بخش : اخبار, مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : دوشنبه, 10 نوامبر , 2014 لینک کوتاه خبر :

غرب آزادی زنان ما را به چه منظور می خواهد؟

غرب در حالی دم از تساوی حقوق زن و مرد در جامعه سنتی افغانستان می زند، که خود پس از گذشت چند قرن هنوز به دموکراسی واقعی نرسیده، هنوز در غرب به زنان تجاوز می شود، هر روز خشونت و حمله به زنان افزایش می یابد.

وزارت داخله افغانستان هفته پیش 200 افسر پولیس زن را برای آموزش‌های بیشتر به ترکیه فرستاد که اعزام این تعداد از افسران زن به خارج از افغانستان تاکنون بی‌سابقه بوده است.

روابط فرهنگی افغانستان و ترکیه مدرن به صورت رسمی با امضای نخستین قرارداد فرهنگی بین دو کشور در اول ماه مه سال 1921 میلادی آغاز شد که بر اساس آن ده‌ها دانشجو و از جمله چند دختر در سال 1923 برای آموزش‌های عالی به ترکیه اعزام شدند.

این افسران از سراسر کشور انتخاب و برای یک دوره آموزشی چهار ماهه به ترکیه اعزام شدند. علت افزایش تعداد پولیس زن و اکنون اعزام آنها به خارج از کشور، افزایش جرم و فساد در بین زنان افغانستان مطرح شده زیرا در بسیاری از موارد مداخله پولیس مرد مشکل ساز می شود. هرچند که طی ماه های اخیر گزارشاتی از آزار و اذیت پولیس های زن در محیط کاری توسط همکاران مرد نشر شده است به ویژه که متاسفانه این بانوان پولیس دسترسی به مستراح و سرویس بهداشتی جداگانه نیز ندارند.

اما آنچه در این مطلب قصد داریم به آن بپردازیم این موضوع است که براساس گزارش سازمان دیده بان حقوق بشر تعداد زنان و دخترانی که به علت جرایم اخلاقی زندانی می شوند در چند سال اخیر به طور چشمگیری افزایش یافته است .

بنا به گفته ی يكي از مقامات ارشد امور زندان‌هاي کشور، در حدود يك چهارم زندانیان زن كشور به اتهام قتل به حبس در زندان محكوم شده‌اند و بعضا مجبوران کودکان خود را نیز در محیط زندان نگه دارند. سرقت و قاچاق مواد مخدر، ازدواج اجباري و اختلاف ميان زنان و همسرانشان علت رواج قتل و ديگر جرايم ميان آنان است.

اما دلیل اصلی این افزایش ارتکاب جرم زنان کشور چیست؟ چرا که قبلا نیز این مسایل مطرح بوده اما خبری از قتل و افزایش خشونت نبوده است.

ابتدا باید تصریح شود اوضاع زنان امروز نسبت به زمان طالبان بسیار بهبود یافته به نحوی که در حال حاضر زنان زیادی در ادارات دولتی کار می کنند، بخشی از اعضای شورای ملی کشور را زنان تشکیل می دهد و در عین حال فعالیت های اجتماعی زنان نیز نسبت به گذشته افزایش یافته است و این جریان نسبت به دوران طالبان که زنان حق بیرون شدن از خانه را نداشتند ، پیشرفت قابل ملاحظه ای می باشد، هرچند باید اوضاع بسیار بهتر از این گردد.

ولی نکته قابل توجهی که در این میان به وجود آمده است، دلسوزی های توطئه گرانه غربیها در مورد زنان می باشد. بارها مشاهده شده است که غربیها برای رسیدن به اهداف شوم خود، نقشه تساوی حقوق زن و مرد در افغانستان را مطرح نموده اند و سعی در اجرای آن در کشور ما را دارند.

باید گفته شود غرب در حالی دم از تساوی حقوق زن و مرد در جامعه سنتی افغانستان می زند، که خود پس از گذشت چند قرن هنوز به دموکراسی واقعی نرسیده، هنوز در غرب به زنان تجاوز می شود، هر روز خشونت و حمله به زنان افزایش می یابد.

سوال این است که چرا غربیها می خواهند تجربه ای که خود به آن نرسیده اند را به ما تحمیل نمایند؟ آنان آزادی زنان را به چه منظور می خواهند؟ آیا واقعا به فکر حقوق زنان هستند یا به دنبال منافع بیشتر؟!

امروزه در جهان غرب با اينكه حدود یک قرن است كه نداي حقوق و تساوي زن و مرد را سر داده‌اند در عين حال جنايت و ظلمشان به زن از زمان‌هاي جاهليت كمتر نيست. بنام تساوي زنان را با حقوق ناچيز به كارخانه ها مي‌كشانند. زنان را به كارهاي سخت واداشته كه اين خود باعث پر كردن جيب سرمايه داران غربي و فرسوده كردن جسم و روح زنان گرديده، بنام آزادي او را از منزل كه محل تربيت كودك بود به مراكز فساد كشاندند تا با جذب مشتري منبع درآمد هنگفتي براي صاحبان اين مراكز شوند.

بنام آزادي و تساوي از وجود زن براي فروش لوازم آرايش و لباس‌هاي كارخانه‌هايشان و نيز ساختن فيلم‌ها و جذب كردن مردم مخصوصا جوانان به سينما استفاده كردند تا با اين روش‌ها در كسب و تجارت خود موفق‌تر باشند و سود كلاني به جيب بزنند و به نام ازادي و به نام انتخاب، كه دختر شايسته و نمونه سال انتخاب مي‌كنند، با چاپ عكس‌هاي عريان در ابعاد مختلف در مجله‌ها و روزنامه‌ها از وجود آنها استفاده مي‌كنند تا به اين طريق مشتري بيشتري براي خود جذب كنند.

آیا غربیها از مطرح کردن این تساوی در جامعه افغانستان ، باز به فکر منافع خود می باشند؟! بر همگان معلوم است که شیوه زندگی غربیها و مردم افغانستان بسیار متفاوت است. در غرب زن عین یک مرد کار می کند و در حالیکه با یک مرد ازدواج می کند که از هم جدا زندگی می نمایند. یعنی نظام خانواده در غرب معنا ندارد. اکنون هم که به فکر شوم ترویج همجنسگرایی و ثبت رسمی این عمل قبیح و شنیع افتاده اند.

در حالیکه مقدس ترین بنیاد در اسلام نظام خانواده است. لذا غربیها قصد دارند تا با این شعارهای دلسوزانه نظام خانواده را در افغانستان مثل غرب از بین ببرند تا در آینده به منافع شخصی خود برسند.

برخی از افراد به اصطلاح روشنفکر غربی افغانستان که هزار متاسفانه برخی از رسانه های تصویری نیز با آنها همراه شده اند، باید بدانند که اسلام بهترین الگوی تساوی زن و مرد را چهارده قرن پیش بیان نموده است. اسلام اصل مساوات انسانها را درباره زن و مرد نيز رعايت كرده است . اسلام با تساوي حقوق زن و مرد مخالف نيست ، با تشابه حقوق آنها مخالف است . تساوي غير از تشابه است . تساوي ” برابري” و تشابه “يكنواختي” است یعنی زن مثل یک مرد کار کند ، زحمت بکشد، در حالیکه جسم و روح او بسیار لطیف تر از کارهای سخت و بعضا نامناسب می باشد. اسلام هرگز امتياز و ترجيح حقوقي و ارزشي براي مردان در مقايسه با زنان قایل نيست گرچه با توجه به ملازم حق و تكليف ممكن است به دليل تكاليف بيشتري كه آن هم براساس استعدادهاي متفاوت زن و مرد بر عهده مردان گذاشته است گاه اختيارات بيشتري نيز قایل شده است.

همین توطئه غرب و نشر این افکار فاسد و غیر انسانی توسط برخی رسانه های صوتی و تصویری وابسته به غرب، سبب شده تا برخی زنان جامعه سنتی کشور ما فکر کنند که افغانستان اروپا و آمریکا است و باید برای رسیدن به تساوی حقوق بین زن و مرد تلاش کنند، قربانی دهند و به قتل برسانند تا به آنچه که شایسته یک زن آزاد است، برسند. غافل از اینکه اهدافی پشت پرده در جریان است که در فوق به برخی از آنها اشاره کردیم.

به هر حال این وظیفه وزارت امور زنان، وزارت معارف، وزارت اطلاعات و فرهنگ، وزارت داخله، شورای علما و بخصوص و به ویژه رسالت رسانه های صوتی و تصویری است که این مطلب را به همه زنان و مردان افغانستان هشدار دهند که غرب هیچگاه دلسوز ما نبوده و با مطرح کردن این توطئه، قصد رسیدن به مقاصد شوم خود را دارد.

 

گزارش تصویری
پربازدیدها
آخرین اخبار