افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : اخبار, مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : سه‌شنبه, 2 دسامبر , 2014 لینک کوتاه خبر :

آزادی…

محرومیت از آزادی، موجب عقب ماندگی می شود چون زمانی که تکلیف وضع می شود، زمینه های انتقاد و ابتکار، محدود می شود. بجای توجه به آزادی، به ترسیم خط و نشان های «محدودیت ساز برای آزادی» سعی می شود.

 

ذهنیتی کلیشه ای و پذیرفته شده، جامعه را فرا می گیرد. افراد از کودکی با ذهنیت جزم و ضد آزادی و بیگانه با فرهنگ انتقاد و اعتراض، بزرگ می شوند و نسبت به مسایل، بیشتر تقلیدی برخورد می کنند تا اعتراضی چون اکثریت شئونات زندگی قبل از قبل تعریف شده است و کسی نمی تواند نسبت به آن فرضیه ها و قالب های فکری قبلا ساخته شده، انتقادی داشته باشد، چون برای انتقاد نیستند بلکه برای پذیرفتن اند.

 

جامعه فاقد نقد و پرسش و اعتراض، بستری مناسب است برای عقب گراها و افرادی که تداوم منزلت اجتماعی و منفعت اقتصادی شان را در نبود آزادی فکر و اندیشه می بینند. بدون شک که نسل محق و معترض، بیشتر موجب رفع عقب ماندگی می شود و نسل تکلیف گرا و پیرو، بیشتر موجب تداوم آن.

 

در جامعه ای که افراد در «بایدها و نبایدها» زندگی می کنند، پرسش و دغدغه خاصی نسبت به اوضاع و احوال و مجموعه عواملی که او را احاطه کرده اند هم ندارد. چون بیشتر خودشان را درین دنیا مسافر فکر می کنند. بسیاری مسایلی زندگی را جدی نمی گیرند. تلاش های آینده نگرانه برای زندگی کمتر می کنند. اصولی خاصی برای زندگی دراین دنیا ندارند. بیشتر وقت شان را صرف مسایلی رسیدن به بهشت و نجات از دوزخ می کنند.

 

پس نتیجه می گیریم که با برخورداری از آزادی، جریان تفکر و اندیشه جان می گیرد. افراد متجسس و کاوشگر به بار می آیند. آدم ها به جای توجه به دین، به علم رو می آورند.

 

 

ذبیح فرهنگ

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار