افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : تحلیلی, خبر ویژه 4 -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : سه‌شنبه, 14 فوریه , 2012 لینک کوتاه خبر :

پس از خروج نیروهایی بین المللی چه خواهیم شد؟! (بخش اول)

سر انجام پس از ده سال نبرد با پدیده هراس افکنی اکنون زمزمه های پایان این راه پر فراز و نشیب به گوش می رسد. نیروهای خارجی خسته از جنگی که آغاز کرده بودند هم اینک به هر وسیله ای دست دراز می کنند تا خود را از این معرکه خارج سازند. ایالات متحده آمریکا در این میان بیش از همه اشتیاق نشان می دهد به این علت که بدهی های سرسام آوری که اقتصاد این کشور را به چالش کشانده است اقتضای این را دارد که با کاهش دادن هزینه های جنگی بار سنگین مالی را که دولت به دلیل سیاستهای نظامی گری خود به وجود آورده را کاهش دهند.

 

و اما شتابی که نیروهای بین المللی برای خروج از افغانستان در پیش گرفته اند منشا بحثهای بسیاری در سطوح مختلف جامعه گردیده است. در سطح رسانه های همگانی و نیز اشارات مستقیم سیاستمداران درجه یک کشور و همچنین عموم جامعه، خطرات ناشی از خروج نیروهای بین المللی به کرات گوشزد می گردد. دغدغه هایی از این قبیل که ممکن است با خروج نیروهای بین المللی نظام موجود به طور کامل دچار فروپاشی گردیده و کشور بار دیگر در کام نظام خشن و دور از انسانیت طالبان فرو رود.

 

البته اگر به دقت اوضاع کنونی را رصد کرده و قابلیتهای نظام موجود را مورد بررسی قرار دهیم این دغدغه ها را تا حد زیادی معقول و منطقی هم خواهیم یافت چرا که حکومت کنونی متاسفانه از فساد جانکاهی رنج برده و از سوی دیگر در طی این مدت طولانی حتی قادر نگردیده است تا هزینه های عادی خود را نیز تامین نماید. از این منظر دغدغه های موجود را بسیار جدی هم خواهیم یافت اما در این باب بجاست که به چند نکته مهم اشاره داشته باشیم.

1-    اول از همه باید پرسید که اصولا چرا ما در طی این ده سال قادر نشده ایم تا منابع لازم برای تامین هزینه های عادی خود را نیز فراهم سازیم آیا می توان در این زمینه تنها ضعف و ناتوانی دولتمردان افغان را عامل دانست و یا ایراداتی جدی را به چگونگی عملکرد نیروهای خارجی نیز می توان وارد دانست.

2-    اصولا تبلیغ و ترویج چنین دغدغه ای خود به عنوان عاملی بازدارنده و منفی عمل خواهد کرد. اگر چنین تبلیغ کنیم در نهایت به جایی خواهیم رسید که جامعه دچار یاس و سرخوردگی کاملی شده و انگیزه را حتی از کسانی که می توانند و می خواهند کاری برای این ملت انجام دهند نیز سلب خواهد کرد. مگر نبوده اند بسیاری از کشورهای جهان که بر اثر آسیبهای جنگ حتی ضربات مهلک تری را نیز متحمل گردیده بودند ولی همانان توانستند در ظرف سالیانی اندک خود را به جای نخستین و حتی رفیع تر برسانند. ما اگر خود را ناتوان تر از تمامی ملتها بر می شمریم توهین بزرگی به خود روا می داریم.

3-    به هر حال پیدا نمودن راه حل هر چه صعب و دشوار باشد، نمی توان به دلیل صعوبت مسیر پیش رو از طی کردن آن سر باز زد و اتکای مطلق به غرب و دراز نمودن دست گدایی به سوی آنان را برگزید. دولتهای غربی نه به خاطر منافع ما اینجا امده اند و نه هم دغدغه ای برای سرنوشت ما دارند و حتی دولت آمریکا به صراحت گفته است که کمکهای خود را در طی سالیان آینده کاهش خواهد داد. از اینرو خواهی نخواهی هم عزت ما اقتضای این را دارد تا از وابستگی موجود خود را رها سازیم و هم اینکه نیروهای بیگانه نه در گذشته و نه از این پس بهایی برای ما قائل نبوده و نیستند ما باید خود چاره ای بیندیشیم.

ادامه دارد…

 

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار