراد از اطرافیان دو تیم حکومت هستند که قبل از هر انتحاری به هم اخطار می دهند و به خاطر به دست آوردن قدرت خودی نشان می دهند. رییس جمهور هم به جای اینکه مشکلات داخلی را حل کند، کابینه را معرفی کند، والی ها رامشخص کند و مساله ی کابل بانک را حل نماید، علاقه ی زیادی به سفرهای خارجی دارد. سفرهای خارجی هم بیشتر بر این اساس است که کدام یک از این دو رهبر می توانند سهم بیشتر بگیرند. به طور مثال سفربه پاکستان چه دستاوردی داشت؟ جز اینکه بایک فرد خونخوار به نام فضل الرحمان ملاقات کرد و او هم در حضور رییس جمهور جنگ در افغانستان را جایز دانست.

 

خانم روشن بر وضاحت علل نام امنی ها تاکید کرده افزود: واقعیت های افغانستان از روز هم روشن تر است. حکومت در سه قوه از ریاست جمهوری گرفته تا قوه ی مققنه و قوه ی قضاییه، دست نشانده های آمریکا و پاکستان و حتی دیگر کشورها هستند. اشرف غنی خود، تربیت شده آمریکاست همچنین داکتر عبدالله و دیگران عمرشان در پاکستان و دیگر کشورهای دخیل در افغانستان گذشته است. حزب اسلامی هم که در جنگ با مردم افغانستان هستند، با کمال تاسف نیم بیشترشان در ارگ ریاست جمهوری و ولسوالی ها بر سرقدرت هستند. حتی طالبان نیز که مخالفان مسلح کشور هستند در همه جا، از مدارس دینی گرفته تا ادارات دولتی جای دارند.

 

وی افزود: اینها کسانی هستند که در30 سال جنگ افغانستان مستقیماً دخیل بوده اند. همانهایی که در جنگهای داخلی مخصوصاً سالهای 71 تا 75 دخیل بودند. اینها همان کسانی هستند که به خاطر خشنودی پاکستان اردوی ملی افغانستان را منحل ساختند. همان کسانی هستند که در سه دوره ی جنگ افغانستان حضور داشتند. این گروه ها همه در افغانستان زندگی می کنند. همین که کوچکترین اختلافی بین شان به وجود آمد، اخطار می دهند که گروه دیگر را رسوا میکنند و نتیجه همین ناآرامی هاست که در آن مردم عادی و بیچاره قربانی می شوند.

 

این عضو مجلس سنا پیرامون اینکه چرا انتحارگران دستگیر می شوند اما مجازات نشده و آزاد می گردند گفت: هر کدام از این گروهها دوسیه های بسیار بزرگی در پاکستان دارند به همین دلیل آنها نمی توانند برای پاکستان کار نکنند. این افراد انتحارگر دستگیر می شوند اما مجازات نمی شوند و زود آزاد می شوند، دوباره به میدان جنگ می آیند و کارشان را ادامه می دهند. دلیل آن هم پیشتر گفته شد که اینها در تمام بخش های حکومت جای دارند. از مجلس نمایندگان گرفته تا مجلس سنا معلوم شد که چندین نفر جاسوس وجود دارد اما هیچ کس آن را افشا نکرد. افراد دستگیر شده آزاد می شوند چون اگر به دستور پاکستان عمل نکنند، تهدید پاکستان مبنی بر اینکه کارهایشان افشا می شود، کارساز بوده و افراد دستگیری آزاد می شود.

 

بلقیس روشن ادامه داد: تا وقتی این افراد در حکومت باشند مردم افغانستان روی آرامش را نخواهند دید. چرا که بچه های خودشان در همان کشورهای حامی شان بسر می ببرند، از رییس جمهور گرفته تا افراد رده ی پایین تر، خانواده هایشان در افغانستان زندگی نمی کنند، آنها از فروش خون مردم افغانستان در امن و امان در کشورهای خارجی زندگی، تحصیل و خوش گذرانی می کنند.

 

وی در پایان گفت: حکومت جرات ندارد که دوست و دشمن کشور را مشخص کند. چرا که اکثریت افراد در هر جایگاه افغانستان متهم به جنایت، جاسوسی هستند و برای رسیدن به قدرت به هر معامله ای دست می زنند. شخص ریاست جمهوری دست نشانده ی آمریکاست. حکومت، طالب را مخالفان سیاسی می خواند چون طالب را آمریکا می سازد. چون قرارداد امنیتی به شورا آمده است، نا امنی ها را ایجاد می کنند تا به مردم تلقیقن کنند که ما مجبور هستیم قرارداد امنیتی را امضا کنیم تا از ناامنی جلوگیری کنیم. امضای این قرارداد نیز از وطن فروشی های این حکومت است.

گزارش تصویری
پربازدیدها
آخرین اخبار