افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : بین الملل -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : شنبه, 12 می , 2012 لینک کوتاه خبر :

روزنامه نگار امریكایی: ما آمریكایی ها به راستی چه هستیم؟!

یك روزنامه نگار و فعال سیاسی امریكایی با زیرسوال بردن رفتار دولتمردان، نظامیان و حتی صاحبان تجارت و اقتصاد این كشور در عرصه بین المللی از آنها پرسید:’ به راستی ما كه هستیم و از دیگران چه می خواهیم؟!’

متن كامل مقاله ‘دان دیوالت’ با عنوان ‘به راستی ما كه هستیم’ كه سایت كانترپانچ آن را منتشركرده، چنین است:

‘… شركت ‘وال مارت’ ما در مكزیك آن رسوایی بزرگ رشوه خواری را به بار آورد و مسئولانش گفتند، ما این طوری نیستیم.

در زندان ابوغریب شكنجه كردیم ولی زندانبان ما گفت: ‘شكنجه مطلوب ما نیست.’

در روستایی در افغانستان 16 زن و كودك را كشتیم و هیلاری كلینتون وزیر خارجه ما گفت: ‘ما این طوری نیستیم.’

در همین كشور مسلمان، قرآن سوزاندیم اما ژنرال جان آلن فرمانده نیروهایمان در افغانستان گفت: ‘ما این طوری نیستیم.’

باز در همین افغانستان، سربازان ما با اجساد قطعه، قطعه شده ستیزه جویان عكس گرفتند و لئون پانه تا وزیر دفاع و كلینتون وزیر خارجه ما هردو گفتند: ‘ما این طوری نیستیم.’

پولیس نیویورك ما در شهر نیوآرك در ایالت نیوجرسی مسلمانان را زیر نظر گرفت و در مورد آن ها جاسوسی كرد، كاری كه رئیس پولیس نیوآرك هم از آن خبر داشت ولی كوری بوكر شهردار ما در نیوآرك گفت: ‘نه، ما این طوری نیستیم.’

در دانشگاه به جمع اعتراض كنندگان صلح طلب حمله بردیم و برای متفرق كردن آن ها از اسپری فلفل استفاده كردیم، ولی در توجیه اقدام خود گفتیم كه استفاده از اسپری فلفل با ارزش های ما سازگاری ندارد و به واقع ما این طوری نیستیم.

والدین فاقد مدرك اقامت را از فرزندانشان كه در آمریكا متولد شده بودند جدا كردیم و باراك اوباما رییس جمهور ما گفت: ‘ما این طور نیستیم.’

اگر ما این طوری نیستیم ، پس به راستی چه طوری هستیم؟!. ما از زمان جنگ ویتنام و حتی وقتی كه 400 زن، كودك و سالخورده را كه همه غیرنظامی بودند در ‘مای لای’ كشتیم باز ویلیام وستمور لند ژنرال ارتش ما در آن كشور ویران شده، گفت ما اینطوری نیستیم.

با نگاهی به فرهنگ خود و شیوه ای كه مردان و زنان ما تحت تاثیر این فرهنگ می جنگند، در اداراتمان كار می كنند و چرخ های اقتصادمان را برای نیل به سود هرچه بیشتر می چرخانند، به سادگی درمی یابیم كه آن ها چه بیشرمانه و بد به خطاكاری هایی مثل این ها كه برشمردم دست می زنند و این كارها را چه عادی انجام می دهند.

مثلا در ارتش ما كه با جنگ به حیات خود ادامه می دهد، پنتاگون سربازانی مطیع و قاتل می خواهد ولی ابتدا باید جوانان را با این آرمانگرایی كه كشتن چیز بدی است بتواند جذب كند، آن گاه آن ها را طبق برنامه از انسانیت تهی سازد و از هركدام یك ماشین كشتار بسازد كه مطیعانه همان كاری را بكند كه یك حكومت امپریالیست می خواهد.

این خالی شدن از انسانیت و تبدیل شدن به یك ماشین كشتار است كه سرباز ما را در افغانستان وا می دارد در فقدان هیچ هدفی كه از این جنگ طولانی می توان انتظار داشت، به جان مردم بی دفاع بیفتد و آن ها را قتل عام كند.

درست همین امر در مورد نیروهای اعمال قانون و پولیس فدرال نیز صادق است. امروز پولیس آمریكا دیگر وظیفه خود نمی داند كه به مردم خدمت كند و از آن ها محافظت نماید. پولیس آمریكا امروز یاد گرفته است كه نظم را حفظ كند و از اموال داراها در مقابل ندارها محافظت كند یعنی در خدمت دولت و ثروتمندان باشد. بنابر این، مردم عامی برای پولیس آمریكا حكم دشمن را دارند كه باید با زور او را به تسلیم واداشت. حتی آن دسته از مردم هم كه به دفاع از حقوق مسلم خود می پردازند نیز برای پولیس آمریكا حكم تهدید را دارند.

ما آمریكایی ها فكر می كنیم كه مشعلدار دموكراسی هستیم و كشتی سرنوشت خود را خود ناخداییم. اما مدت زیادی نمی توانیم خود را از تمام ظلم و خطاهایی كه امپراطوری كاپیتالیسم می كند، بری بشماریم.

وقت آن فرارسیده است كه بفهمیم ما آمریكایی ها هم مسئول خطاكاری و ظلمی هستیم كه دولتمردان، نظامیان و اربابان اقتصاد ما می كنند. ما باید از تظاهر به این كه مقصر نیستیم، دست بكشیم، نظامی گری را در داخل و خارج از آمریكا تمام كنیم و منافع مردم را بر سود خود ترجیح دهیم. اما، این كار از دست طرفداران نظامی گری و سودطلبی ساخته نیست و تنها ما مردم هستیم كه می توانیم كاری بكنیم.

اگر به غیر این عمل كنیم ما آمریكایی ها هم باید بپذیریم كه این رفتار و كردار ما در گذشته است كه نشان می دهد واقعا كه هستیم.’

 

 

 

 

 

افغان پیپر

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار