افغانستان

اخبار افغانستان

بخش : خبر ویژه 3, مقاله -+ نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : شنبه, 4 فوریه , 2012 لینک کوتاه خبر :

آیا طالبان تغییر ماهیت می دهند؟!

 

صلح آرزوی هر افغان است اما این مهم است که صلح در چه شرایط و فضایی محقق شود. تردیدها در مورد پروسه صلح علیرغم شتاب دولت افغانستان برای ایجاد نهادهای صلح و صرف هزینه های گزاف از همان آغاز وجود داشت. سرانجام نیز با ترور رئیس شورای عالی صلح که هنوز هم نتیجه تحقیق دولت در مورد آن حادثه اعلان نشده، ثابت شد که راه طی شده برای تحقق صلح با طالبان از ابتدا غلط بوده است.

حاجی محمد محقق عضو جبهه ملی و رهبر حزب وحدت اسلامی مردم افغانستان، از شخصیت های سیاسی است که از همان آغاز به پروسه صلح با طالبان به دیده تردید نگریسته است. وی اخیرا در مصاحبه با خبرگزاری رویترز از تردیدها در مورد پیشرفت پروسه صلح سخن گفته است. محمد محقق به این باور است که «نباید منتظر معجزه بود چرا که طالبان نظر خود را تغییر نمی دهند، قانون اساسی افغانستان را قبول ننموده و به دموکراسی و آرای مردم احترام نمی کنند.»

درحالی که دولت افغانستان نقشی برای اپوزیسیون در پروسه صلح با طالبان در نظر نگرفته است، سران جبهه ملی پیش از این خود را طرف اصلی گروه طالبان خوانده و خواستار نقش برجسته ائتلاف مجاهدین در گفتگوهای صلح با این گروه شده بودند.

هرچند اکنون نوعی رقابت و مسابقه میان دولت های آمریکا و افغانستان برای گفتگوی صلح با طالبان جریان دارد، یکی در قطر وارد مذاکره بی فرجام با طالبان شده و دیگری قرار است در عربستان سعودی با مقامات طالبان پشت میز مذاکره بنشیند اما تا زمانی که تغییر روشنی در استراتژی طالبان به وجود نیامده و دست از نبرد مسلحانه نکشیده و به قانون اساسی کشور گردن ننهاده باشد، حتی اگر دولت افغانستان به سازشی با این گروه دست یابد، احزاب، نهادهای مدنی و مردم هرگز به صلحی که ارزش های دموکراتیک و دستاوردهای ده سال گذشته کشور را بر باد دهد، تن در نخواهند داد.

برای دولت آمریکا که برای بیرون کشیدن نیروهای نظامی خود از افغانستان تعجیل دارد و دیگر نمی تواند بار هزینه های سنگین عملیات های نظامی در افغانستان را تحمل کند، مصالحه با طالبان حتی اگر به بهای معامله با سرنوشت مردم افغانستان باشد، نیز امر پذیرفتنی است. هر حکومتی که به آمریکا اجازه حضور نظامی در افغانستان را داده و با استقرار پایگاه های نظامی آن کشور در افغانستان موافقت کند، قابل قبول و پذیرفتنی است، حتی اگر نظام استبدادی و قرن حجری طالبان باشد. نمونه چنین برخورد دوگانه آمریکایی را در تعامل با دولت های عربی خاورمیانه شاهدیم. در حالی که آمریکا در ماه های اخیر انواع فشارها را بر دولت سوریه وارد می کند اما در برابر سرکوبگری وحشیانه آل خلیفه در بحرین تنها به دلیل آنکه میزبان پایگاه نظامی آمریکا در آن کشور است، سکوت کرده و حتی ابزارهای سرکوبگرانه را در اختیار آن رژیم قرار داده است.

دولت افغانستان نیز در آغاز به پروسه صلح به عنوان یک تاکتیک نگریسته و از این ابزار برای سرگرم کردن جناج ها و شخصیت های سیاسی خارج از دولت سود می برد اما اکنون و با رفتن به سوی سال 2014 که موعد خروج نیروهای نظامی خارجی از افغانستان است، این پروسه برایش استراتژیک شده است. این دولت که در ده سال گذشته هیچ تلاش مؤثری برای استقلال نیروهای امنیتی و نظامی افغانستان نکرده و از رویارویی با هزاران جنگجوی پا در رکاب و تازه نفس طالبان در وزیرستان پاکستان پس از سال 2014 میلادی هراس دارد؛ در تلاش است تا به هر طریق شده به تفاهمی با این گروه برسد.

اما به نظر می رسد که طالبان و در پشت سر آن پاکستان تلاش دارد تا با سیاست دفع الوقت و مذاکرات بی فرجام هم آمریکایی ها و هم دولت افغانستان را تا آن زمان سرگرم نموده و خود را از خطرات واکنش تخریبی قوای خارجی و افغان تا سال 2014 دور نگهدارد.

در تأیید سخنان آقای محقق باید یادآور شد که تغییر ماهیت طالبان امر محال و غیر ممکن است. هرچند دولت افغانستان همچون کبکی سرش را در برابر این واقعیت زیر برف برده و در تلاش است تا وارد گفتگو با این گروه شود اما چندان امیدی به فرجام این گفتگوها که ضامن پاسداشت ارزش های دموکراتیک و دستاوردهای دهساله ملت افغانستان باشد، وجود ندارد.

هیچ دلیل منطقی وجود ندارد که دولت افغانستان نباید برای آوردن صلح در کشور تلاش کند اما باید این تلاش ها با درنظرداشت خطوط سرخی باشد که قربانیان بی شماری را از مردم ما گرفته است.

اگر تلاش های سیاسی دولت افغانستان با تقویت نیروهای امنیتی، اردو و پولیس کشور توأم شده و نگاه قومی و درصدی در بدنه نیروهای امنیتی کشور جای خود را به شایسته سالاری سپرده و گزینش افراد در تمام سطوح نیروهای نظامی و امنیتی کشور بر اساس شایستگی نه وابستگی به قوم خاص صورت گیرد؛ آنگاه است که دستیابی به صلح در کشور میسور می گردد.

یادداشت
ویدیو
بین الملل
خواندنی
گزارش تصویری
پربازدیدها
    آخرین اخبار