افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : تحلیلی, خبر ویژه 4 -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : شنبه, 31 مارس , 2012 لینک کوتاه خبر :

موسیقی یا هرزگی ؟!

به مناسبت فرارسیدن نوروز 1391 ماه ها قبل در تلویزیون شبکه جهانی آریانا اعلانی نشر می شد که هنرمندان افغانستان در دبی دور هم جمع می شوند و برای بهترین ها جایزه ـ به اصطلاح امروزی ایوارد ـ داده می شود.
ماهم منتظر فرارسیدن چنین روزی بودیم، بالآخره آن لحظه فرارسید و هنرمندان افغانستانی را دیدیم از پیران هشتاد ساله تا بچه های هفت ساله در یک سالون بزرگ دور هم جمع شده بودند.

بعضی از این هنرمندان با چشمان بی نور، رنگ های پریده و حتی در حال احتضار روی تذکره آورده می شدند و برخی دیگر از شوق زدگی سر را از پا فرق نکرده، گویی به هوا پرواز می کردند.

صحنه ها اجرا شد، تشویق ها صورت گرفت، القابی …. به یکدیگر دادند و بالآخره ایواردها هم توزیع شد!

مردم زیادی از گوشه و کنار جهان به مصرف آقای بیات ـ که این نمی دانم این پول را از کجا بدست آورده و چنین سخاوتمندانه ولخرچی می کند؟ ـ جمع شده بودند و اصلا فهمیده نمی شد هنرمند کی است و تماشاچی کدام؟

با افتخار می گفتند موسیقی افغانستان انکشاف کرده! ندانستم که این انکشاف در کدام قسمت موسیقی افغانستان آمده است، در هرزگی ژستها، در موسیقی پرهیاهوی ناهنجار، در اشعار کوچه ای، در لختی و برهنگی، در بیگانگی از فرهنگ اصیل افغانی!؟

ما همه می دانیم که موسیقی افغانستان دارای قواعد علمی، آلات موسیقی شناخته شده، سبک مخصوص، انتخاب اشعار عالی و ژیست ها و حرکات با معنای هنرمندان بود که از دیدن آن همه حظ می بردیم، بخصوص شاه بیت هایی که در میان آهنگ ها خوانده می شد که واقعا آن موسیقی را می توان جان پرور و روح نواز خواند.
به طور نمونه می توان از استاد سرآهنگ، استاد شیدا، استاد قاسم و از نسل بعدی از ناشناس، احمدظاهر، ساربان، احمد ولی، زلاند.. و غیره نام برد، اما متأسفانه بیشترین جوانهایی که امروز از بیکاری به موسیقی به اصطلاح پیشرفته رو آورده اند از قواعد موسیقی آگاهی نداشته و کاستی صدا و هرزگی گپهای شعرگونه خود را در لابلای موسیقی گوش خراش و تهور آور پنهان می کنند و یا این کشور و آن کشور می روند، ده پانزده دختر هرزه دیگر را می رقصانند تا بازهم هرزگی هنر خود را در چرخ دختران کوچه و بازار بپوشانند.

از جمله جوانان به اصطلاح با استعداد که با موسیقی پیشرفته امروزی هنرنمایی می کند جوانی را می بینیم در سنین 15 ـ 17 ساله به خود زحمت کمپوز سازی نداده و یک کمپوز آماده را از بچه های کوچه گرفته می خواند : اوسانه بلوسانه … سی مرغک ده یک خانه ! حالا شما بگویید این موسیقی پیشرفته است؟

دوستان حقیقتا با دیدن تالاری آگنده از ناهمگونهای زیاد بارها آرزو کردم ایکاش افغانستان به عوض اینکه درین سالهای جنگ این قدر خواننده راه گم تولید می کرد، ده فیصد داکتر، انجینیر، استاد دانشگاه، دهقان و کارگر تعلیم یافته می داشت که افغانستان به آنها نیاز دارد نه به این تعداد هنرمند بی هنر …

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار