بخش : اخبار -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : پنجشنبه, 20 نوامبر , 2014 لینک کوتاه خبر :

جان مردم برای مسوولان محترم ارزشی ندارد!

درست است که تاجران پُر طمع پاکستانی برای سهم گیری از بازار 800 میلیون دالری دارو در افغانستان، هم رشوتهای کلان می دهند و هم کالای تقلبی و بی کیفیت خود را وارد دواخانه های کشور ما می کنند، اما این موضوع از بی کفایتی مسوولان وزارت صحت و عدم وجود قانون مناسب در کشور ما است.

 

با آغاز فصل سرما و شیوع بیماری های زمستانی نظیر سرماخوردگی، آنفلوآنزا و… شهروندان کشور از تشخیص نادرست امراض از طرف داکتران و فروش ادویه تاریخ گذشته در دواخانه ها شکایت دارند.

 

آنان از تشخیص نادرست داکتران در شفاخانه ها و لابراتوارها شکایت دارند و می گویند: عدم تشخیص بیماری ها از طرف داکتران و کیفیت پایین ادویه‌ جات موجب شده که برخی از مراجعین روزانه با پرداخت پول های گزاف به کشورهای همسایه سفر نمایند و این در حالی است که مسوولین وزارت صحت عامه می گویند: آنان بر عملکرد شفاخانه ها و دواخانه ها نظارت دارند.

 

یک نهاد ناظر مبارزه بر فساد اداری در افغانستان در گزارش تازه خود اعلام کرده که فساد باعث شده نیمی از بازار داروی کشور حاوی محصولات وارداتی غیرقانونی باشد که مهمترین علت آن نظارت ضعیف بر بازار دارو می باشد به نحوی که نبود نظارت صحیح در نقاط مختلف کشور زمینه‌ساز آن شده که تعداد زیادی شرکت‌ها به تولید و واردات داروی بی‌کیفیت بپردازند.

 

براساس یافته این گزارش، حدود ۶۰ درصد داروهای وارداتی از پاکستان به صورت ویژه برای مصرف در بازار افغانستان تولید می شود. از ۴۵۰ شرکت خارجی که در اداره داروسازی وزارت صحت افغانستان ثبت شده، به تعداد ۲۵۰ تا ۳۰۰ شرکت به صورت اختصاصی برای بازار افغانستان دارو تولید می کنند. بیشتر این شرکت ها که در پاکستان هستند، در حالی که اجازه ندارند محصولات خود را در پاکستان بفروشند، آن را به افغانستان صادر می کنند.

 

متاسفانه “مشوقهای مالی” از سوی شرکتهای دست اندرکار تولید و واردات دارو به مراجع مسوول، میزان کارآیی نظارت بر بازار دارو را در کشور پایین آورده است که البته باید نقطه‌های ضعف قانونی و نهادی در سیستم نظارتی را نیز از دلایل دیگر ورود دارو بی‌کیفیت به بازار کشور دانست.

 

قانون تدارکات مصوب ۱۳۸۷ چگونگی واردات دارو را به‌خوبی توضیح نمی‌دهد و قانون داروی سال ۱۳۸۶ واردات دارو را “بیش از حد” ساده کرده است از طرف دیگر قرار بوده فهرست داروهای مجاز هر سه سال یک‌بار بازنگری شود، اما با گذشت هفت سال هنوز تجدید نشده، در حالیکه شورای ملی دارو و غذا، هر سال ۵۰ تا ۶۰ قلم دارو را به این فهرست می‌افزاید.

 

کمیته نظارت و ارزیابی مبارزه با فساد در گزارش خود نوشته که اداره داروسازی وزارت صحت قادر نیست که واردات دارو را مدیریت کند، در حالی که محموله‌های بزرگی از دارو وارد کشور می‌شود.

 

دولت باید ضمن محدود کردن واردات دارو، در نهادهای نظارت کننده بر بازار دارو اصلاحات اساسی بیاورد تا موجب ارتقای ظرفیت نظارتی آنها شود. ارزش بازار دارو در افغانستان ۷۰۰ تا ۸۰۰ میلیون دالر است که بخش عمده آن را واردات غیرقانونی، قاچاقی و بی‌کیفیت تشکیل می‌دهد.

 

پنج سال پیش هم گزارشهایی منتشر شد که حاکی از کیفیت پایین و غیرمعیاری داروهای بازار افغانستان بود، اما امین فاطمی وزیر وقت وزارت صحت در یک کنفرانس خبری این گزارشها را رد کرد و گفت: ” افغانستان با مشکل داروهای غیر استاندارد مواجه نیست.” در حالی که همچنان شاهد هستیم نیمی از داروهای وارداتی افغانستان غیرقانونی است.

 

به هر حال موضوع سلامت مردم امری نیست که مسوولان بخواهند سرسری از کنار آن بگذارند. درست است که تاجران پُر طمع پاکستانی برای سهم گیری از بازار 800 میلیون دالری دارو در افغانستان، هم رشوتهای کلان می دهند و هم کالای تقلبی و بی کیفیت خود را وارد دواخانه های کشور ما می کنند، اما این موضوع از بی کفایتی مسوولان وزارت صحت و عدم وجود قانون مناسب در کشور ما است.

 

که امیدواریم این موضوع نیز از دید دولتمردان دولت وحدت ملی نادیده گرفته نشود چرا که جان مردم و صحت و سلامت آنها بسیار ارزشمند است.

گزارش تصویری
پربازدیدها
آخرین اخبار