افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : اخبار, خبر ویژه, مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : شنبه, 23 می , 2015 لینک کوتاه خبر :

دستاوردهای هشت ماهه حکومت وحدت ملی

وقتی به مردم مراجعه شود می دانیم که مردم ازحکومت وحدت ملی راضی نیست و مردم حق دارد زیرا منطق مردم این است که حکومت و نخبگان سیاسی برای زندگی مردم چه کرده است؟ مردم واقعا مشکل دارد و ازحکومت انتظار دارد که به مشکلات رسیدگی نماید عمده ترین گرفتاری های مردم امنیت، فقر و بیکاری است مردم برایش مهم نیست که در مناسبات خارجی چه کارهای صورت گرفته است تنش زدایی بین افغانستان و پاکستان صورت گرفته و حکومت در پنج حلقه سیاسی که برای اصول سیاست خارجی تعریف کرده چه اقداماتی انجام داده است اینها برای مردم مهم و حتی قابل درک نیست. مردم امنیت می خواهند که می بینیم امنیت مردم دچار مشکل شده است. مردم کار و نان می خواهند که متاسفانه وجود ندارد و به همین دلایل است که مردم از حکومت ابراز نارضایتی می کنند.

 

حکومت کارهای ملموس و مرتبط به زندگی مردم را باید انجام دهد و باید اذعان داشت که این گونه اقدامات کم ترصورت گرفته است. از این مساله که بگذریم حکومت در عرصه های بنیادین کارهای مهمی را انجام داده است و همین کارها، اساس تفاوت بین دو حکومت فعلی و قبلی را نشان می دهد. در حکومت حامد کرزی مناسبات افغانستان با خیلی کشورها و متحدان افغانستان خراب شده بود اما در حال حاضر افغانستان با متحدان بین امللی خود هیچ مشکلی ندارد. روابط افغانستان با غرب و همسایگان خیلی عالی است و اگر بهبود مناسبات صورت نمی گرفت معلوم نبود که وضعیت ما با سیاست های پیشین که رییس جمهور کرزی راه انداخته بود چه می شد. برخی از این مشکلات ریشه در همان زمان دارد و یک مساله آنی و خلق الساعه نیست. ما با پاکستان وضعیت را بسیار خراب کرده بودیم و همین حالا هم افرادی هستند که به شدت به دنبال تنش و جدال و مناقشه با دولت پاکستان هستند و می بینیم که تفاهمنامه امنیتی با پاکستان را چقدر علم کرده و آن را خیانت ملی اعلام کرده اند. در حالی که به خوبی می دانند که ما نمی توانیم برای همیشه با پاکستاان بعنوان یک همسایه زندگی خصمانه، تنش آلود و توام با دشمنی را دنبال نماییم. آنها خوب می دانند که در جدال ابدی با پاکستان این ما هستیم که آسیب می بینیم زیرا که آسیب پذیری ما خیلی زیاد است.

 

من فکر می کنم طرفداران تنش و جنگ با پاکستان اشتباه می کنند این خیلی بهتر است که حکومت ما با دولت پاکستان روابط خوب و دوستانه داشته باشد. این درست است که پاکستان همسایه خوبی برای افغانستان نبوده ولی ممکن نیست که این بدی را با بدی پاسخ داد و جبران کرد. حکومت فعلی به نظرسیاست خوبی را در قبال پاکستان و دیگر همسایه گان درپیش گرفته است. تنش زدایی و همکاری های امنیتی برای ضربه زدن به تروریزم کاری درستی است ما باید با همسایه خود رفتارخوب داشته باشیم و در این جهت باید پیشگام باشیم هیچ اشکالی ندارد که بخاطرمنافع خود گامهای خوب و مثبت برداریم و از حکومت پاکستان نیزانتظارات و اقدامات مشابه را داشته باشیم. انتظارهای مثبت و خوب با رفتارخوب و مناسب امکان دارد. همه می دانیم که افغانستان در موقعیتی قرار ندارد که کشوری او را ببلعد و بخورد افغانستان لقمه ای نیست که به راحتی از گلوی کسی پایین برود.

 

مخالفان بهبود روابط با همسایگان و پاکستان باید بدانند که افغانستان هیچگاهی خلوتگاه و حیات خلوت برای کشوری نمی شود. حکومت وحدت ملی در این عرصه کارهای خوبی را انجام داده و تنش زدایی بین افغانستان و پاکستان صورت گرفته و البته باید این مساله بصورت جدی دنبال شود.

 

از پاکستان که بگذریم در عرصه های بین المللی هم اقدام های حکومت وحدت ملی قابل ستایش است در حال حاضر افغانستان روابط بسیارخوب و دوستانه ای با غرب و آمریکا برقرارکرده است. این روابط به ما خیلی کمک کرده است. آقای اتمر مشاور امنیت ملی در گفتگوی با مجلس سنا گفت: روزانه دوازده میلیون دالر برای نیروهای امنیتی هزینه می کنیم و این بخاطر همان امضای پیمان امنیتی است. این درست است که اگر این سند امضا نمی شد دیگر متحدان افغانستان به افغانستان کمک نمی کرد زیرا دلیلی برای این کار را نداشت. روزانه مبلغ دوازده میلیون دالر به نیروهای امنیتی کمک صورت بگیرد این مبلغ برای افغانستان فوق العاده است البته برای هرکشوری این مبلغ در عرصه امنیتی فوق العاده می باشد افغانستان که هیچ چیز ندارد و 13 سال حکومت ما نتوانست با کمک های بین المللی کاری برای افغانستان انجام دهد و کارهای زیربنایی صورت نگرفت افغانستان به شدت احتیاج به کمک های خارجی در همه ساحت ها به خصوص در ساحت امنیتی دارد. این یک دستاورد است.

 

در سال 2013 در نشست شیکاگو سران ناتو فیصله کردند که سالانه مبلغ چهار میلیارد و یک صد میلیون دالر به حکومت افغانستان در عرصه های امنیتی کمک صورت بگیرد و حالا این کمک با سیاست های خوبی که افغانستان با متحدانش در پیش گرفته است انجام می شود. شما فرض کنید که ما این سیاست را نداشتیم و پیمان را امضا نمی کردیم و به صورت کج دار و مریض با متحدان تان رفتارمی کردید معلوم نبود که این کمک ها را برای نیروهای تان دریافت می کردید برخی می گویند که نه این طوری نیست آمریکا مجبوراست که این کمک ها را به افغانستان داشته باشد چون منافع شان ازافغانستان در معرض خطر می باشد یعنی انیکه افغانستان پول زور دریافت می کند. عین همان قضیه که در یک درامه خواندیم کسی بنام بامشاد از مردم پول می گرفت وقتی پرسید که پول چی می گیری وی می گفت پول زور. کسی به افغانستان پول زور نمی دهد. کمک ها به دلیل مناسبات دوستانه و همکاری انجام می شود و این به نفع مردم افغانستان می باشد.

 

شک نداشته باشیم که اگر این کمک ها به نیروهای امنیتی ما نرسد آن وقت سرنوشت اردو و پولیس بدون کمک و معاش چه خواهد شد. در حال حاضر با این همه مساعدت ها باز هم می بینیم که در معرض فشارهای بسیار شدیدی قرار گرفته ایم هر روز خبر از تلفات نیروهای امنیتی را داریم ابعاد تلفات بسیار بالا رفته است. این گزارش که در هر هفته 330 نفر از نیروهای امنیتی ما کشته می شود خبر بسیار تکان دهنده است. با این وضع ما بشدت احتیاج به حمایت های خارجی داریم و بدون همکاری ناتو و آمریکا ارتش و نیروهای امنیتی خود را نمی توانیم نگهداریم. این حرف که یک وقت رییس جمهورکرزی گفته بود که اگر آمریکا و ناتو بما کمک نمی کند ما از روسیه تدارکات و امکانات خود را دریافت می کنیم این یک شوخی بیش نیست هیچ قدرتی در حال حاضر نمی تواند بدیل کمک های غرب شود.

 

در حال حاضر افغانستان میزبان وزیرداخله روسیه است. سفر ایشان را چگونه ارزیابی می کنید؟ مقام های روسیه بارها گفته اند که انتقال جنگ از جنوب به شمال کشور برنامه ریزی شده می باشد این برنامه ریزی را که کرده و منظورشان از این سخن چه هست و چه کشوری را مسوول انتقال جنگ از جنوب به شمال افغانستان می داند؟

 

البته این بحث در محافل سیاسی و خبری افغانستان خیلی جدی طرح شده است. در داخل کشور هم گروه های و افرادی هستند که از این مساله نیز گذشته و مدعی هستند که مقام های حکومت و دولتی در انتقال نیروهای داعش و طالب از جنوب به شمال دست دارند. داکتر عبدالله رییس اجرایی حکومت وحدت ملی به شدت این مساله را رد کرد و گفت کسی اصلا درذهنش راه ندهد که مقام های دولتی نیروهای طالب و داعش را از جنوب بشمال منتقل می کنند این حرف بی معنا است حکومت علیه خود نمی جنگد و ایشان در مورد کشورهای که متحد افغانستان هستند. نیز تاکید داشت که متحدان ما هم این کار نکرده و نمی کنند.

 

هیچ یک از مقام های حکومت وحدت ملی این حرف را قبول ندارند که مقام ای دولتی در انتقال دشمن از جنوب به شمال نقش دارند. آقای اتمر مشاور امنیت ملی هم در نشست استجوابیه سنا تاکید داشت که مدرکی دال براین که سازمان های و یا کشورهای تروریست ها را از جنوب بشما منتقل کرده باشد وجود ندارد وی تاکید داشت که شش و هفت گروه تروریستی در شمال کشور جابجا شده و هرکدام برنامه های خاص خود را دنبال می کند وی اشاره کرد که لشکر طیبه برنامه دارد که از طریق نورستان و ولایات شرقی به کشمیر نفوذ نماید جنبش ترکستان شرقی برای چین و ایالت سانکیان برنامه دارد و به همین ترتیب حزب اسلامی ازبکستان و گروهای چچنی و عربی هر کدام نقشه های برای نفوذ در قلمروهای ازسرزمین افغانستان را درسرمی پروراند آقای اتمر مدعی است که این گروها تهدید جهانی و امنیت جهانی را به خطر انداخته اند. همان گونه که در بحث قبلی اشاره کردم آقای اتمر اشاره بحضورگسترده گروهای تروریستی دارد ولی هرگز به این مساله اشاره نمی کند که سازمان ها و یا کشورهایی در پشت این قضایا قرار گرفته است.

 

مقام های روسیه با صراحت می گویند: انتقال جنگ ازجنوب بشمال برنامه ریزی شده است و سازمان های استخباراتی کشورها می خواهند امنیت کشورهای آسیانه میانه و قلمرو روسیه را به خطراندازند البته این حرف و دید گاه برمی گردد به یک مساله زیربنایی تر و آن تقابلی است که در سطح جهانی بین روسیه و آمریکا و متحدانش بوجود آمده است. من باید به این نکته اشاره کنم که گرچه وضعیت جهان بکلی تغییر کرده و دیگر ما نمی توانیم آن تعریف چهاردهه پیش را داشته باشیم نظام بین الملل کاملا تغییر کرده است ولی از سویی هم ما نمی توانیم منکر رقابت ها و حتی خصومت های کشورهای شرق و غرب باشیم.

 

عرصه و ساحت های گوناگون و جوددارد و نمی شود مناسبات را بگونه یک دست مورد بررسی قرارداد بعنوان مثال آمریکا و چین دو قدرت بزرگی اقتصادی و سیاسی است و این دو کشور سرمایه گذاریهای بی حسابی دارند و شاید بخاطر همین تعامل و کارها و سرمایه گذاری مشترک هست که به منافع هم دیگر ضربه وارد نکند اما میزان همکاری اقتصادی آمریکا و روسیه معلوم نیست و من نمی دانم که این دو کشور در حال حاضر چه قدر همکاری های تجاری و اقتصادی شان را توسعه داده اند. خبرهای در مقایسه با توسعه همکاری آمریکا و چین را درمورد روسیه و آمریکا نداریم و فکر می کنم این دو کشور چندان همکاری در عرصه های اقتصادی ندارند. در عرصه های دیگر که خیلی واضح است آمریکا و شوروی نه تنها که همکاری ندارند بلکه منافع امنیتی و سیاسی و به قلمروهای یک دیگر ضربه وارد می کنند مثلا دراکراین آمریکا و روسیه درحدی درگیری نیابتی با هم منازعه دارند. در سوریه همین گونه من با گفته همکارانم موافق نستم که روسیه و آمریکا در جاهای با هم دوست و درجاهای با هم درگیر هستند. آمریکا و روسیه درهیچ جای از دنیا با هم همکاری امنیتی، سیاسی ندارند اینکه روسیه در مورد تحرکات تروریست ها با دیده شک و تردید می نگیرد و می گویند این کار برنامه ریزی شده است این حرف خیلی واضح است که منظورشان ازاین موضع و سخن غرب و متحدانش می باشد.

 

برای روسیه خیلی واضح است که بگوید فعالیت های تروریست ها در شمال کشور برنامه ریزی شده و از سوی سازمان های استخباراتی منطقه و فرامنطقه این کارصورت می گیرد و هدف شان ایجاد درد سر و تهدید منافع امنیتی روسیه و متحدانش می باشد. شایعاتی و جود دارد که سازمان های استخباراتی کشورهای آسیای میانه با سازمان استخبارات روسیه نشستهای فوق العاده داشته تا درمورد تحرکات تروریست ها درشمال کشور برنامه مشترک داشته باشد.

 

یک منبع مطلع به من گفت که آنها هزیته مقابله با تروریستها را نیز تعیین کرده اند چیزی درحدود پانصد میلیون دالر برای مقابله با تروریست ها را درنظرگرفته اند و این هزینه قراراست که بین شان سهمیه بندی شود. وی می گفت روس ها گفته است که این هزینه را عمدتا با ید کشورهای آسیای میانه پرداخت نمایند. همین دیروز اخباری داشتیم که تحرکات بسیار گسترده ای را روس ها در مرزهای مشترک تاجیکستان و افغانستان راه انداخته اند. افسران اطلاعاتی و نیروهای نظامی روسیه در مرزهای مشترک فعالیت های شان را شروع کرده اند. همه اینها دال مرکزی است که نگرانی روس ها از حضور تروریست ها چندین برابر شده اند و حالا که وزیر داخله روسیه درکابل آمده نوع گفتگوهای پشت پرده شان برای ما معلوم نیست ولی این مساله را می توان حدس زد که دو کشور، نوع مطالبات و همکاری های شان را روی میزمی گذارند. این برای کابل خیلی مهم است که روس ها در برابر درگیری که در مرزها وجود دارد، چه نوع همکاری با افغانستان را در پیش می گیرد و از سویی روس ها خیلی علاقمند است که بدانند که افغانستان در سرکوب و مهار تروریست ها در شمال کشور چه برنامه های دارد. این نگرانی را هم می خواهد برطرف نماید که حضور تروریست ها در شمال چرا به این پیمانه گسترش یافته و روایت و قرایت افغانستان از این ماجرا چیست؟

 

برای توضیحات بیشتر جایگاه قانونی کمیسیون عالی نظارت به تاریخ های منظوری و تقرری ها رییس و اعضای کمیسیون اشاراتی داشته باشم و بعد برای تان شرح خواهیم داد که برنامه کمیسیون چیست و تا حالا چه کرده ایم و در آینده چه خواهیم کرد. در تاریخ 27/8/ 1393 پیشنهاد کمیسیون که شامل 18 عضو و کارمند و 19 اجیر و کارمندان خدماتی می شود، کمیسیون عالی نظارت.

 

طی پیشنهاد شماره 117 مورخ 27/8/93 ازسوی ریاست اجراییه محترم داکتر عبدالله به مقام ریاست جمهوری داکتر صاحب محمد اشرف غنی ارسال می شود. ریاست جمهوری در تاریخ 19/9/1393 طی حکمی شماره 399 ساختار تشکیلاتی کمیسیون عالی نظارت را منظور می کند. البته شما می دانید که به دلیل فراهم شدن مقدمات کار و معرفی اعضای کمیسیون عالی نظارت که 11 عضو دارند و یک رییس، کمی با تاخیر کارمان شروع گردید و حالا کارها را شروع کرده ایم گرچه تعداد اعضای ما تکمیل نشده است و منتظر هستیم که ریاست محترم اجرایی، اعضای باقی مانده را معرفی و مقرر نمایند دفاتر ما به صورت نسبی فعال شده است.

 

ما البته همان گونه که می دانید زیرنظر ریاست اجرایی کارهای مان را پیش می بریم کمیسیون خاص اصلاحات انتخاباتی هم تمامی گزارش های شان را به ریاست اجرایی می دهد و این ریاست اجرایی است که فیصله ها و مصوبه های کمیسیون خاص اصلاحات انتخاباتی را به شورای وزیران می برد و جرح تعدیل در شورای وزیران صورت می گیرد. کمیسیون عالی نظارت هم زیرنظر ریاست اجرایی کار می کند.

 

و اما پر سیده اید که تا بحال چه کارهای را کرده ایم اعضای کمیسیون درنشستهای خود، در چهارچوب موافقتنامه حکومت وحدت ملی و ضماییم آن ابتدا طرزالعمل کاری خود را تهیه کرده است و این طرزالعمل کاری ازسوی کمیسیون تهیه و مسوده آن نهایی گردید طرزالعمل کاری کمیسیون که شامل ساختار و اهداف می باشد در پنج فصل و پانزده ماده ترتیب یافته است و حالا دراختیار ریاست محترم اجرایی گذاشته شده با تایید مقام ریاست اجرایی مبنایی کار ما همین طرزالعمل کاری خواهد بود. ما دراهداف کمیسیون، کارهای مان را که بعد تحقیقی و نظری دارد را درسه فاز دسته بندی کرده ایم.

 

فاز اول جمع آوری اطلاعات از کارکردهای حکومت در چهارچوب موافقتنامه است این کار به این معنا است که ما می خواهیم بدانیم که کارهای انجام شده تا چه حدی با روح موافقتنامه هم خوانی داشته است و درچه مواردی نقض و تخلف سرزده است. جمع آوری اطلاعات و هماهنگ ساختن آن با مفاد موافقتنامه از عمده ترین اولویت های کاری ما هست. فاز دوم دسته بندی و تهیه گزارش به مقام های حکومت وحدت ملی می باشد ما در گزارش های خود بگونه مستند خواهیم گفت که موافقتنامه در این موارد به درستی نقض شده و دراین موارد عملی شده است و از مقام های خواهان عملی و اجرایی شدن موافقتنامه می شویم. مرحله و فازسوم ازکارما اطلاع رسانی به مردم می باشد یعنی این کار در وقتی انجام می شود که بکلی مایوس ازعملی شدن موافقتنامه شویم در آن صورت این حق مردم است که بدانند برسرموافقتنامه چه گذشته است.

 

با توجه به این نکات که اشاره کردم خبرنگار تلویزیون جوان نیز ازما پرسیده بود که شما درچه مرحله قرار دارید و چه قدر مواردی را شناسایی کرده اید که موافقتنامه نقض شده است من البته به مجری تلویزیون گفتم و حالا به شما هم عرض می کنم که ما در مرحله گرد آوری اطلاعات هستیم و هنوز به فاز دوم که تهیه گزارش به مقام های باشد نرسیده ایم دلیل مساله هم این است که ما کارمان را تازه شروع کرده ایم و وقتی زیادی نمی شود. شما می پرسید که سقف زمانی برای فازهای کاری تان تعیین و تعریف کرده اید و یانه ؟ بله ما برای هرمرحله سقف زمانی درنظر گرفته ایم و ما برای ابد در یک مرحله و یا دو مرحله نمی مانیم سقف زمانی برای جمع آوری اطلاعات همان شش ماه خواهد بود و بعد تهیه گزارش به مقام های و امید واریم به مرحله سوم که اطلاع رسانی به مردم باشد نرسیم یعنی اینکه موافقتنامه بخوبی اجرایی شود.

 

و سوال آخر شما اینکه این موافقتنامه چند درصد عملی شده است را به این گونه توضیح می دهم. اجازه دهیم از کلمه درصدی اجتناب نماییم من مساله را به صورت گراف عملیاتی و اجرایی طرح می کنم شما اگر گرافی را درنظر بگیرید که چند عرصه داشته باشد. در این گراف در عرصه های پیشرفت صورت گرفته است و تقریبا به مرحله صد رسیده است مثلا گراف کابینه، نهایی شده و گراف ولایات هم خوب بوده گراف ریاست های مستقل و گراف سفارتخانه ها و جنرال کنسولگری ها و… هرکدام به صورت متناوب رشد کرده است و در مواردی هم بسیار عقب مانده ایم.

 

محمد ناطقی

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار