افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : اخبار -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : سه‌شنبه, 13 دسامبر , 2011 لینک کوتاه خبر :

اربکی ها، دزدان جواز دار حکومت کرزی

این همه اوضاع پیچیدگی فرهنگی، سیاسی مرا واداشت تا بنویسم و از واقعیت ها آنچه که گفتنش برایم ساده است، آنرا بگویم
پلان های وسیع اربکی ساز از جمله رسیدنی به اهداف سیاسی از طرف بیرون مرزی ها بالای حکومت ضعیف تحمیل شده است.

حلقات سیاسی داخلی و خارجی که در نا امنی کشور سهم دارند آنان به نحوی از رییس جمهور برای ایجاد گروه های دزد و غارتگر اربکی، استفاده کرده اند تا باشد به اهداف سیاسی شان برسند.

پاکستانی های خونخوار که بالای مردم حملات می نمایند و از طرف دیگر اربکی ها تهدید، دزدی … را انجام میدهند، همه این سیاست و سیاست بازی ها منشه خارجی دارد و از یک جوی آب میخورد، برای خاسته های سیاسی خویش وضع کشور را به اندازه چون خانه زنبو نا رام ساخته میتوانند. از این موقع خارجی ها استفاده کرده و به مقاصد شوم فرهنگی و سیاسی خویش برسند، دست درجه اول در ایجاد چنین فعالیت ها به همه معلوم است که دشمنی پدری با افغانستان دارد، ولی یک طرف طالب و دیگری اربکی… شاخه های همان دست و جوی هستند که هر سازمان یک خراب کاری را به خود اجاره میگیرد.

پاکستان با بدست آوردن پول به عنوان جنگ علیه دهشت افگنی جیب ها را پر نموده و یک مقدار آنرا نیز دوباره صرف پاشیدن تخم دشمنی، خرابی و تباهی افغانستان میکند. این همه واقعیت های اند که چون پیشگفتار باید گفته شود و به اسناد ضرورت ندارند، واقعیت های است در فکر همه خطور میکند.

هر قدر اربکی دزدی کند در این خاک باقی خواهد ماند، در کشور اقوام که مسلح شوند اول منافع شخص را در نظر گرفته دشمنان فامیلی و شخصی خویش را تهدید و از بین میبرند. پس اربکی سازی کشت تخم دشمنی و جنگ در کشور است، در نتیجه بیگانگان آنرا دَرو و حاصل میگیرند. از دست سیاست های نا درست رییس جمهور، دلم آتش گرفته فقط دودش نمی براید.

با شنیدن حکومت، حاکمیت به یاد روز آفتابی چهار شنبه مورخ 5 اسد افتادم، که از ولایت بدخشان سوار موتر 303 و نفس های راحت میکشیدم. از تخار عبور کرده سه چهار جای افراد را دیدم که مسلح با اسلحه سبک و سنگین، از عقب شیشه به حیرت افتادم تا اینکه از مسافر کهن سال پهلوی خویش پرسیدم که کا کا جان میبخشی اونها کی ها بودند. گفت: اربکی.
در موقعیت میان خان آباد و علی آباد قرار داشتیم و با شنیدن اربکی موتر توسط گروه اربکی که تعداد آنها در عقب تپه کوچک کمین و تعداد آنها در سرک موتر را متوقف نمودند، مواجه شد. تقاضای پول را از مردم کردند که ما خدمت میکنیم به پول ضرورت داریم… در نهایت راننده با گفتگوی زیاد و پرداخت جیب خرچ قناعت آنان را حاصل کرده و جالب این است که مسافر با گرفتن نام اربکی مقابل آنها قرار گرفتیم، میگویند هر که را یاد کردی و با او مواجه شدی بدان که عمرش دراز است.

اگر دولت میگوید که مسوول ویرانی کشور یعنی اربکی سازی نیستیم و معاش را امریکا با آنان میدهد. پس چرا شف شف نی شفتالو نمی گوئید که حاکمیت صلاحیت ندارد و همه قدرت در دست خارجی ها است، تا مردم بی سواد هم بدانند که گپ چی است.

نه امریکا و امریکائیان برای کمک آمده و نه خدمتگار در کشور وجود دارد، امریکا نیز حامی دهشت افگنان است، چرا میترسید، این واقعیت را همه مردم میدانند ولی سیاست مداران هراس دارند از گفتن چنین چیز.
من هم آرزوی آرامی، صلح وثبات را در کشور دارم.

با احترام
طلب الدین غیاثی

منبع: افغان پیپر

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار