افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : خبر ویژه 4, مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : پنج‌شنبه, 17 می , 2012 لینک کوتاه خبر :

بازگشت مخالفان به زندگی صلح‌ آمیز از بزرگنمایی تا واقعیت

از آغاز روند صلح از سوی دولت افغانستان و نیروهای خارجی، آمارها و ارقام گوناگونی در زمینه پیوستن شورشیان به این روند از سوی مراجع گوناگون منتشر شده است.
در تبلیغات و فراخوان صلح دولت و ارگان های امنیتی افغانستان نیز تصاویری نمایش داده می شود و نشانگر پیوستن دسته هایی از طالبان و دیگر اعضای گروه های شورشی به روند صلح و زندگی مسالمت آمیز است.
در این شکی نیست که شماری از اعضای طالبان و دیگر گروه های شورشی و تروریستی، مایل به پیوستن به روند صلح و خواهان بازگشت به زندگی مسالمت آمیز هستند؛ اما بنابر محدودیت ها و معذوریت هایی که ممکن است از سوی دوطرف جنگ بر آنان تحمیل شده باشد تاکنون به چنین فرصتی دست نیافته اند و همچنان در تلاش به دست آوردن زمینه برای تحقق آرزوی شان هستند.

با در دستور کار قرار گرفتن روند “ادغام مجدد” از سوی دولت و نیروهای خارجی از چند سال پیش به این سو، اندکی این شرایط فراهم شده و دولت و خارجی ها نیز تا حدودی تلاش کرده اند زمینه های لازم برای زندگی مسالمت آمیز افراد و اعضای بازگشت کننده گروه های شورشی و تروریستی را فراهم کنند و برای آنان در قبال تعهد شان به ترک رویکردهای جنگی و خشونت طلبانه و به زمین گذاردن سلاح های شان، امتیازاتی نظیر پول، اشتغال، مسکن، مصونیت قضایی و… در نظر بگیرند.

براساس گزارش های رسمی این روند از سال 2009 به این سو از سوی نیروهای خارجی روی دست گرفته شده و طی این مدت، مبلغی در حدود 200 میلیون دالر از سوی جامعه جهانی در این راستا هزینه شده است.

با این حال، سوء استفاده هایی نیز از این امر شده است و افرادی بوده اند که نه طالب بوده و نه در فعالیت های تخریبی و تروریستی دست داشته اند؛ اما از امتیازات این روند بهره مند شده اند، شبیه آنچه در خصوص آن دکاندار کویته واقع شد که خود را به نام نماینده ملاعمر معرفی کرده بود و از این رهگذر میلیون ها دالر به دست آورد!

گزارش هایی نیز مبنی بر استفاده طالبان از این روند منتشر شده که نشان می دهد، افرادی از گروه طالبان به منظور به دست آوردن پول و امکانات و امتیازات، ظاهرا به این روند ملحق شده اند؛ اما پس از مدتی دوباره به سنگرهای خود بازگشته اند.

به هر حال، در این میان عوامل و انگیزه های بازگشت مخالفان به زندگی مسالمت آمیز نیز فراوان است؛ عواملی نظیر فرسایشی شدن جنگ، آگاهی به اینکه آنها اغفال شده و ناخواسته در راستای اهداف و منافع و مطامع کشورهای خارجی برای ضربه زدن به منافع مردم و دولت خود قرار گرفته اند و… می تواند در این میان در بازگشت آنها به زندگی عادی، مسالمت آمیز و غیرنظامی نقش داشته باشد.

اما آنچه اخیرا از سوی یک مقام آیساف در کابل در این خصوص عنوان شده می تواند مایه تعجب توام با ناباوری باشد.

دیوید هوگ؛ مسئول بخش ادغام مجدد فرماندهی آیساف در کابل، به روز چهارشنبه در گفتگو با خبرنگاران گفت:”تا حال 4 هزار و 401 تن از مخالفین مسلح به زندگی عادی برگشته اند و گفتگوها با بیش از 500 مخالف مسلح دیگر جریان دارد. با در نظر داشت این ارقام طی چهار ماه گذشته پیوستن مخالفین مسلح به پروسه صلح 25 درصد افزایش یافته است، به این اساس گفته می توانیم که روند پیوستن مخالفین مسلح به این برنامه رو به افزایش است.”

اما قسمت تعجب آور ماجرا در جایی است که این جنرال خارجی، دلیل پیوستن مخالفان به روند صلح را امضای پیمان استراتژیک می داند!

این در حالی است که با امضای پیمان استراتژیک، حتا حزب اسلامی گلبدین حکمتیار که امید می رفت با گفتگوهای عملی و سازنده با دولت و نیروهای خارجی و همچنین دیگر طیف های سیاسی به زودی به روند صلح بپیوندد نیز مذاکرات با دولت و خارجی ها را قطع کرد و بار دیگر اعلام جنگ داد؛‌ بنابراین، آنچه از سوی آیساف در این زمینه عنوان شده، بیشتر بزرگ‌نمایی یک روند کند و بی تاثیر در وضعیت جنگ و صلح در افغانستان بوده و با واقعیت های ملموس و جاری در این زمینه، همخوانی ندارد.

خبرگزاری آوا

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار